Adablok

Grupa farmakoterapeutyczna: Leki stosowane w leczeniu częstomoczu i nietrzymania moczu, kod ATC: G04BD08. Mechanizm działania Solifenacyna jest kompetycyjnym antagonistą swoistych receptorów cholinergicznych. Pęcherz moczowy jest unerwiony przez przywspółczulne włókna cholinergiczne.‍‍‍‍‍‍​​​‍​​​​​​ Acetylocholina powoduje skurcz mięśnia gładkiego wypieracza za pośrednictwem receptorów muskarynowych, spośród których decydującą rolę odgrywa podtyp M3. Badania farmakologiczne in vitro oraz in vivo wykazują, że solifenacyna jest kompetycyjnym inhibitorem podtypu M3 receptorów muskarynowych. Wykazano ponadto, że solifenacyna jest swoistym antagonistą receptorów muskarynowych, niewykazującym powinowactwa lub wykazującym jedynie niewielkie powinowactwo do innych badanych receptorów i kanałów jonowych. Działanie farmakodynamiczne Solifenacynę badano w dawkach 5 mg i 10 mg w kilku podwójnie zaślepionych, randomizowanych, kontrolowanych badaniach klinicznych z udziałem mężczyzn i kobiet z pęcherzem nadreaktywnym. Jak przedstawiono w załączonej tabeli, w porównaniu z placebo dawki solifenacyny 5 mg i 10 mg powodowały istotną statystycznie poprawę zarówno pierwszorzędowych, jak i drugorzędowych punktów końcowych. Początek działania obserwowano w ciągu 1 tygodnia od rozpoczęcia leczenia, a efekt utrzymywał się stabilnie przez cały 12-tygodniowy okres obserwacji. Długoterminowe badanie otwarte wykazało, że skuteczność utrzymuje się przez co najmniej 12 miesięcy. Po 12 tygodniach u około 50% pacjentów z nietrzymaniem moczu epizody nietrzymania moczu ustąpiły całkowicie, a u 35% pacjentów częstość mikcji zmniejszyła się poniżej 8/dobę. Leczenie objawów pęcherza nadreaktywnego znalazło pozytywne odzwierciedlenie w licznych ocenianych kryteriach jakości życia, takich jak ogólne postrzeganie stanu zdrowia, postrzeganie nietrzymania moczu, ograniczenia zawodowe, fizyczne i społeczne, emocje, nasilenie objawów, skale nasilenia, jakość snu i zachowanie energii życiowej. Wyniki (dane zbiorcze) z czterech kontrolowanych badań fazy 3 z 12-tygodniowym okresem leczenia Placebo Solifenacyna 5 mg raz na dobę Solifenacyna 10 mg raz na dobę Tolterodyna 2 mg dwa razy na dobę Częstość mikcji/24 h Średnia wartość początkowa 11,9 12,1 11,9 12,1 Średnie zmniejszenie w stosunku do wartości początkowej 1,4 2,3 2,7 1,9 % zmiany wartości początkowej (12%) (19%) (23%) (16%) n 1138 552 1158 250 wartość p* <0,001 <0,001 0,004 Liczba epizodów parcia naglącego/24 h Średnia wartość początkowa 6,3 5,9 6,2 5,4 Średnie zmniejszenie w stosunku do wartości początkowej 2,0 2,9 3,4 2,1 % zmiany wartości początkowej (32%) (49%) (55%) (39%) n 1124 548 1151 250 wartość p* <0,001 <0,001 0,031 Liczba epizodów nietrzymania moczu/24 h Średnia wartość początkowa 2,9 2,6 2,9 2,3 Średnie zmniejszenie w stosunku do wartości początkowej 1,1 1,5 1,8 1,1 % zmiany wartości początkowej (38%) (58%) (62%) (48%) n 781 314 778 157 wartość p* <0,001 <0,001 0,009 Liczba epizodów nokturii/24 h Średnia wartość początkowa 1,8 2,0 1,8 1,9 Średnie zmniejszenie w stosunku do wartości początkowej 0,4 0,6 0,6 0,5 % zmiany wartości początkowej (22%) (30%) (33%) (26%) n 1005 494 1035 232 wartość p* 0,025 <0,001 0,199 Objętość mikcji Średnia wartość początkowa 166 ml 146 ml 163 ml 147 ml Średnia zmiana w stosunku do wartości początkowej 9 ml 32 ml 43 ml 24 ml % zmiany wartości początkowej (5%) (21%) (26%) (16%) n 1135 552 1156 250 wartość p* <0,001 <0,001 <0,001 Liczba zużytych wkładek/24 h Średnia wartość początkowa 3,0 2,8 2,7 2,7 Średnie zmniejszenie w stosunku do wartości początkowej 0,8 1,3 1,3 1,0 % zmiany wartości początkowej (27%) (46%) (48%) (37%) n 238 236 242 250 wartość p* <0,001 <0,001 0,010 Uwaga: W 4 kluczowych badaniach stosowano dawkę solifenacyny 10 mg oraz placebo. W 2 spośród 4 badań stosowano również dawkę solifenacyny 5 mg, a jedno badanie obejmowało także tolterodynę w dawce 2 mg dwa razy na dobę. Nie wszystkie parametry i grupy terapeutyczne były oceniane w każdym z poszczególnych badań. Z tego powodu podane liczby pacjentów różnią się w zależności od ocenianego parametru i grupy terapeutycznej. *wartość p odnosi się do porównania z placebo.