CHINAPRIL

OSTRZEŻENIE: TOKSYCZNOŚĆ DLA PŁODU • Po wykryciu ciąży należy jak najszybciej odstawić chinapril.‍‍‍‍‍‍​​​‍​​​​​​ • Leki działające bezpośrednio na układ renina-angiotensyna mogą powodować uszkodzenie i śmierć rozwijającego się płodu. Patrz Ostrzeżenia: Toksyczność dla płodu OSTRZEŻENIA Reakcje rzekomoanafilaktyczne i prawdopodobnie pokrewne Prawdopodobnie z uwagi na fakt, że inhibitory ACE wpływają na metabolizm eikozanoidów i polipeptydów, w tym endogennej bradykininy, pacjenci otrzymujący inhibitory ACE (w tym chinapril) mogą być narażeni na różnorodne reakcje niepożądane, z których niektóre mają ciężki przebieg. Obrzęk naczynioruchowy głowy i szyi: Obrzęk naczynioruchowy twarzy, kończyn, warg, języka, głośni i krtani był zgłaszany u pacjentów leczonych inhibitorami ACE i obserwowano go u 0,1% pacjentów otrzymujących chinapril. W dwóch podobnej wielkości amerykańskich badaniach porejestracyjnych, które łącznie obejmowały ponad 3000 pacjentów rasy czarnej i ponad 19 000 pacjentów innych ras, obrzęk naczynioruchowy zgłoszono u 0,30% i 0,55% pacjentów rasy czarnej (odpowiednio w badaniu 1 i 2) oraz u 0,39% i 0,17% pacjentów innych ras. Obrzęk naczynioruchowy związany z obrzękiem krtani może być śmiertelny. W przypadku wystąpienia stridoru krtaniowego lub obrzęku naczynioruchowego twarzy, języka lub głośni, leczenie chinaprilem należy natychmiast przerwać, wdrożyć odpowiednie postępowanie medyczne i uważnie obserwować pacjenta do ustąpienia obrzęku. W przypadkach, gdy obrzęk jest ograniczony do twarzy i warg, stan ten zazwyczaj ustępuje bez leczenia; w łagodzeniu objawów mogą być pomocne leki przeciwhistaminowe. W przypadku zajęcia języka, głośni lub krtani, mogącego powodować niedrożność dróg oddechowych, należy niezwłocznie wdrożyć leczenie ratunkowe obejmujące, między innymi, podskórne podanie adrenaliny w roztworze 1:1000 (0,3 do 0,5 mL) (patrz DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE). Pacjenci jednocześnie przyjmujący inhibitor szlaku mTOR (kinazy mTOR, np. temsyrolimus) lub inhibitor neprylizyny mogą być narażeni na zwiększone ryzyko obrzęku naczynioruchowego. Obrzęk naczynioruchowy jelit: U pacjentów leczonych inhibitorami ACE zgłaszano obrzęk naczynioruchowy jelit. Pacjenci ci prezentowali ból brzucha (z nudnościami lub wymiotami lub bez); w niektórych przypadkach nie było wcześniejszego wywiadu obrzęku naczynioruchowego twarzy, a stężenie inhibitora C-1 esterazy było prawidłowe. Obrzęk naczynioruchowy rozpoznawano na podstawie badań obejmujących tomografię komputerową jamy brzusznej lub USG, lub podczas zabiegu chirurgicznego, a objawy ustępowały po odstawieniu inhibitora ACE. Obrzęk naczynioruchowy jelit powinien być uwzględniony w diagnostyce różnicowej u pacjentów przyjmujących inhibitory ACE z bólem brzucha. Pacjenci z obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie: Pacjenci z obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie, niezwiązanym z terapią inhibitorem ACE, mogą być narażeni na zwiększone ryzyko obrzęku naczynioruchowego podczas stosowania inhibitora ACE (patrz również PRZECIWWSKAZANIA). Reakcje rzekomoanafilaktyczne podczas odczulania: U dwóch pacjentów poddawanych leczeniu odczulającemu jadem owadów błonkoskrzydłych i jednocześnie otrzymujących inhibitory ACE wystąpiły zagrażające życiu reakcje rzekomoanafilaktyczne. U tych samych pacjentów reakcje te nie występowały po tymczasowym odstawieniu inhibitorów ACE, ale pojawiały się ponownie po nieumyślnym ponownym podaniu. Reakcje rzekomoanafilaktyczne podczas kontaktu z membranami: Zgłaszano reakcje rzekomoanafilaktyczne u pacjentów dializowanych z użyciem membran wysokoprzepływowych i jednocześnie leczonych inhibitorem ACE. Reakcje rzekomoanafilaktyczne zgłaszano również u pacjentów poddawanych aferezie lipoprotein o niskiej gęstości z adsorpcją siarczanem dekstranu. Niewydolność wątroby: Rzadko inhibitory ACE były powiązane z zespołem rozpoczynającym się żółtaczką cholestatyczną i postępującym do piorunującej martwicy wątroby, a niekiedy do zgonu. Mechanizm tego zespołu nie jest poznany. U pacjentów otrzymujących inhibitory ACE, u których wystąpi żółtaczka lub znaczne zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, należy odstawić inhibitor ACE i wdrożyć odpowiednie postępowanie medyczne. Niedociśnienie tętnicze: Nadmierne niedociśnienie tętnicze występuje rzadko u pacjentów z niepowikłanym nadciśnieniem tętniczym leczonych samym chinaprilem. U pacjentów z niewydolnością serca otrzymujących chinapril często dochodzi do pewnego obniżenia ciśnienia krwi, jednak przerwanie terapii z powodu utrzymującego się objawowego niedociśnienia tętniczego zazwyczaj nie jest konieczne, jeśli przestrzega się zaleceń dotyczących dawkowania. Należy zachować ostrożność przy rozpoczynaniu terapii u pacjentów z niewydolnością serca (patrz DAWKOWANIE I SPOSÓB PODAWANIA). W kontrolowanych badaniach omdlenie obserwowano u 0,4% pacjentów (N=3203); częstość ta była zbliżona do obserwowanej dla kaptoprilu (1%) i enalaprylu (0,8%). Pacjenci narażeni na nadmierne niedociśnienie tętnicze, niekiedy związane z oligurią i/lub postępującą azotemią, a rzadko z ostrą niewydolnością nerek i/lub zgonem, obejmują pacjentów z następującymi stanami lub cechami: niewydolność serca, hiponatremia, stosowanie diuretyków w dużych dawkach, niedawna intensywna diureza lub zwiększenie dawki diuretyku, dializoterapia nerkowa lub ciężkie odwodnienie i/lub niedobór soli niezależnie od etiologii. Przed rozpoczęciem terapii chinaprilem u pacjentów narażonych na nadmierne niedociśnienie tętnicze, którzy mogą tolerować takie zmiany, wskazane może być odstawienie diuretyku (z wyjątkiem pacjentów z niewydolnością serca), zmniejszenie dawki diuretyku lub ostrożne zwiększenie spożycia soli (z wyjątkiem pacjentów z niewydolnością serca). U pacjentów narażonych na nadmierne niedociśnienie tętnicze terapię chinaprilem należy rozpoczynać pod ścisłym nadzorem lekarskim. Pacjenci tacy powinni być uważnie obserwowani przez pierwsze dwa tygodnie leczenia oraz przy każdym zwiększeniu dawki chinaprilu i/lub diuretyku. Podobne względy mogą dotyczyć pacjentów z chorobą niedokrwienną serca lub chorobą naczyń mózgowych, u których nadmierny spadek ciśnienia krwi mógłby doprowadzić do zawału mięśnia sercowego lub incydentu naczyniowo-mózgowego. W przypadku wystąpienia nadmiernego niedociśnienia tętniczego pacjenta należy ułożyć w pozycji leżącej na plecach i, w razie konieczności, podać dożylny wlew roztworu soli fizjologicznej. Przemijająca reakcja hipotensyjna nie stanowi przeciwwskazania do podania dalszych dawek chinaprilu, który zazwyczaj można podawać bez trudności po ustabilizowaniu się ciśnienia krwi. W przypadku rozwoju objawowego niedociśnienia tętniczego może być konieczne zmniejszenie dawki lub odstawienie chinaprilu bądź jednocześnie stosowanego diuretyku. Neutropenia/agranulocytoza: Wykazano, że inny inhibitor ACE, kaptopril, rzadko powoduje agranulocytozę i zahamowanie czynności szpiku kostnego u pacjentów z niepowikłanym nadciśnieniem tętniczym, ale częściej u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, zwłaszcza jeśli towarzyszy im choroba naczyń kolagenowych, taka jak toczeń rumieniowaty układowy lub twardzina. Agranulocytoza wystąpiła podczas leczenia chinaprilem u jednego pacjenta z neutropenią w wywiadzie w trakcie wcześniejszego leczenia kaptoprilem. Dostępne dane z badań klinicznych chinaprilu są niewystarczające, aby wykazać, że u pacjentów bez wcześniejszych reakcji na inne inhibitory ACE chinapril nie powoduje agranulocytozy z podobną częstością. Podobnie jak w przypadku innych inhibitorów ACE, u pacjentów z chorobami naczyń kolagenowych i/lub chorobami nerek należy rozważyć okresowe monitorowanie liczby białych krwinek. Toksyczność dla płodu Kategoria ciążowa D Stosowanie leków działających na układ renina-angiotensyna w drugim i trzecim trymestrze ciąży zmniejsza czynność nerek płodu i zwiększa zachorowalność i śmiertelność płodu oraz noworodka. Wynikające z tego małowodzie może być związane z hipoplazją płuc płodu i deformacjami kośćca. Potencjalne noworodkowe działania niepożądane obejmują hipoplazję czaszki, bezmocz, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek i zgon. Po wykryciu ciąży należy jak najszybciej odstawić chinapril. Te niekorzystne skutki są zazwyczaj związane ze stosowaniem tych leków w drugim i trzecim trymestrze ciąży. Większość badań epidemiologicznych dotyczących nieprawidłowości płodu po ekspozycji na leki przeciwnadciśnieniowe w pierwszym trymestrze nie odróżniała leków wpływających na układ renina-angiotensyna od innych leków przeciwnadciśnieniowych. Odpowiednie postępowanie w nadciśnieniu tętniczym u matki w ciąży jest ważne dla optymalizacji wyników zarówno dla matki, jak i płodu. W wyjątkowej sytuacji, gdy nie ma odpowiedniej alternatywy dla terapii lekami wpływającymi na układ renina-angiotensyna u danej pacjentki, należy poinformować matkę o potencjalnym ryzyku dla płodu. Należy wykonywać seryjne badania ultrasonograficzne w celu oceny środowiska wewnątrzowodniowego. W przypadku stwierdzenia małowodzia należy odstawić chinapril, chyba że jest on uznawany za ratujący życie matki. W zależności od tygodnia ciąży odpowiednie mogą być badania stanu płodu. Pacjentki i lekarze powinni być jednak świadomi, że małowodzie może się nie pojawić, dopóki płód nie dozna nieodwracalnego uszkodzenia. Noworodki z ekspozycją na chinapril w życiu płodowym należy uważnie obserwować pod kątem niedociśnienia tętniczego, oligurii i hiperkaliemii (patrz ŚRODKI OSTROŻNOŚCI, Stosowanie u dzieci). Nie obserwowano działania teratogennego chinaprilu w badaniach na ciężarnych szczurach i królikach. W przeliczeniu na mg/kg mc. stosowane dawki były do 180-krotnie (u szczurów) i jednorazowo (u królików) większe od maksymalnej zalecanej dawki u ludzi.