Oksazepam

Stosowanie oksazepamu długotrwale (powyżej kilku tygodni) może wywołać pojawienia się zjawiska tolerancji, czyli osłabienia odpowiedzi klinicznej na dotychczas przyjmowane dawki leku.Terapia związkiem wiąże się z ryzykiem uzależnienia psychicznego oraz fizycznego. Na działanie to, bardziej narażone są osoby stosujące długotrwale oksazepam bądź z występowaniem uzależnień od alkoholu czy innych leków w wywiadzie. Pojawienie się uzależnienia fizycznego skutkuje wystąpieniem objawów abstynencyjnych zwłaszcza, gdy leczenie zostanie zakończone raptownie. Do objawów odstawiennych związków benzodiazepinowych należą ból głowy oraz mięśniowe, uczucie silnego lęku, bezsenność, drażliwość, napięcie emocjonalne jak również niepokój psychoruchowy, w skrajnych przypadkach mogą pojawić się omamy, brak poczucia rzeczywistości, nadwrażliwość na bodźce oraz napady drgawkowe. W przypadku stosowania leków krótko działających (takich jak oksazepam) istnieje ryzyko wystąpienia powyższych objawów nawet w przerwach między dawkami leku. Dodatkowo po zakończeniu terapii może pojawić się efekt z odbicia, polegający na zaostrzeniu się stanu chorobowego na który był stosowany oksazepam.Oksazepam aktywuje receptory GABA w obrębie hipokampa mogąc wywoływać niepamięć następczą, której objawy pojawiają się zwykle po kilku godzinach od zastosowania leku. Na zjawisko to narażeni są szczególnie pacjenci zażywający wysokie dawki okazepamu. W celu zminimalizowania ryzyka pojawienia się tego efektu ubocznego należy zapewnić osobom przyjmującym lek 7-8 godzinną ilość ciągłego nieprzerwanego snu.Przed zastosowanie oksazepamu do leczenia bezsenności należy przeprowadzić diagnozę pacjenta, w celu ustalenia przyczyny choroby (psychogenne, somatogenne czy też nieprawidłowe nawyki) Jeśli po 7-14 dniach nie obserwuje się poprawy stanu klinicznego lub jego nawrót, zaleca się dalszą diagnozę oraz wprowadzenie odpowiedniego leczenia.Istnieje ryzyko pojawienia się reakcji psychicznej lub paradoksalnej w odpowiedzi na terapię oksazepamem. Do ich objawów zalicza się drażliwość, agresję, niepokój ruchowy, koszmary senne, omamy, psychozy, lunatykowanie, zaburzenia osobowości czy bezsenność. Na wystąpienie powyższych działań niepożądanych narażone są zwłaszcza osoby w starszym wieku, dlatego zaleca się stosowanie najniższych skutecznych dawek przez możliwie najkrótszy czas w tej grupie wiekowej.Oksazepam, tak jak inne benzodiazepiny nie powinien być podawany w monoterapii pacjentom z depresją. Związek może zwiększać ryzyko pojawienia się skłonności do myśli samobójczych oraz zachowań suicydalnych. Należy zachować ostrożność  stosując lek u osób z depresją.U osób z niewydolnością wątroby może dojść do rozwoju encefalopatii, w trakcie stosowania okazepamu.Podawanie związku osobom cierpiącym na porfirię może nasilać ich stan chorobowy.Pacjentom z  ciężkimi zaburzeniami funkcji nerek zaleca się modyfikację dawki leku.Benzodiazepiny posiadają komponentę cholinolityczną, dlatego zaleca się zachowanie ostrożności podczas leczenia oksazepamem u pacjentów z jaskrą, zwłaszcza z wąskim kątem przesączania.U dzieci związek należy podawać z zachowaniem ostrożności po oszacowaniu korzyści do ryzyka, przez jak najkrótszy okres. Dzieci są bardziej wrażliwe na działanie benzodiazepin.