Te informacje mają charakter wyłącznie edukacyjny. Nie stanowią porady medycznej. Zawsze konsultuj się z wykwalifikowanym pracownikiem służby zdrowia.
Tiagabina — Opis, Dawkowanie, Działania niepożądane | PillsCard
OTC
Tiagabina
INN: TIAGABINA
Zaktualizowano: 2026-04-24
Dostępny w:
🇩🇪🇬🇧🇵🇱🇵🇹
Postać
—
Dawkowanie
—
Droga podania
—
Przechowywanie
—
O produkcie
Kod ATC
N03AG06
Opinie uzytkownikow
Opinie odzwierciedlaja osobiste doswiadczenia i nie stanowia porady medycznej. Zawsze konsultuj sie z lekarzem.
Źródło
AIFA
Tiagabina jest lekiem przeciwpadczkowym stosowany łacznie z innymi lekami w terapii napadów częściowych bądź wtórnie uogólnionych, gdy występuje oporność na leczenie przy stosowaniu innych związków.Mechanizm działania leku nie jest do końca poznany. Uważa się, że związek zwiększa stężenie neuroprzekaźnika GABA (substancji wpływającej tonizująco, hamująco na neurony) w centralnym układzie nerwowym. Postuluje się, że tiagabina hamuje wychwyt zwrotny kwasu gamma-aminomasłowego, przez wiązanie się z transporterami odpowiadającymi za usuwanie neurotransmitera z przestrzeni synaptycznej. Właściwości leku polegające na podniesieniu poziomu GABA w ośrodkowym układzie nerwowym znoszą objawy padaczki przez hamowanie obszarów nadmiernych pobudzeń neuronalnych w mózgu.
Tiagabiny jest szybko wchłaniana z przewodu pokarmowego. Przy czym jej biodostępność wynosi powyżej 95% podczas podania doustnego. Stężenie maksymalne leku jest zwykle osiągane po 45 minutach od zażycia. Posiłki wysokotłuszczowe mogą zmniejszać szybkość, ale nie stopień wchłaniania związku.
Związkek wiąże się z białkami osocza na poziomie około 96%. Tiagabina przenika przez barierę krew-mózg.
Tiagabina podlega metabolizmowi wątrobowemu, przemiany te prowadzą do powstania nieaktywnych metabolitów. Związek poddawany jest procesom oksydacji oraz glukuronidacji. W metabolizmie związku udział biorą enzymy cytochromu p-450, zwłaszcza izoforma CYP3A4. Tiagabina nie wykazuje aktywności hamujących lub aktywujących enzym, natomiast wśród leków przeciwpadaczkowych jest wiele induktorów bądź inhibitorów CYP3A4, które są stosowane wraz z tiagabiną i przez to wpływają na metabolizm leku.Nawet łagodne zaburzenia funkcji wątroby mogą wydłużać klirens leku i zwiększać jego stężenie w osoczu, dlatego osoby cierpiące na jakiekolwiek zaburzenia wątroby powinny mieć dawkowanie ustalone indywidualnie.
W postaci niezmienionej wydalane jest tylko 2% przyjętej dawki leku (na drodze nerkowej). Metabolity tiagabiny są w większym stopniu wydalane z kałem, z moczem usuwane jest około 25% metabolitów związku. Okres półtrwania tiagabiny wynosi od 7 do 9 godzin, natomiast przyjmowanie leku wraz z induktorami cytochromu p-450, skraca czas półtrwania substancji do około 3 godzin.
⚠️ Ostrzeżenia
Nie zaleca się stosowania tiagabiny do leczenia napadów uogólnionych, zwłaszcza napadów typu absence lub przy występowaniu zespołów specyficznych (syndrom Lennox-Gastaut) Substancja może przyczyniać się do pojawienia się napadów padaczkowych typu absence, jeśli u pacjentów pojawiają się napady uogólnione.Podczas leczenia tiagabiną mogą wystąpić bądź nasilić się napady padaczkowe, istnieje również ryzyko pojawienia się stanu padaczkowego. Do wystąpienia tego typu objawów, przyczynia się stosowanie zbyt wysokich dawek leku lub gwałtowne zwiększanie zażywanych ilości tiagabiny. Również zbyt szybkie odstawienie leku, może spowodować nawrót napadów padaczki.Nawet podczas stosowania odpowiednich ilości leku, istnieje ryzyko wystąpienia nasilenia napadów padaczkowych bądź pojawienia się nowych. Zjawisko to, może być spowodowane rozwojem choroby, interakcjami między pozostałymi lekami przeciwpadaczkowymi używanych do leczenia choroby, jak również pojawieniem się reakcji paradoksalnej.W trakcie terapii lekiem mogą także wystąpić napady nie-epileptyczne. Ryzyko pojawienia się tego typu objawów wzrasta przy jednoczesnym stosowaniu leków obniżających próg drgawkowy.Bezpieczeństwo terapii tiagabiną zostało oszacowane tylko w przypadku stosowania substancji w leczeniu napadów częściowych oraz częściowych wtórnie uogólnionych. Należy zachować ostrożność w przypadku wykorzystywania leku w innych wskazaniach niż powyższe.Nie zaleca się stosowania tiagabiny przez osoby poniżej 12 roku życia, gdyż bezpieczeństwo terapii związkiem w tej grupie wiekowej nie zostało zbadane.Tiagabina, podobnie jak inne leki przeciwpadaczkowe, może powodować zwiększone ryzyko pojawienia się myśli oraz zachowań suicydalnych. W trakcie leczenia należy obserwować pacjentów pod kątem wystąpienia objawów depresji. W razie wystąpienia symptomów powyższych myśli i zachowań, należy jak najszybciej zgłosić się do lekarza i wdrożyć odpowiednie leczenie.Podczas leczenia osób, u których stwierdzono objawy depresyjne lub zaburzenia lękowe w wywiadzie, zaleca się zachowanie dużej ostrożności przy stosowaniu tiagabiny. Istnieje ryzyko nawrotu symptomów powyższych schorzeń w trakcie terapii lekiem.Tiagabina może powodować zaburzenia pola widzenia. Jeśli podczas terapii wystąpi takie działanie niepożądane, należy zgłosić się do lekarza w celu wykonania badań diagnostycznych.W trakcie leczenia związkiem mogą pojawić się wybroczyny, jeśli pacjent zaobserwuje powyższe zjawisko zaleca się wykonanie badań krwi.