Te informacje mają charakter wyłącznie edukacyjny. Nie stanowią porady medycznej. Zawsze konsultuj się z wykwalifikowanym pracownikiem służby zdrowia.
OTC
Naproksen
naproksenu
INN: Naproksen
Zaktualizowano: 2026-04-11
Dostępny w:
🇩🇪🇬🇧🇵🇱
Postać
naproksenu
Dawkowanie
—
Droga podania
—
Przechowywanie
—
O produkcie
Źródło
Opinie uzytkownikow
Opinie odzwierciedlaja osobiste doswiadczenia i nie stanowia porady medycznej. Zawsze konsultuj sie z lekarzem.
DOZ
Naproksen wykazuje działanie przeciwbólowe, przeciwgorączkowe i przeciwzapalne. Na mechanizm działania przeciwzapalnego naproksenu składa się przede wszystkim blokowanie aktywności cykloosygenazy 1 i 2 kwasu arachidonowego, prowadzi to do zmniejszenia syntezy prostaglandyn. Działanie przeciwpłytkowe naproksenu jest związane z hamowaniem cyklooksygenazy płytkowej, co z kolei prowadzi do spadku stężenia tromboksanów w płytkach. Ze względu na mniejszą skuteczność od małych dawek kwasu acetylosalicylowego i brak powtarzalności w próbach klinicznych naproksen nie jest stosowany kardioprotekcyjnie. Działanie przeciwgorączkowe jest związane z ograniczeniem wpływu prostaglandyny PGE2na podwzgórze.
Naproksen po podaniu doustnym i doodbytniczym praktycznie całkowicie wchłania się z przewodu pokarmowego. Stężenie maksymalne w osoczu jest osiągane średnio od dwóch do pięciu godzin od podania i jest zależne od pokarmu i postaci użytego preparatu.Biodostępność preparatu w osoczu po podaniu na skórę żelu o stężeniu 10% wynosiła średnio 1.1%, z kolei zastosowanie żelu o stężeniu 5% pozwala na uzyskanie biodostępności na poziomie 2.1%.
Naproksen w wysokim stopniu wiążę się z albuminami osocza. Ze względu na długi okres półtrwania utworzenie się stanu stacjonarnego po podaniu doustnym następuję najczęściej po trzech dniach. Sól sodowa naproksenu osiąga steżenie maksymalne w osoczu już po godzinie od podania, natomiast naproksen w postaci wolnego kwasu wymaga dwóch godzin od zastosowania.Z kolei stan stacjonarny w jamie stawowej po podaniu doustnym zostaje ustalony średnio po siedmiu dniach stosowania. Średnie stężenie w płynie maziowym po trzech godzinach od podania wynosi około 50% stężenia znajdującego się w osoczu, po 15 godzinach od podania wzrasta do 74%.
Naproksen jest metabolizowany w wątrobie z wykorzystaniem cytochromów CYP1A2, CYP2C8 i CYP2C9. Ulega on reakcji demetylacji, w której powstaje 6-desmetylonaproksenu, Następnie ulega on reakcji sprzęgania z kwasem glukuronowym. Żaden z metabolitów nie wykazuje aktywności farmakologicznej.
Jedynie 5% całkowitej dawki naproksenu jest wydalane z kałem, Główna droga eliminacji to wydalanie przez nerki z moczem. Około 90% pozostałości w moczu stanowią metabolity naproksenu sprzężone z kwasem glukuronowym. W postaci niezmienionej wydalane jest około 10% dawki naproksenu.
⚠️ Ostrzeżenia
Naproksen został zarejestrowany jako substancja lecznicza dostępna bez recepty, z tego powodu istnieje ryzyko stosowania przez pacjentów kilku preparatów o różnych nazwach handlowych zawierających tę samą substancję czynną. Prowadzi to do zwiększenia ryzyka działań niepożądanych i drażniącego wpływu na układ pokarmowy. Właśnie ze względu na zwiększone ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego zalecana jest kontrola lekarska podczas przewlekłego stosowania naproksenu. Drażniący wpływ leku może prowadzić do wystąpienia perforacji i owrzodzeń.U pacjentów dodatkowo przyjmujących przeciwzakrzepowe dawki kwasu acetylosalicylowego zaleca się wprowadzenie leku osłonowego. U pacjentów stosujących leki przeciwzakrzepowe konieczna może być modyfikacja dawek leków -naproksen nasila działanie antyagregacyjne.Niektórzy pacjenci chorujący przewlekle na astmę oskrzelową, chorobę Crohna i wrzodziejące zapalenie okrężnicy mogą doświadczyć pogorszenia przebiegu choroby. Dlatego w tych przypadkach naproksen należy stosować z zachowaniem należytej ostrożności.Terapia naproksenem nieco zwiększa ryzyko wystąpienia obrzęków i zakrzepów, dlatego powinna być prowadzona rozważnie u osób cierpiących na schorzenia układu sercowego i krwionośnego takie jak:niewyrównane nadciśnienie;miażdżyca tętnic obwodowych;choroba tętnic mózgowych;niewydolność serca;choroba wieńcowa mięśnia sercowego.Szczególną ostrożność podczas terapii naproksenem należy zachować w przypadku pacjentów w podeszłym wieku, z zaburzeniami czynności nerek, alkoholową marskością wątroby. Naproksen jest wydalany głównie z moczem, więc w celu ograniczenia akumulacji leku należy rozważyć zmniejszenie dawki dobowej.Naproksen może utrudniać ustalenie diagnozy lekarskiej w przypadku niektórych infekcji poprzez swoje działanie przeciwgorączkowe.Niektórzy pacjenci wykazujący nadwrażliwość na niesteroidowe leki przeciwzapalne mogą doświadczyć wystąpienia wstrząsu anafilaktycznego lub reakcji anafilaktoidalnej (idiopatycznej), które mogą być bezpośrednią przyczyną zgonu.Ze względu na ryzyko wystąpienia stanów zapalnych nerwu wzrokowego i obrzęków tarczy nerwu wzrokowego u pacjentów stosujących naproksen zaleca się zachowanie ostrożności i wykonanie badania okulistycznego w przypadku wystąpienia zaburzeń widzenia.Pacjenci zmagający się ze schorzeniami tkanki łącznej oraz toczniem rumieniowatym powinni zachować ostrożność z powodu ryzyka wystąpienia aseptycznego zapalenia opon mózgowych.Podczas terapii naproksenem może dojść do wystąpienia szeroko pojętych reakcji skórnych, które obejmują niewielkie wysypki,złuszczające zapalenie skóry, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka oraz zespółStevensa-Johnsona. Jednak sytuacje wystąpienia reakcji ze skutkiem śmiertelnym były raportowane rzadko.Kobietom starającym się o dziecko zaleca się rozważenie odstawienianaproksenu – może on utrudniać zajście w ciążę(działanie przemijające).