Cefepim wykazuje zbliżony mechanizm działania do innych beta-laktamów. Mechanizm jego działania polega na hamowaniu syntezy ściany komórkowej bakterii poprzez kowalencyjne wiązanie enzymów, które są odpowiedzialne za ostatni etap transpeptydacji podczas syntezy ściany peptydoglikanu. To wiązanie powoduje defekty w ścianie komórkowej prowadzące do autolizy, a następnie śmierci organizmu.Cefepim ma zwiększone powinowactwo do bakterii gram-ujemne i jest bardziej stabilny wobec beta-laktamaz w porównaniu z cefalosporynami trzeciej generacji ze względu na zdolność do kilku mechanizmów działania. Jednym z takich mechanizmów jest to, że wykazuje silne powinowactwo do białek wiążących penicyliny (PBP). Innym jest to, że budowa chemiczna różni się od starszych generacji przez zastąpienie łańcucha bocznego, dzięki czemu jest on bardziej aktywny wobec gatunków gronkowców. Cefepim na skutek swojej budowy chemicznej wykazuje przewagę w szybszej penetracji do ścian komórkowych bakterii gram-ujemnych, dlatego ma szersze powinowactwo do bakterii gram-ujemnych niż trzecia generacja.
Cefepim, podobnie jak większość cefalosporyn, jest szeroko rozprowadzany w tkankach i płynach ustrojowych, w tym w płynie opłucnowym, mazi stawowej, kościach, płynie mózgowo-rdzeniowym i mleku matki.
Cefepim jest stosunkowo szybko metabolizowany do N- metylopirolidyny, która szybko jest przekształcana do N- tlenku.
Szacuje się, że około 85 % podanej dawki cefepimu jest wydalane z moczem w postaci niezmienionej, mniej niż 1%w postaci pochodnej N-metylopirolidyny, 6,8% w postaci N-tlenku, a 2,5% w postaci epimeru cefepimu. Według powyższego wydalanie cefepimu praktycznie w całości odbywa się poprzez nerki na skutek procesu przesączania kłębuszkowego.
⚠️ Ostrzeżenia
Z uwagi na ograniczony zakres działania przeciwbakteryjnego cefepimu nie należy podawać w przypadku niektórych zakażeń, chyba, że wrażliwość bakterii na wyżej wymieniony lek została potwierdzona.Należy zachować szczególne środki ostrożności w przypadku osób, które w przeszłości narażone były na różnorakie reakcje nadwrażliwości po podaniu innych leków z grupy cefalosporyn. Zjawisko krzyżowej nadwrażliwości na penicylinę i cefalosporyny obserwowano u 10% przypadków.Lek należy stosować z ostrożnością u pacjentów cierpiących na różne schorzenia jelitowe, ponieważ jednym z powikłań terapii jest rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego. Lek powinno się odstawić po wystąpieniu biegunki.W przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dawkę należy odpowiednio zmniejszyć. U pacjentów, u których dawka nie została zmniejszona zaobserwowano objawy neurotoksyczności, które ustępują po odstawieniu leku. Zdarzały się również nieliczne przypadki o charakterze śmiertelnym.Podczas długotrwałego stosowania cefepimu może pojawić się nasilony wzrost niewrażliwych drobnoustrojów, co może prowadzić do konieczności leczenia lub wdrożenia odpowiedniego postępowania.Terapia cefepimem może mieć wpływ na wyniki badań laboratoryjnych, mianowicie obserwowano fałszywie dodatnie wyniki odczyny Coombs'a bez hemolizy.
