⚠️ Ostrzeżenia
Produkt ten przeznaczony jest wyłącznie do stosowania w sytuacjach nagłych, a po jego podaniu pacjenci wymagają nadzoru lekarskiego.
Podanie domięśniowe (i.m.) jest na ogół preferowane w początkowym leczeniu anafilaksji, natomiast podanie dożylne (i.v.) jest na ogół właściwsze u pacjentów przebywających na oddziale intensywnej terapii (OIT) lub na oddziale anestezjologii i intensywnej terapii. Wstrzyknięcie epinefryny 1 mg/ml (1:1000) nie jest odpowiednie do podawania i.v. Jeżeli wstrzyknięcie epinefryny 0,1 mg/ml (1:10 000) nie jest dostępne, wstrzyknięcie epinefryny 1 mg/ml (1:1000) musi zostać rozcieńczone przed podaniem i.v. do stężenia 0,1 mg/ml (1:10 000). Wstrzyknięcie epinefryny i.v. musi być wykonywane z dużą ostrożnością, najlepiej przez specjalistów obeznanych z dożylnym podawaniem epinefryny.
Epinefrynę należy stosować z dużą ostrożnością w przypadku:
pacjentów w podeszłym wieku, pacjentów z nadczynnością tarczycy, cukrzycą, guzem chromochłonnym, jaskrą z wąskim kątem przesączania, hipokaliemią, hiperkalcemią, ciężkim zaburzeniem czynności nerek oraz gruczolakiem stercza, chorobą naczyń mózgowych, organicznym uszkodzeniem mózgu, miażdżycą, niewydolnością wieńcową, u pacjentów we wstrząsie (z wyjątkiem wstrząsu anafilaktycznego) oraz w organicznej chorobie serca lub powiększeniu serca (ciężka dławica piersiowa, kardiomiopatia zaporowa, nadciśnienie tętnicze), jak również u większości pacjentów z zaburzeniami rytmu (np. z migotaniem komór). Ból dławicowy może zostać wywołany przez współistniejącą niewydolność wieńcową.
Epinefryna może zwiększać ciśnienie wewnątrzgałkowe u pacjentów z jaskrą z wąskim kątem przesączania. Epinefryna może powodować lub nasilać hiperglikemię, dlatego zaleca się monitorowanie stężenia glukozy we krwi, zwłaszcza u pacjentów z cukrzycą.
Powtarzane podawanie miejscowe może wywoływać martwicę w miejscach wstrzyknięcia.
Najlepszym miejscem do wstrzyknięcia i.m. jest przednio-boczna część środkowej jednej trzeciej uda. Igła użyta do wstrzyknięcia musi być wystarczająco długa, aby zapewnić wprowadzenie epinefryny do mięśnia.
Wstrzyknięcia domięśniowe produktu Adrenalin Bradex nie wolno podawać w pośladek z powodu ryzyka martwicy tkanek.
Długotrwałe podawanie może wywołać kwasicę metaboliczną, martwicę nerek oraz oporność na epinefrynę lub tachyfilaksję.
U pacjentów poddawanych znieczuleniu halotanem lub innymi środkami znieczulającymi z grupy fluorowcowanych węglowodorów wskazane jest unikanie stosowania epinefryny lub stosowanie jej wyłącznie z dużą ostrożnością, ze względu na ryzyko wywołania migotania komór.
Epinefryny nie należy stosować ze znieczuleniem miejscowym struktur obwodowych, w tym palców i płatka ucha.
Należy unikać mieszania z innymi produktami, jeżeli ich zgodność nie jest znana.
Epinefryny nie wolno stosować w drugim okresie porodu (patrz punkt 4.6).
Przypadkowe wstrzyknięcie donaczyniowe może spowodować krwotok mózgowy w wyniku nagłego wzrostu ciśnienia tętniczego.
Należy jak najszybciej monitorować pacjenta (tętno, ciśnienie tętnicze, EKG, pulsoksymetria) w celu oceny reakcji na epinefrynę.
Pirosiarczyn sodu, jedna z substancji pomocniczych tego produktu leczniczego, może rzadko powodować ciężką reakcję alergiczną i skurcz oskrzeli. Obecność pirosiarczynu sodu w parenteralnej epinefrynie i możliwość wystąpienia reakcji o charakterze alergicznym nie powinna zniechęcać do stosowania produktu leczniczego, jeżeli jest on wskazany w leczeniu ciężkich reakcji alergicznych lub innych sytuacji nagłych.
Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na ml, to znaczy uznaje się go za „wolny od sodu”.
Przed podaniem produkt należy obejrzeć pod kątem obecności cząstek stałych oraz zabarwienia roztworu. Wolno stosować wyłącznie roztwór klarowny, bezbarwny lub lekko żółtawy, bez cząstek stałych ani osadów.
