Insulina icodec

Podczas terapii cukrzycy z wykorzystaniem insuliny icodec może dojść do rozwoju groźnej hipoglikemii.‍‍‍‍‍‍​​​‍​​​​​​ Szczególną ostrożność powinni zachować pacjenci ze schorzeniami sercowo-naczyniowymi i retinopatią. Podczas stosowania insuliny icodec istnieje ryzyko wystąpienia nocnych i nierozpoznanych epizodów hipoglikemii.Ciężka hipoglikemia może skutkować utratą świadomości, wystąpieniem drgawek, a w konsekwencji prowadzić do przejściowych lub trwałych zaburzeń czynności mózgu, a nawet do zgonu. Objawy niedocukrzenia pojawiają się zazwyczaj nagle. Mogą obejmować: zimne poty, chłodną i bladą skórę, wyczerpanie, pobudzenie nerwowe lub drżenie, uczucie niepokoju, nietypowe zmęczenie albo osłabienie, splątanie, trudności z koncentracją, senność, silne uczucie głodu, zaburzenia widzenia, ból głowy, nudności oraz kołatanie serca.U niektórych osób objawy hipoglikemii mogą być osłabione lub wcale nie występować, opisana sytuacja niesie ze sobą ryzyko wystąpienia ciężkiej hipoglikemii z utratą przytomności. Przed rozpoczęciem terapii należy poinformować pacjentów, że ryzyko spadku stężenia glukozy w osoczu rośnie w przypadku:spożywania alkoholu;współistniejących chorób układu pokarmowego;zmiany pory lub miejsca wstrzykiwania leku;niestosowania się do zaleceń związanych z dietą;chorób endokrynologicznych (niedoczynność tarczycy);zwiększenia wrażliwości na insulinę;niespodziewanego wysiłku fizycznego.W trakcie kuracji insuliną icodec istnieje ryzyko wytworzenia przeciwciał skierowanych przeciwko cząsteczce insuliny. W tym przypadku konieczne może być zwiększenie dawki substancji czynnej.Szybka poprawa glikemii związana ze stosowaniem insuliny icodec może spowodować pogorszenie objawów retinopatii cukrzycowej. Stopniowe, powolne poprawienie glikemii obniża ryzyko dalszego rozwoju retinopatii.Podczas przechodzenia z insuliny bazalnej podawanej codziennie na insulinę icodec stosowaną raz w tygodniu mogą wystąpić błędy związane z podawaniem leku, takie jak przedawkowanie, pomyłki w dawkowaniu lub ciągłe stosowanie zalecanej jednorazowej dawki dodatkowej po pierwszym wstrzyknięciu.Z tego powodu pacjentów należy dokładnie poinstruować, w jaki sposób sprawdzać, czy podawana dawka jest prawidłowa, szczególnie podczas pierwszego i drugiego wstrzyknięcia.Wstrzykiwacze zawierające insulinę icodec mogą być dla pacjentów podobne do innych preparatów — szczególnie zawierających analogi glukagonopodobnego peptydu-1. W związku z tym istnieje ryzyko błędnego dawkowania — wskaźnik dawek dla insuliny icodec na wstrzykiwaczu znacznie różni się od wspomnianych preparatów. Pacjentów należy pouczyć o prawidłowym ustawianiu dawki przed rozpoczęciem terapii.Stosowania insuliny icodec nie zaleca się w przypadku rozpoznanej i nieleczonej insulinami cukrzycy typu I. Terapię cukrzycy typu I wykorzystującą insulinę icodec należy rozpoczynać gdy korzyści ze stosowania leku raz w tygodniu przewyższają ryzyko wynikające z takiej kuracji.W trakcie terapii cukrzycy istnieje ryzyko wystąpienia hiperglikemii. Pierwsze objawy hiperglikemii zazwyczaj narastają stopniowo w ciągu kilku godzin lub dni. Do najczęstszych należą: nasilone pragnienie, częstsze oddawanie moczu, nudności, wymioty, senność, zaczerwieniona i sucha skóra, suchość w jamie ustnej, utrata apetytu oraz zapach acetonu w wydychanym powietrzu. Nieleczona hiperglikemia może ostatecznie doprowadzić do rozwoju cukrzycowej kwasicy ketonowej, która stanowi stan zagrożenia życia.W przypadku wystąpienia ciężkiej hiperglikemii zaleca się zastosowanie insuliny o szybkim działaniu. Niewłaściwe dawkowanie i (lub) przerwanie terapii u pacjentów wymagających leczenia insuliną może prowadzić do rozwoju hiperglikemii, a w konsekwencji do cukrzycowej kwasicy ketonowej. PPacjentów przyjmujących insulinę icodec należy poinformować o konieczności regularnej zmiany miejsca podania substancji czynnej. Podanie preparatu w miejsca objęte lipodystrofią lub amyloidozą skórną może skutkować zmianami we wchłanianiu substancji czynnej i nieść ze sobą ryzyko hiperglikemii. Natomiast podanie dawki leku w obszar nieobjęty zmianami po wcześniejszych iniekcjach w miejsca gdzie występowały zmiany amyloidowe może zwiększać ryzyko nadmiernego spadku stężenia glukozy w osoczu.Niektóre badania wskazują na ryzyko rozwoju niewydolności serca u pacjentów stosujących jednocześnie pioglitazon i insulinę. Osoby znajdujące się w grupie ryzyka powinny być monitorowane pod kątem wystąpienia obrzęków oraz zwiększenia masy ciała podczas przyjmowania insuliny icodec.