Cometriq

Terapia kabozantynibem obfituje w szereg niepożądanych działań toksycznych.​​​‍​​‍​​​​‍​​‍‍ Większość z nich pojawia się w ciągu pierwszych ośmiu tygodni terapii. Dlatego też lekarz po upływie tego czasu powinien móc określić, czy potrzebna jest modyfikacja podawanej dawki. Zdarzenia, które pojawiają się na początkowym etapie chemioterapii obejmują: obniżony poziom wapnia, potasu, spadek ilości płytek krwi, podwyższone ciśnienie tętnicze,erytrodyzestezję dłoniowo-podeszwową, podwyższony poziom białka w moczu oraz dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego.Często wśród chorych poddanych terapii kabozantynibem dochodzi do upośledzenia pracy wątroby, co manifestuje się podwyższonym poziomem enzymów wątrobowych ASPAT i ALAT oraz zwiększonym stężeniem bilirubiny. Stąd też istotne jest sprawdzenie tych parametrów przed rozpoczęciem chemioterapii iuważne ich monitorowanie w czasie leczenia.Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z upośledzeniem pracy wątroby w stopniu umiarkowanym, gdyż w tej grupie terapeutycznej częściej dochodziło w trakcie terapii kabozantynibem do rozwojuencefalopatii wątrobowej. Nie zaleca się stosowania kuracji tym chemioterapeutykiem u osóbw z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby, ponieważ w tej grupie terapeutycznej nie został on przebadany.Zażywaniekabozantynibujest związane z pojawieniem się działań niepożądanych, takich jak: biegunki, nagłe wyrzuty treści pokarmowej na zewnątrz, spadek apetytu, zaburzenia elektrolitowe.U chorych z HCC z zakłóconą czynnością wątroby takie niezwiązane zwątrobą działanie leku może być aktywatorem rozwoju encefalopatii wątrobowej.Należy obserwować pacjentów w celu wykrycia objawów przedmiotowych i podmiotowychtego schorzenia.U pacjentów poddanych terapii kabozantynibem obserwowano przypadki poważnych żołądkowo-jelitowychperforacji i przetok w obrębie przewodu pokarmowego, niekiedy zakończonych śmiercią.Chorzy z zapalną chorobą jelit (np. chorobą Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejącym zapaleniemjelita grubego, infekcją otrzewnej oraz uchyłków lub zapaleniem wyrostka robaczkowego),pacjenci naciekiem komórek rakowych w drogach układu pokarmowego lub chorzy zz opóźnionym lubniepełnym wygojeniem przewodu pokarmowego operacji chirurgicznej powinni zostać dokładnie obejrzeni przed rozpoczęciemchemioterapii. W kolejnym kroku powinni być dokładnie sprawdzani pod kątem pojawienia się symptomów perforacji iprzetok, również ropni i posocznicy. Pacjenci z uporczywą lub nawracającą biegunką w okresie leczeniamogą być zagrożeni wystąpieniem przetoki odbytu.Niezbędna jest przerwa w terapii kabozantynibem utych leczonych, u których pojawi się perforacja lub przetoka w obrębie przewodu pokarmowego, której nie da się leczyć.Biegunki, nagłe wyrzuty treści pokarmowej na zewnątrz, spadek apetytu, zaburzenia elektrolitowe są najczęstszymi działaniami niepożądanymi towarzyszącymi terapii kabozantynibem. Jak tylko się pojawią, należy natychmiast wdrożyć leczenie łagodzące te skutki uboczne za pomocą leków przeciwwymiotnych, przeciwbiegunkowych i nawadniających. Jeżeli mimo podawanie tych środków nie działania toksyczne będą się utrzymywać, konieczna jest przerwa w chemioterapii, zmniejszenie dawki podawanego leku lub terminacja leczenia kabozantynibem.Ponieważ u chorych poddawanych terapii kabozantynibem miały miejsce przypadki zatorowości naczyń krwionośnych (żylnych, tętniczych, płucnych), należyzachować ostrożność stosując ten lek u pacjentów z czynnikami ryzyka takich zdarzeń lub z takimi przypadkami w wywiadzie. Jeżelizaistnieje ostry zawał mięśnia sercowego lub inne klinicznie istotne powikłanie zakrzepowo-zatorowe konieczne jest zakończenie terapii kobazantynibem.U pacjentów poddanych kuracji kabozantynibem odnotowano przypadki ciężkiego wylewu krwi,który prowadził do śmierci. Chorzy z poważnym krwawieniem w wywiadzie przed rozpoczęciem terapii, powinniprzejść dokładną ocenę zanim zostanie wdrożony kobazantynib. Nie rekomenduje się stosowanialeku u pacjentów z ciężkim krwotokiem lub podwyższoną możliwością jego zaistnienia.Zażywanie inhibitorów szlaku VEGFjest czynnikiemsprzyjającym powstawaniu tętniaka i (lub) rozwarstwieniu tętnicy, dlatego zanimkabozantynib zostanie wdrożonynależy starannie rozważyć to ryzyko, szczególnie u pacjentów z takimi czynnikamisprzyjającymi jaknadciśnienie lub tętniak w wywiadzie.Kuracja kobazantynibem niesie ze sobą ryzyko nadmiernego spadku poziomu płytek krwi, dlatego podczas leczenia należy poziom tej frakcji monitorować.Zaobserwowano, że u pacjentów poddanych terapii kobazantynibem rany często słabo się goją. Z tego względu chemioterapeutyk należy odstawićco najmniej 28dni przed planowanymzabiegiem chirurgicznym (równieżoperacją dentystyczną lub inwazyjnymzabiegiemstomatologicznym). Jeżeli rany do zagojenia wymagają interwencji medycznej, chemioterapię należy przerwać.Istotne jest, aby u wszystkich pacjentów przed rozpoczęciem terapii kabozantynibem skontrolować wartości ciśnienia krwi, ponieważ terapia może spowodować ich wzrost. W przypadku utrzymującego się nadciśnienia należ zastosować leki obniżające ciśnienie krwi. Jeżeli stan ten będzie się utrzymywał mimo zastosowanego leczenia lub gdy dojdzie do przełomunadciśnieniowegoterapię należy zakończyć.W trakcie terapii kabozantynibem obserwowano przypadki martwicy kości szczęki, dlatego badanie jamy ustnej należy wykonać przed rozpoczęciem kuracji, a także regularnie monitorować w czasie jej trwania, a pacjentów pouczyć o zasadności dbania o higienę początkowego odcinka przewodu pokarmowego. Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów przyjmujących stale bifosfoniany.Konieczna jest przerwa w leczeniu kabozantynibem w sytuacji pojawienia sięmartwicy kości szczęki.Należy zwrócić uwagę na przypadki pojawienia się u osób leczonych kobazantynibemerytrodyzestezji dłoniowo-podeszwowej. Jeżeli będzie to stan ciężki należy przeprowadzić terminację leczenia chemioterapeutykiem i powrócić do niego, gdy objawy ustąpią do stopnia 1.Ze względu na podwyższone ryzyko wystąpienia u chorych poddanych leczeniu kobazantynibem białkomoczu, należy regularnie kontrolować poziom protein w moczu, a w przypadku wystąpienia zespołu nerczycowego zarządzić przerwę terapii.U pacjentów poddanych terapii kabozantynibem obserwowano przypadki zespołu odwracalnej tylnejencefalopatii.U każdego pacjenta z obecnością wielu objawów, takich jaknapady padaczkowe, ból głowy, zaburzenia widzenia, splątanie ryzyko wystąpienia takiego zespołu jest realne i należy wziąć je pod uwagę. Jeżeli zespół objawów odwracalnej tylnejencefalopatii się pojawi, należy zakończyć chemioterapię omawianym lekiem.Terapię kobazantynibem trzeba prowadzić ostrożnieu pacjentów z wydłużeniem odcinka QT w wywiadzie, z nieprawidłową czynnością serca, zakłóceniami gospodarki elektrolitowej oraz zaburzeniami krążenia. W takiej grupie terapeutycznej należy regularnie wykonywać EKG oraz badać poziom wapnia, potasu oraz magnezu w surowicy krwi.