Adablok

Grupa farmakoterapeutyczna: Leki stosowane w nietrzymaniu moczu i częstomoczu, kod ATC: G04BD08. Mechanizm działania Solifenacyna jest kompetycyjnym antagonistą swoistych receptorów cholinergicznych. Pęcherz moczowy jest unerwiony przez przywspółczulne włókna cholinergiczne. Acetylocholina powoduje skurcz mięśnia gładkiego wypieracza za pośrednictwem receptorów muskarynowych, spośród których kluczową rolę odgrywa podtyp M3. Badania farmakologiczne in vitro oraz in vivo wykazały, że solifenacyna jest kompetycyjnym inhibitorem podtypu M3 receptorów muskarynowych. Wykazano ponadto, że solifenacyna jest swoistym antagonistą receptorów muskarynowych, który nie wykazuje powinowactwa lub wykazuje jedynie niewielkie powinowactwo do różnych innych badanych receptorów i kanałów jonowych. Działanie farmakodynamiczne Solifenacyna była badana w dawkach 5 mg i 10 mg w kilku podwójnie zaślepionych, randomizowanych, kontrolowanych badaniach klinicznych z udziałem zarówno mężczyzn, jak i kobiet z pęcherzem nadreaktywnym. Jak przedstawiono w załączonej tabeli, w porównaniu z placebo dawki solifenacyny 5 mg i 10 mg powodowały statystycznie istotną poprawę zarówno w zakresie pierwszorzędowych, jak i drugorzędowych punktów końcowych. Początek działania obserwowano w ciągu 1 tygodnia od rozpoczęcia leczenia i utrzymywał się on stabilnie przez cały okres obserwacji wynoszący 12 tygodni. Długoterminowe badanie otwarte wykazało, że skuteczność utrzymuje się przez co najmniej 12 miesięcy. Po 12 tygodniach u około 50% pacjentów cierpiących na nietrzymanie moczu epizody nietrzymania ustąpiły całkowicie, a u 35% pacjentów częstość mikcji zmniejszyła się poniżej 8 na dobę. Leczenie objawów pęcherza nadreaktywnego znalazło pozytywne odzwierciedlenie w licznych ocenianych kryteriach jakości życia, takich jak ogólne postrzeganie stanu zdrowia, postrzeganie nietrzymania moczu, ograniczenia zawodowe, fizyczne i społeczne, emocje, nasilenie objawów, skale nasilenia, jakość snu i zachowanie energii życiowej. Wyniki (dane zbiorcze) z czterech kontrolowanych badań fazy 3 z leczeniem trwającym 12 tygodni Placebo Solifenacyna 5 mg raz na dobę Solifenacyna 10 mg raz na dobę Tolterodyna 2 mg dwa razy na dobę Częstość mikcji/24 h Średnia wartość początkowa 11,9 12,1 11,9 12,1 Średnie zmniejszenie w stosunku do wartości początkowej 1,4 2,3 2,7 1,9 % zmiany wartości początkowej (12%) (19%) (23%) (16%) n 1138 552 1158 250 wartość p* <0,001 <0,001 0,004 Liczba epizodów parcia naglącego/24 h Średnia wartość początkowa 6,3 5,9 6,2 5,4 Średnie zmniejszenie w stosunku do wartości początkowej 2,0 2,9 3,4 2,1 % zmiany wartości początkowej (32%) (49%) (55%) (39%) n 1124 548 1151 250 wartość p* <0,001 <0,001 0,031 Liczba epizodów nietrzymania moczu/24 h Średnia wartość początkowa 2,9 2,6 2,9 2,3 Średnie zmniejszenie w stosunku do wartości początkowej 1,1 1,5 1,8 1,1 % zmiany wartości początkowej (38%) (58%) (62%) (48%) n 781 314 778 157 wartość p* <0,001 <0,001 0,009 Liczba epizodów nokturii/24 h Średnia wartość początkowa 1,8 2,0 1,8 1,9 Średnie zmniejszenie w stosunku do wartości początkowej 0,4 0,6 0,6 0,5 % zmiany wartości początkowej (22%) (30%) (33%) (26%) n 1005 494 1035 232 wartość p* 0,025 <0,001 0,199 Objętość mikcji/oddanie moczu Średnia wartość początkowa 166 ml 146 ml 163 ml 147 ml Średnia zmiana w stosunku do wartości początkowej 9 ml 32 ml 43 ml 24 ml % zmiany wartości początkowej (5%) (21%) (26%) (16%) n 1135 552 1156 250 wartość p* <0,001 <0,001 <0,001 Liczba wkładek/24 h Średnia wartość początkowa 3,0 2,8 2,7 2,7 Średnie zmniejszenie w stosunku do wartości początkowej 0,8 1,3 1,3 1,0 % zmiany wartości początkowej (27%) (46%) (48%) (37%) n 238 236 242 250 wartość p* <0,001 <0,001 0,010 Uwaga: W 4 kluczowych badaniach stosowano dawkę solifenacyny 10 mg oraz placebo. W 2 z 4 badań stosowano także dawkę solifenacyny 5 mg, a jedno badanie obejmowało również tolterodynę w dawce 2 mg dwa razy na dobę. Nie wszystkie parametry i grupy leczenia były oceniane w każdym pojedynczym badaniu. Z tego względu podane liczby pacjentów różnią się w zależności od ocenianego parametru i grupy leczenia. *wartość p odnosi się do porównania z placebo.