⚠️ Ostrzeżenia
Produkt leczniczy przeznaczony jest wyłącznie do stosowania w stanach nagłych, a po podaniu pacjent wymaga nadzoru lekarskiego.
Podanie domięśniowe (i.m.) jest na ogół preferowane w początkowym leczeniu anafilaksji, natomiast podanie dożylne (i.v.) jest zwykle właściwsze u pacjentów hospitalizowanych na oddziale intensywnej terapii (OIT) lub na oddziale anestezjologii i intensywnej terapii (OAiIT). Wstrzyknięcia epinefryny 1 mg/ml (1:1000) nie należy stosować dożylnie. Jeśli wstrzyknięcie epinefryny 0,1 mg/ml (1:10 000) nie jest dostępne, wstrzyknięcie epinefryny 1 mg/ml (1:1000) musi być przed podaniem i.v. rozcieńczone do stężenia 0,1 mg/ml (1:10 000). Wstrzyknięcie epinefryny i.v. musi być podawane z zachowaniem szczególnej ostrożności, najlepiej przez specjalistów obeznanych z dożylnym podawaniem epinefryny.
Epinefrynę należy podawać z zachowaniem dużej ostrożności w przypadku:
pacjentów w podeszłym wieku, pacjentów z nadczynnością tarczycy, cukrzycą, guzem chromochłonnym nadnerczy, jaskrą z wąskim kątem przesączania, hipokaliemią, hiperkalcemią, ciężkim zaburzeniem czynności nerek oraz gruczolakiem prostaty, chorobą naczyń mózgowych, organicznym uszkodzeniem mózgu, miażdżycą tętnic, niewydolnością wieńcową, u pacjentów we wstrząsie (z wyjątkiem wstrząsu anafilaktycznego) oraz w organicznej chorobie serca lub poszerzeniu serca (ciężka dławica piersiowa, kardiomiopatia zaporowa, nadciśnienie tętnicze), a także u większości pacjentów z zaburzeniami rytmu (np. z migotaniem komór). Niewydolność wieńcowa może wywołać ból dławicowy.
Epinefryna może zwiększać ciśnienie wewnątrzgałkowe u pacjentów z jaskrą z wąskim kątem przesączania. Epinefryna może wywołać lub nasilić hiperglikemię, dlatego zaleca się monitorowanie stężenia glukozy we krwi, zwłaszcza u pacjentów z cukrzycą.
Powtarzane podanie miejscowe może wywołać martwicę w miejscach wstrzyknięcia.
Najlepszym miejscem do wstrzyknięcia i.m. jest przednio-boczna część środkowej jednej trzeciej uda. Igła użyta do wstrzyknięcia musi być dostatecznie długa, aby zapewnić podanie epinefryny do mięśnia.
Wstrzyknięć domięśniowych produktu Adrenalin Bradex nie wolno podawać w pośladek ze względu na ryzyko martwicy tkanek.
Długotrwałe podawanie może wywołać kwasicę metaboliczną, martwicę nerek oraz oporność na epinefrynę lub tachyfilaksję.
U pacjentów poddawanych znieczuleniu halotanem lub innymi halogenowanymi środkami znieczulającymi należy unikać stosowania epinefryny lub stosować ją wyłącznie z zachowaniem dużej ostrożności, ze względu na ryzyko wywołania migotania komór.
Epinefryny nie należy stosować w znieczuleniu miejscowym struktur obwodowych, w tym palców i płatka ucha.
Należy unikać mieszania z innymi produktami leczniczymi, jeżeli zgodność nie jest znana.
Epinefryny nie wolno stosować w drugim okresie porodu (patrz punkt 4.6).
Przypadkowe wstrzyknięcie donaczyniowe może spowodować krwawienie do mózgu w wyniku nagłego wzrostu ciśnienia tętniczego.
Pacjenta należy jak najszybciej monitorować (tętno, ciśnienie tętnicze, EKG, pulsoksymetria) w celu oceny reakcji na epinefrynę.
Pirosiarczyn sodu, jedna z substancji pomocniczych tego produktu leczniczego, może rzadko wywoływać ciężkie reakcje alergiczne i skurcz oskrzeli. Obecność pirosiarczynu sodu w epinefrynie do podania pozajelitowego oraz możliwość wystąpienia reakcji typu alergicznego nie powinny zniechęcać do stosowania produktu leczniczego, jeżeli jest on wskazany w leczeniu ciężkich reakcji alergicznych lub innych stanów nagłych.
Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na ml, to znaczy uznaje się go za „wolny od sodu”.
Przed podaniem produkt leczniczy należy obejrzeć pod kątem obecności cząstek stałych i barwy roztworu. Stosować można wyłącznie roztwór przezroczysty, bezbarwny lub lekko żółtawy, bez cząstek stałych lub osadu.
