Do czego stosuje się ACTRAPID 100 j.m./ml Roztwór do wstrzykiwań w fiolce?

Actrapid jest wskazany w leczeniu cukrzycy.

Jak działa ACTRAPID 100 j.m./ml Roztwór do wstrzykiwań w fiolce?

Grupa farmakoterapeutyczna: leki stosowane w cukrzycy.

Jaka jest substancja czynna w ACTRAPID 100 j.m./ml Roztwór do wstrzykiwań w fiolce?

Insulinum humanum (Insulinum humanum)

W jakiej postaci jest ACTRAPID 100 j.m./ml Roztwór do wstrzykiwań w fiolce?

ACTRAPID 100 j.m./ml Roztwór do wstrzykiwań w fiolce: Roztwór do wstrzykiwań 40 j.m./ml (1,4 mg/ml) (dożylna, podskórna)

Jakie są działania niepożądane ACTRAPID 100 j.m./ml Roztwór do wstrzykiwań w fiolce?

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym podczas leczenia jest hipoglikemia. Częstość występowania hipoglikemii zależy od populacji pacjentów, schematu dawkowania i stopnia kontroli glikemii, patrz Opis wybranych działań niepożądanych poniżej. Na początku insulinoterapii mogą wystąpić zaburzenia refrakcji, obrzęki oraz reakcje w miejscu wstrzyknięcia (ból, zaczerwienienie, pokrzywka, stan zapalny, zasinienie, obrzęk i świąd w miejscu ws

Kto nie powinien przyjmować ACTRAPID 100 j.m./ml Roztwór do wstrzykiwań w fiolce?

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.

Czy ACTRAPID 100 j.m./ml Roztwór do wstrzykiwań w fiolce wchodzi w interakcje z innymi lekami?

Wiadomo, że wiele leków wpływa na metabolizm glukozy. Substancje, które mogą zmniejszać zapotrzebowanie pacjenta na insulinę: Doustne leki przeciwcukrzycowe, inhibitory monoaminooksydazy (inhibitory MAO), leki beta-adrenolityczne, inhibitory konwertazy angiotensyny (inhibitory ACE), salicylany, steroidy anaboliczne i sulfonamidy. Substancje, które mogą zwiększać zapotrzebowanie pacjenta na insulinę: Doustne środki antykoncepcyjne, tiazydy, glikokortykosteroidy, hormony tarczycy

Czy ACTRAPID 100 j.m./ml Roztwór do wstrzykiwań w fiolce można stosować w ciąży?

Ciąża Nie ma ograniczeń dotyczących stosowania insuliny w czasie ciąży, ponieważ insulina nie przenika przez łożysko. Zarówno hipoglikemia, jak i hiperglikemia w źle kontrolowanej cukrzycy zwiększają ryzyko uszkodzenia lub obumarcia płodu. Zaleca się intensyfikację kontroli i monitorowania stężenia glukozy we krwi w czasie ciąży oraz podczas jej planowania. Zapotrzebowanie na insulinę zwykle zmniejsza się w pierwszym trymestrze ciąży, a następnie wzrasta w drugim i trzecim trym

Do jakiej klasy ATC należy ACTRAPID 100 j.m./ml Roztwór do wstrzykiwań w fiolce?

ACTRAPID 100 j.m./ml Roztwór do wstrzykiwań w fiolce: ATC A10AB01. ATC to klasyfikacja WHO grupująca leki według układu narządów i mechanizmu działania.

ACTRAPID 100 j.m./ml Roztwór do wstrzykiwań w fiolce

Te informacje mają charakter wyłącznie edukacyjny. Nie stanowią porady medycznej. Zawsze konsultuj się z wykwalifikowanym pracownikiem służby zdrowia.

ACTRAPID 100 j.m./ml Roztwór do wstrzykiwań w fiolce — Opis, Dawkowanie, Działania niepożądane | PillsCard

⚠️ Ostrzeżenia

Przed podróżą między różnymi strefami czasowymi pacjent powinien skonsultować się z lekarzem.‍‍‍‍‍‍‍ Podróżowanie między różnymi strefami czasowymi może oznaczać, że pacjent będzie musiał stosować insulinę i spożywać posiłki o innych porach. Hiperglikemia Nieodpowiednie dawkowanie lub przerwanie leczenia, szczególnie u pacjentów z cukrzycą typu 1, może prowadzić do hiperglikemii i cukrzycowej kwasicy ketonowej. Pierwsze objawy hiperglikemii rozwijają się zwykle stopniowo w ciągu kilku godzin lub dni. Objawy te obejmują pragnienie, zwiększoną częstość oddawania moczu, nudności, wymioty, senność, zaczerwienioną i suchą skórę, suchość w ustach, utratę apetytu i zapach acetonu z ust. Nieleczona hiperglikemia u pacjentów z cukrzycą typu 1 może ostatecznie prowadzić do cukrzycowej kwasicy ketonowej i zgonu. Hipoglikemia Pominięcie posiłku lub nieplanowany intensywny wysiłek fizyczny mogą prowadzić do hipoglikemii. Hipoglikemia może wystąpić, jeśli dawka insuliny jest zbyt duża w stosunku do zapotrzebowania na insulinę. W przypadku hipoglikemii lub podejrzenia hipoglikemii nie wolno podawać preparatu Actrapid. Po ustabilizowaniu stężenia glukozy we krwi pacjenta należy rozważyć dostosowanie dawki (patrz punkty 4.8 i 4.9). U pacjentów, u których kontrola glikemii uległa znacznej poprawie, np. w wyniku intensyfikacji insulinoterapii, może nastąpić zmiana dotychczasowych objawów ostrzegawczych hipoglikemii i pacjenci powinni zostać o tym poinformowani. U pacjentów z długotrwałą cukrzycą typowe objawy ostrzegawcze mogą zanikać. Choroby współistniejące, szczególnie zakażenia i stany gorączkowe, zwykle zwiększają zapotrzebowanie pacjenta na insulinę. Choroby współistniejące dotyczące nerek, wątroby lub choroby wpływające na nadnercza, przysadkę mózgową lub tarczycę mogą wymagać zmiany dawki insuliny. Gdy pacjent zostaje przeniesiony na inny rodzaj produktu leczniczego zawierającego insulinę, wczesne objawy ostrzegawcze hipoglikemii mogą ulec zmianie lub osłabieniu w porównaniu z objawami występującymi przy poprzedniej insulinie. Zmiana z innych produktów leczniczych zawierających insulinę Przeniesienie pacjenta na inny rodzaj insuliny musi odbywać się pod ścisłym nadzorem lekarskim. Zmiany mocy, marki (producenta), typu, pochodzenia (insulina zwierzęca, insulina ludzka lub analog insuliny) i (lub) metody wytwarzania (rekombinowane DNA w porównaniu z insuliną pochodzenia zwierzęcego) mogą skutkować koniecznością zmiany dawki. Pacjenci przenoszeni na Actrapid z innego rodzaju insuliny mogą wymagać zwiększenia liczby wstrzyknięć dziennych lub zmiany dawki w stosunku do dawki stosowanej z poprzednimi produktami leczniczymi zawierającymi insulinę. Jeśli konieczne jest dostosowanie dawki, może ono nastąpić przy pierwszej dawce lub w ciągu pierwszych kilku tygodni lub miesięcy. Reakcje w miejscu wstrzyknięcia Jak w przypadku każdej insulinoterapii, mogą wystąpić reakcje w miejscu wstrzyknięcia, w tym ból, zaczerwienienie, pokrzywka, stan zapalny, zasinienie, obrzęk i świąd. Regularna rotacja miejsca wstrzyknięcia w obrębie tego samego obszaru zmniejsza ryzyko wystąpienia tych reakcji. Reakcje ustępują zwykle w ciągu kilku dni do kilku tygodni. W rzadkich przypadkach reakcje w miejscu wstrzyknięcia mogą wymagać odstawienia preparatu Actrapid. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Pacjenci muszą być poinstruowani o konieczności ciągłej rotacji miejsca wstrzyknięcia w celu zmniejszenia ryzyka lipodystrofii i amyloidozy skórnej. Istnieje potencjalne ryzyko opóźnionego wchłaniania insuliny i pogorszenia kontroli glikemii po wstrzyknięciu w miejsca z tymi reakcjami. Donoszono, że nagła zmiana miejsca wstrzyknięcia na niezmieniony obszar może skutkować hipoglikemią. Po zmianie z dotkniętego na niedotknięty obszar wstrzyknięcia zaleca się monitorowanie stężenia glukozy we krwi, a także można rozważyć dostosowanie dawki leków przeciwcukrzycowych. Stosowanie preparatu Actrapid z pioglitazonem Zgłaszano przypadki niewydolności serca w przypadku stosowania pioglitazonu w skojarzeniu z insuliną, szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka rozwoju niewydolności serca. Należy to mieć na uwadze, jeśli rozważa się leczenie skojarzone pioglitazonem i preparatem Actrapid. W przypadku stosowania tego skojarzenia należy obserwować pacjentów pod kątem objawów podmiotowych i przedmiotowych niewydolności serca, przyrostu masy ciała i obrzęków. Pioglitazon należy odstawić w przypadku jakiegokolwiek pogorszenia objawów ze strony serca. Zapobieganie przypadkowemu pomyleniu leków/błędom w stosowaniu leków Pacjenci muszą być poinstruowani o konieczności sprawdzania etykiety insuliny przed każdym wstrzyknięciem w celu uniknięcia przypadkowego pomylenia preparatu Actrapid z innymi produktami insulinowymi. Identyfikowalność W celu poprawy identyfikowalności biologicznych produktów leczniczych należy wyraźnie odnotowywać nazwę i numer serii podawanego produktu.

ACTRAPID 100 j.m./ml Roztwór do wstrzykiwań w fiolce

Opinie uzytkownikow