⚠️ Ostrzeżenia
Produkt leczniczy jest przeznaczony wyłącznie do stosowania w stanach nagłych, a po jego podaniu konieczny jest nadzór lekarski nad pacjentem.
Podanie domięśniowe (i.m.) jest zazwyczaj preferowane w początkowym leczeniu anafilaksji, natomiast podanie dożylne (i.v.) jest zazwyczaj wskazane u pacjentów przebywających na oddziale intensywnej terapii (OIT) lub na oddziale anestezjologii i intensywnej terapii. Roztwór epinefryny do wstrzykiwań 1 mg/ml (1:1000) nie jest odpowiedni do podawania i.v. Jeśli roztwór epinefryny do wstrzykiwań 0,1 mg/ml (1:10 000) nie jest dostępny, roztwór epinefryny do wstrzykiwań 1 mg/ml (1:1000) musi być przed podaniem i.v. rozcieńczony do stężenia 0,1 mg/ml (1:10 000). Wstrzyknięcia epinefryny i.v. muszą być wykonywane z dużą ostrożnością, najlepiej przez specjalistów posiadających doświadczenie w podawaniu epinefryny i.v.
Epinefrynę należy podawać z dużą ostrożnością w przypadku:
pacjentów w podeszłym wieku, pacjentów z nadczynnością tarczycy, cukrzycą, guzem chromochłonnym nadnerczy, jaskrą z wąskim kątem przesączania, hipokaliemią, hiperkalcemią, ciężkimi zaburzeniami czynności nerek oraz gruczolakiem stercza, chorobą naczyń mózgowych, organicznym uszkodzeniem mózgu, miażdżycą, niewydolnością wieńcową, u pacjentów we wstrząsie (z wyjątkiem wstrząsu anafilaktycznego) oraz w organicznej chorobie serca lub poszerzeniu serca (ciężka dławica piersiowa, kardiomiopatia ze zwężeniem drogi odpływu, nadciśnienie tętnicze), a także u większości pacjentów z zaburzeniami rytmu serca (np. z migotaniem komór). Ból dławicowy może być wywołany obecnością niewydolności wieńcowej.
Epinefryna może zwiększać ciśnienie wewnątrzgałkowe u pacjentów z jaskrą z wąskim kątem przesączania. Epinefryna może wywoływać lub nasilać hiperglikemię, dlatego zaleca się monitorowanie stężenia glukozy we krwi, zwłaszcza u pacjentów z cukrzycą.
Powtarzane podawanie miejscowe może wywoływać martwicę w miejscach wstrzyknięcia.
Najlepszym miejscem do wstrzyknięcia i.m. jest przednio-boczna część środkowej jednej trzeciej uda. Igła użyta do wstrzyknięcia musi być wystarczająco długa, aby zapewnić podanie epinefryny do mięśnia.
Wstrzyknięcia domięśniowe produktu Adrenalin Bradex nie wolno podawać w pośladek ze względu na ryzyko martwicy tkanek.
Długotrwałe podawanie może wywoływać kwasicę metaboliczną, martwicę nerek oraz oporność na epinefrynę lub tachyfilaksję.
U pacjentów poddawanych znieczuleniu halotanem lub innymi halogenowanymi środkami znieczulającymi należy unikać stosowania epinefryny lub stosować ją wyłącznie z dużą ostrożnością, ze względu na ryzyko wywołania migotania komór.
Epinefryny nie należy stosować ze znieczuleniem miejscowym struktur obwodowych, w tym palców i płatka ucha.
Należy unikać mieszania z innymi produktami leczniczymi, jeśli ich zgodność nie jest znana.
Epinefryny nie wolno stosować podczas drugiego okresu porodu (patrz punkt 4.6).
Przypadkowe wstrzyknięcie do naczynia może spowodować krwawienie do mózgu w wyniku nagłego wzrostu ciśnienia tętniczego.
Należy jak najszybciej monitorować pacjenta (tętno, ciśnienie tętnicze, EKG, pulsoksymetria) w celu oceny reakcji na epinefrynę.
Pirosiarczyn sodu, jedna z substancji pomocniczych tego produktu leczniczego, może rzadko powodować ciężkie reakcje alergiczne i skurcz oskrzeli. Obecność pirosiarczynu sodu w pozajelitowej epinefrynie i możliwość wystąpienia reakcji alergicznych nie powinna zniechęcać do stosowania produktu leczniczego, jeśli jest on wskazany w leczeniu ciężkich reakcji alergicznych lub innych stanów nagłych.
Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na ml, to znaczy uznaje się go zasadniczo za „wolny od sodu”.
Przed podaniem produkt leczniczy należy obejrzeć w celu wykrycia obecności cząstek stałych oraz oceny zabarwienia roztworu. Należy stosować wyłącznie roztwór przejrzysty, bezbarwny lub o lekko żółtawym zabarwieniu, bez cząstek stałych ani osadu.
