Ketamina

Stosując ketaminę, w wielu przypadkach należy zachować ostrożność.‍‍‍‍‍‍​​​‍​​​​​​ Przede wszystkim, lek powinien być podawany wyłącznie w lecznictwie zamkniętym, przez osoby uprawnione, gdzie powinien być zapewniony zestaw do resuscytacji. Przy zabiegach w obrębie gardła lub drzewa oskrzelowego nie należy stosować ketaminy samodzielnie, ze względu na zachowanie odruchów gardłowych i krtaniowych. Ketaminę dożylnie należy podawać powoli, w ciągu 60-120 sekund. Pozwala to zminimalizować ryzyko wystąpienia depresji oddechowej oraz nadciśnienia tętniczego. U pacjentów z uzależnieniem od narkotyków w wywiadzie, ketaminę należy stosować ostrożnie, gdyż jest to substancja uzależniająca. Również szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów ze zwiększonym ciśnieniem płynu mózgowo-rdzeniowego; u pacjentów przewlekłe nadużywających alkoholu oraz z zatruciem alkoholowym; u pacjentów z marskością wątroby lub innymi chorobami wątroby; u pacjentów ze zwiększonym ciśnieniem wewnątrzgałkowym - ryzyko znacznego wzrostu tego ciśnienia; u pacjentów ze skłonnościami neurotycznymi lub chorobami psychicznymi; u pacjentów z ostrą, nawracającą porfirią; u pacjentów z drgawkami; u pacjentów z nadczynnością tarczycy i leczonych hormonami tarczycy; u pacjentów z infekcjami płuc lub infekcjami górnych dróg oddechowych; u pacjentów z litymi zmianami śródczaszkowymi po urazie głowy, stłuczeniu mózgu lub wodogłowiu; u pacjentów z hipowolemią, odwodnieniem lub chorobami serca, szczególnie naczyń wieńcowych oraz u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym o stopniu łagodnym do umiarkowanego i tachyarytmią.