Rolapitant

Rolapitant pomaga zwalczać mdłości oraz wymioty poprzez blokowanie wiązania się substancji "P" (neurokiny 1 - NK1) z komórkami nerwowymi w ośrodku wymiotów w mózgu.‍‍‍‍‍‍​​​‍​​​​​​ Substancja "P" może wytwarzać się w organizmie w czasie stosowania przez pacjenta chemioterapii, w wyniku czego następuję pobudzenie komórek nerwowych w ośrodku wymiotów w mózgu czego wynikiem jest uczucie mdłości oraz wymioty. Rolapitant w dawce pojedynczej - 180mg podanej doustnie na czczo osiągnął stężenie maksymalne po 4 godzinach od podania. Bezwzględna dostępność biologiczna leku wynosi ok. 100%. Efekt pierwszego przejścia przez narząd wątrobę jest z punkty widzenia medycznego nieistotny. Nie zaobserwowano zmian w stopniu wchłaniania rolaptiantu po podaniu leku wraz z wysokotłuszczowym posiłkiem. Rolapitant bardzo silnie tj. w 99,8% wiąże się z białkami osocza ludzkiego. Pozorna objętość dystrybucji (Vd/F) u pacjentów z chorobą nowotworową wynosi 387l, natomiast u zdrowych osób to 460l. Rolapitant jest metabolizowany w wątrobie przez izoenzym CYP3A4. Powstaje aktywny metabolit M19, który jest głównym metabolitem wykrywanym w krążeniu ogólnym. Okres półtrwania M19 wynosi 158h. Stosunek ekspozycji rolapitantu i jego aktywnego metabolitu M19 w osoczu wyniósł około 50%. Średni końcowy okres półtrwania rolapitantu po podaniu pojedynczych doustnych dawek leku wynosił około 7 dni (od 169 do 183 godzin). Na podstawie analizy farmakokinetycznych danych ocenia się, że pozorny całkowity klirens dla rolapitantu to 0,96l na godzinę.Rolapitant wydalany jest głównie poprzez wątrobę wraz z żółcią. Podczas analizy próbek w ciągu 6 tygodni od podania pojedynczej dawki uzykano  średnio 14,2% dawki w  moczu, oraz 73% dawki w stolcu.