Substancja czynna wykazuje działanie przeciwbólowe i przeciwzapalne. Podstawą działania przeciwzapalnego etofenamatu jest hamowanie produkcji prostaglandyn. Lek odpowiada również za inhibicję układu dopełniacza oraz zahamowanie sekrecji histaminy i hialuronidazy co ma znaczenie w ograniczeniu powstającego w stanie zapalnym obrzęku. Inną składową działania przeciwzapalnego jest antagonistyczny wpływ na bradykininę i serotoninę.W wyniku działania substancji czynnej ograniczeniu ulegają reakcje anafilaktyczne.
Przeprowadzone badania potwierdziły zdolność przenikania etofenamatu do krążenia ogólnego. Największe stężenie substancji czynnej w osoczu odnotowano po upłynięciu dwunastu godzin od podania leku.
Etofenamat, jak i jego aktywny metabolit wchodzi w połączenia z białkami osocza (jest to odpowiednio 98% i 99% zastosowanej dawki). Badania potwierdziły przenikanie substancji czynnej do tkanki objętej stanem zapalnym.
Metabolizm etofenamatu polega na poddaniu cząsteczki leku reakcjom utleniania, a następnie sprzęgania. Substancja czynna ulega biotransformacji do aktywnego związku: kwasuflufenamowego. Dalsze przemiany prowadzą do powstania:pochodnych hydroksylowych dihydroksyetofenamatu;pochodnych hydroksylowych kwasu dihydroksyflufenamowego.
Okres półtrwania substancji czynnej wynosi około trzech godzin. Metabolizm etofenamatu prowadzi do powstania wielu związków, wydalany następnie z moczem i z kałem.
⚠️ Ostrzeżenia
W trakcie terapii etofenamatem oraz dwa tygodnie po jej zakończeniu nie należy wystawiać skóry na bezpośrednie działanie promieni słonecznych ze względu na możliwość wystąpienia reakcji fotouczulającej.Substancja czynna nie jest przeznaczona do długotrwałego stosowania. W przypadku braku poprawy podczas terapii należy skonsultować się z lekarzem. Stosowanie dużych ilości etofenamatu przez dłuższy czas może zwiększać ogólnoustrojowe wchłanianie preparatu.Leku nie należy stosować na uszkodzoną tkankę. Etofenamat nie powinien być stosowany na powierzchni błon śluzowych oraz w przypadku alergicznych zmian na skórze.Pacjenci ze współistniejącym katarem siennym, obrzękiem błony śluzowej jamy nosowej, astmą lub POCH (przewlekłą obturacyjną chorobą płuc) powinni zachować szczególną ostrożność podczas leczenia etofenamatem.
