Te informacje mają charakter wyłącznie edukacyjny. Nie stanowią porady medycznej. Zawsze konsultuj się z wykwalifikowanym pracownikiem służby zdrowia.
Okskarbazepina — Opis, Dawkowanie, Działania niepożądane | PillsCard
OTC
Okskarbazepina
okskarbazepiny
INN: Okskarbazepina
Zaktualizowano: 2026-04-11
Dostępny w:
🇩🇪🇬🇧🇵🇱
Postać
okskarbazepiny
Dawkowanie
—
Droga podania
—
Przechowywanie
—
O produkcie
Źródło
Opinie uzytkownikow
Opinie odzwierciedlaja osobiste doswiadczenia i nie stanowia porady medycznej. Zawsze konsultuj sie z lekarzem.
DOZ
Okskarbazepina i jej 10-monohydroksylowa pochodna (MHD) wykazują aktywność przeciwdrgawkową. Substancja czynna powoduje zmniejszenie występowania napadów toniczno–klonicznych oraz w mniejszym stopniu częściowych napadów nawracających.Mechanizm działania leku nie został jeszcze w pełni wyjaśniony. Substancja czynna działa prawdopodobnie poprzez blokadę zależnych od napięcia kanałów sodowych. Zmniejszenie stężenia jonów sodowych powoduje stabilizację błony komórkowej neuronów (komórka nerwowa) i spadek przekaźnictwa bodźców między połączeniami nerwowymi. Spada również częstotliwość wyładowań neuronów.W działaniu antydrgawkowym pewną rolę może odgrywać również zwiększenie aktywności zależnych od napięcia kanałów wapniowych oraz dostosowanie przewodnictwa potasowego.
Okskarbazepina jest szybko i całkowicie wchłaniana po podaniu doustnym. Lek jest metabolizowany do czynnej 10-monohydroksylowej pochodnej. Maksymalne stężenie w osoczu występuję około 4.5 godziny po podaniu. Stan stacjonarny MHD w osoczu zostaje utworzony po około 3 dniach terapii.Pokarm nie wywiera wpływu na wchłanianie substancji czynnej, dzięki czemu lek może być przyjmowany równocześnie z posiłkiem.
Monohydroksylowa pochodna okskarbazepiny (MHD) łączy się z albuminami osocza na poziomie około 40%.
Okskarbazepina ulega metabolizmowi w wątrobie z wytworzeniem farmakologicznie czynnej 10–monohydroksylowej pochodnej. To właśnie metabolit okskarbazepiny odpowiada głównie za jej aktywność przeciwdrgawkową. MHD jest dalej metabolizowane w wątrobie poprzez reakcje sprzęgania z kwasem glukuronowym. Niewielka część zastosowanej dawki (około 4%) ulega reakcji utlenienia do 10,11-dihydroksylowej okskarbazepiny, która jest nieaktywna farmakologicznie.
Okskarbazepina i jej metabolity są wydalane głównie z moczem. W kale znaleziono jedynie około 4% zastosowanej dawki leku. W moczu główną frakcję stanowi glukuronid MHD oraz niezmieniona MHD. Jedynie 1% dawki zaobserwowanej w moczu stanowi niemieniona okskarbazepina, a 13% to substancja czynna sprzężona z kwasem glukuronowym. Nieaktywny metabolit 10,11-dihydroksylowa pochodna okskarbazepiny stanowi 3% podanej dawki.
⚠️ Ostrzeżenia
Podczas stosowania okskarbazepiny należy zachować szczególną ostrożność ze względu na ryzyko wystąpienia stanu zapalnego wątroby oraz zaburzeń w obrazie morfologicznym (w tym zmniejszenia ilości granulocytów we krwi, anemii aplastycznej i zaburzeń w ilości leukocytów, erytrocytów i płytek krwi w osoczu).W trakcie terapii z wykorzystaniem okskarbazepiny zalecane jest monitorowanie czynności tarczycy (szczególnie u dzieci), ze względu na ryzyko pojawienia się jej niedoczynności.Okskarbazepina może zmniejszać aktywność leków antykoncepcyjnych. Podczas leczenia tą substancją czynną zalecane są dodatkowe metody zabezpieczenia.Podczas leczenia okskarbazepiną istnieje ryzyko spadku stężenia sodu w osoczu. Należy zachować ostrożność podczas stosowania leku w przypadku pacjentów przyjmujących inne substancje czynne obniżające poziom sodu w organizmie (leki moczopędne), leki przeciwbólowe oraz u osób ze współistniejącymi schorzeniami nerek. Zalecana jest również kontrola stężenia sodu we krwi przed i podczas terapii okskarbazepiną. Ryzyko powikłań występuje także w przypadku osób ze współistniejącymi schorzeniami mięśnia sercowego. Jeśli dojdzie do zaostrzenia objawów niewydolności serca, konieczne może być dodatkowe oznaczenie stężenia sodu w organizmie.Kuracji okskarbazepiną nie należy przerywać nagle, lek powinien być odstawiany stopniowo.Podczas stosowania okskarbazepiny odnotowano przypadki reakcji nadwrażliwości, których objawami były wysypki, świąd skóry, obrzęk naczynioruchowych. U niektórych pacjentów wystąpiła reakcja anafilaktyczna z obrzękiem krtani, warg lub powiek. Bardzo rzadko zgłaszano ciężkie reakcje skórne takie jak zespół Lyella i zespół Stevensa-Johnsona, mające związek ze stosowaniem okskarabazepiny. W przypadku pojawienia się reakcji alergicznej, lek należy odstawić i jak najszybciej wdrążyć nowy schemat terapii.Do czynników zwiększających ryzyko wystąpienia ciężkich reakcji skórnych należy występowanie określonych alleli w genotypie. Częstość występowania opisanych genotypów w niektórych populacjach, umożliwia wykorzystanie badań przesiewowych w celu zminimalizowania ryzyka pojawienia się ciężkich reakcji nadwrażliwości.U niektórych pacjentów zaobserwowano ryzyko pojawienia się myśli i zachowań samobójczych w trakcie leczenia lekami przeciwpadaczkowymi. W przypadku wystąpienia opisanego zachowania zalecany jest kontakt z lekarzem.