Ludzka immunoglobulina wykazuje działanie immunostymulujące, którego mechanizm nie został w pełni wyjaśniony. Przeciwciała tworzą kompleksy z patogenami występującymi w organizmie zapobiegając w ten sposób postępowi infekcji.Wpływ cząsteczki leku na układ odpornościowy jest związany z:usuwaniem czynników zakaźnych z organizmu dzięki zjawisku aglutynacji (zlepiania antygenów),neutralizacji toksyn, blokadzie receptorów przyłączających patogeny;aktywacją układu dopełniacza;interakcją z receptorami Fc oraz F(ab')2 występującymi na powierzchni komórek układu odpornościowego (komórkach NK, limfocytach B, neutrofilach, makrofagach).Wpływ cząsteczki leku na receptory Fc, występujące na powierzchni komórek układu odpornościowego, pozwala na wykorzystanie leku w terapii niektórych schorzeń autoimmunologicznych.Mechanizm powstawania niektórych chorób autoagresywnych uwzględnia produkcję autoprzeciwciał łączących się z fragmentami receptorów Fc. Blokada tych receptorów przez przeciwciała występujące w osoczu po podaniu immunoglobuliny poprawia przebieg niektórych schorzeń.
Immunoglobulina ludzka ulega szybkiej dystrybucji do płynu zewnątrznaczyniowego.
Immunoglobulina IgG ulega rozkładowi w układzie siateczkowo–śródbłonkowym. Średni okres półtrwania wynosi od 21 do 41 dni jednak istotne znaczenie mają różnice osobnicze.
⚠️ Ostrzeżenia
Wskazane jest zachowanie szczególnej ostrożność ze względu na możliwość wystąpienia zespołu aseptycznego zapalenia opon mózgowych podczas przyjmowania ludzkiej normalnej immunoglobuliny. W niektórych sytuacjach wskazane jest wykonanie dodatkowych badań neurologicznych w celu wykluczenia innych przyczyn stanu zapalnego opon mózgowych.W trakcie terapii ludzką immunoglobuliną istnieje ryzyko wystąpienia objawów niedokrwistości hemolitycznej. Proces hemolizy jest związany z ryzykiem występowania w roztworze zawierającym immunoglobulinę, przeciwciał skierowanym przeciw antygenom na powierzchni krwinek czerwonych. W trakcie leczenia może dojść do opłaszczania erytrocytów immunoglobulinami. Prawdopodobieństwo wystąpienia hemolizy wzrasta w przypadku stosowania dużych dawek substancji czynnej oraz u pacjentów leczonych immunoglobulinami z powodu wzmożonej sekwestracji czerwonych krwinek.Należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania leku u pacjentów z podwyższonym ryzykiem pojawienia się zaburzeń zakrzepowo–zatorowych (osoby z nadciśnieniem tętniczym, cukrzycą lub zaburzeniami krzepliwości), u osób otyłych oraz pacjentów unieruchomionych. Zalecane jest staranne obserwowanie pacjentów i wykorzystanie minimalnej szybkości infuzji podczas terapii.Podczas terapii wykorzystującej ludzką normalną immunoglobulinę istnieje ryzyko wystąpienia u pacjenta ostrej niewydolności nerek. Wskazane jest zachowanie szczególnej ostrożności oraz staranne monitorowanie pacjentów z podwyższonym ryzykiem rozwoju niewydolności nerek podczas leczenia (diabetycy, pacjenci ze zmniejszoną ilością krwi krążącej, osoby z nadwagą, pacjenci przyjmujący inne leki o działaniu nefrotoksycznym. W przypadku wysokiego ryzyka uszkodzenia nerek podczas stosowania substancji czynnej należy stosować lek w najmniejszej możliwej dawce z najmniejszą szybkością wlewu.Podczas terapii ludzką immunoglobuliną istnieje ryzyko spadku stężenia neutrofilów w osoczu. Ryzyko zaburzeń jest największe kilka godzin po podaniu leku, a zmiany ustępują zwykle samoistnie po dwóch tygodniach.Podczas terapii ludzką immunoglobulina istnieje ryzyko transferu czynników zakaźnych, takich jak wirusy lub inne patogeny. Z tego powodu podczas stosowania leków produkowanych z ludzkiego osocza lub krwi wykorzystywane są procedury zapobiegające zakażeniu, takie jak:przesiewowe badania pojedynczych donacji;selekcja dawców;przesiewowe testy puli całego osocza wykluczające obecność markerów zakażenia.Skuteczność wyżej opisanych metod jest zmniejszona w przypadku wirusów bezotoczkowych (wirus zapalenia wątroby typu A lub parowirus B19).W związku z procesem biernego przekazywania przeciwciał przeciwko antygenom występującym na powierzchni erytrocytów istnieje ryzyko otrzymania fałszywie dodatnich wyników testów serologicznych.Przed rozpoczęciem terapii normalną immunoglobuliną, oraz w jej trakcie, zalecane jest odpowiednie nawodnienie pacjenta, regularne monitorowanie poziomu kreatyniny i produkcji moczu, a także unikanie jednoczesnego stosowania pętlowych leków moczopędnych.