Oktreotyd

Oktreotyd należy stosować ostrożnie u pacjentów z kamicą nerkową w wywiadzie, ponieważ długotrwałe leczenie zwiększa ryzyko powstawania złogów w nerkach. Przed rozpoczęciem leczenia oraz co około 6 miesięcy powinno się wykonywać badanie ultrasonograficzne (USG) pęcherzyka żółciowego.Oktreotyd działa hamująco na wydzielanie hormonu wzrostu, glukagonu i insuliny, dlatego podczas terapii należy monitorować poziom glukozy we krwi. U pacjentów ze współistniejącą cukrzycą typu I zapotrzebowanie na insulinę ulega na ogół zmniejszeniu. U pacjentów z prawidłową glikemią (stężeniem cukru we krwi) oraz u pacjentów z cukrzycą typu II z częściowo zachowaną produkcją insuliny, poposiłkowe stężenie glukozy we krwi może ulec zwiększeniu. Natomiast u pacjentów z guzem insulinowym może dojść do nasilenia oraz wydłużenia czasu trwania hipoglikemii (stanu obniżonego poziomu cukru we krwi).U pacjentów z odnotowanym niedobrem witaminy B12 w wywiadzie, należy monitorować jej stężenie. Oktreoytyd może wpływać na zmniejszenie stężenia witaminy B12 i nieprawidłowe wyniki testu Schillinga (badania pozwalającego ocenić wchłanianie witaminy B12 z przewodu pokarmowego).Podczas długotrwałej terapii oktreotydem, lekarz może zalecić regularne badania w celu kontrolowania czynności tarczycy i wątroby.U pacjentów stosujących leki obniżające ciśnienie krwi (np. antagonistę receptorów β-adrenergicznych, antagonistę kanałów wapniowych) lub leki utrzymujące prawidłową gospodarkę wodno-elektrolitową, lekarz może zadecydować o zmianie dawki leku.W przypadku pacjentów chorych na cukrzycę może zaistnieć konieczność zmiany dawki insuliny i leków przeciwcukrzycowych.Oktreotyd może mieć wpływ na działanie niektórych leków, np. opóźnić wchłanianie cymetydyny, osłabić wchłanianie cyklosporyny lub nasilić działanie bromokryptyny.Należy zachować ostrożność podczas stosowania leków metabolizowanych przede wszystkim przez CYP3A4 lub o niskim indeksie terapeutycznym (np. chinina, terfenadyna).