Depo-Medrol

Im większe dawki i czas trwania leczenia kortykosteroidami, tym większe ryzyko powikłań.‍​‍‍‍​‍‍‍‍‍‍‍‍​‍ Chorych zawsze należy leczyć stosując najmniejsze dawki kortykosteroidów, które pozwalają uzyskać kontrolę objawów. Redukcja dawek leku powinna odbywać się stopniowo. Nagłe ostawienie leku może spowodować ostrą niewydolność nadnerczy prowadzącą do zgonu lub „zespół odstawienia” steroidów, objawiający się brakiem łaknienia, nudnościami, wymiotami, letargiem, bólem głowy, gorączką, bólem stawów, łuszczeniem się skóry, bólem mięśni, zmniejszeniem masy ciała i (lub) niedociśnieniem tętniczym.Pacjenci stosujący kortykosteroidy są bardziej podatni na zakażenia. Ponadto lek może maskować niektóre jego objawy.Leczenie gruźlicy kortykosteroidami ograniczone jest do przypadków o przebiegu piorunującym lub rozsianym w skojarzeniu z odpowiednimi lekami przeciwgruźliczymi.Długotrwałe leczenie kortykosteroidami może indukować osteoporozę, ostre zapalenie trzustki, ostrą miopatię lub nowotwory złośliwe układu naczyniowego (mięsak Kaposiego).Kortykosteroidy niekiedy mogą wywołać reakcje skórną i anafilaktyczną i (lub) anafilaktoidalną. Należy zachować ostrożność u pacjentów, u których w przeszłości występowały reakcje alergiczne na jakikolwiek lek.U pacjentów doświadczających silnego stresu może być konieczna modyfikacja dawki leku.Nie powinno się stosować kortykosteroidów u pacjentów z chorobą Cushinga, ponieważ mogą one skutkować nasileniem zespołu Cushinga.Kortykosteroidy mogą wywierać silniejszy efekt leczniczy u pacjentów z niedoczynnością tarczycy lub marskością wątroby.Przy dłuższej terapii lek może spowodować wystąpienie lub zaostrzenie cukrzycy, dlatego pacjenci z podejrzeniem lub ze zdiagnozowaną cukrzycą powinni skonsultować się z lekarzem.Leczenie kortykosteroidami, zmniejszenie ich dawki lub odstawienie może prowadzić do wystąpienia lub nasilenia zaburzeń psychicznych, takich jak euforia, bezsenność, zmiany nastroju, zmiany osobowości, głęboka depresja. W sytuacji wystąpienia objawów psychotycznych, należy skontaktować się z lekarzem.Kortykosteroidy stosowane w terapii długoterminowej mogą powodować schorzenia oczu, np. zaćmę, wytrzeszcz lub jaskrę. W przypadku osłabienia ostrości wzroku lub innego zaburzenia widzenia, należy skontaktować się z lekarzem.U pacjentów z czynnikami ryzyka sercowo-naczyniowego, guzem chromochłonnym, nadciśnieniem tętniczym, nieswoistym wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego, niewydolnością nerek, niewydolnością nadnerczy, twardziną skóry, zaburzeniami zakrzepowo-zatorowymi, zastoinową niewydolnością serca należy zachować szczególną ostrożność.Lek może maskować objawy choroby wrzodowej. Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu kwasu acetylosalicylowego lub niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), ze względu na zwiększone ryzyko rozwoju choroby wrzodowej żołądka i jelit.Kortykosteroidy mają wpływ na gospodarkę lipidową, powodując wzrost stężenia lipidów we krwi. Ponadto poprzez wpływ na gospodarkę wodno-elektrolitową przyczyniają się do zatrzymanie sodu i wody w organizmie (obrzęki) oraz zwiększenia wydalania potasu i wapnia. Przyjmowanie średnich i dużych dawek leku może spowodować wzrost ciśnienia krwi. Powinno się ograniczać spożycie soli oraz zwiększyć ilość dostarczanego do organizmu potasu poprzez dietę lub dodatkową suplementację.Nie powinno się stosować kortykosteroidów w leczeniu urazowego uszkodzenia mózgu.Długotrwałe stosowanie kortykosteroidów u niemowląt i dzieci może spowodować zahamowanie wzrostu i zaburzenia rozwoju, a także zwiększenie ciśnienia śródczaszkowego lub zapalenie trzustki.Należy poinformować lekarza o wszystkich lekach przyjmowanych przed rozpoczęciem przyjmowania metyloprednizolonu. W przypadku terapii wielolekowej niekiedy konieczna jest modyfikacja schematu leczenia, ze względu na liczne interakcje farmakologiczne pomiędzy lekami.