Interferon Alfa-2B

Jeśli w trakcie leczenia u chorego pojawi się depresja, agresja oraz myśli samobójcze, należy wówczas zaprzestać terapii substancją czynną.Interferon alfa–2B należy stosować ostrożnie wśród chorych nadużywających substancji psychoaktywnych.‍​‍‍‍​‍‍‍‍‍‍‍‍​‍ Tego typu pacjenci powinni pozostać pod kontrolą, nawet po zakończeniu leczenia.Jeśli w trakcie terapii wystąpi u pacjenta wstrząs anafilaktyczny, wówczas należy zaprzestać podawania leku i wdrożyć odpowiednie leczenie.Jeśli u chorego dojdzie do nasilenia działań niepożądanych takich jak: zaburzenia czynności wątroby i wydłużenie wskaźników krzepnięcia, zaleca się przerwanie leczenia.W trakcie albo kilka dni po zakończeniu leczenia może dojść u pacjenta do obniżenia ciśnienia krwi. Zaleca się wówczas wdrożyć odpowiednią terapię wspomagającą. Niezbędne może się okazać również odpowiednie nawodnienie pacjenta, aby uniknąć tego działania niepożądanego.Gorączka jest jednym z działań niepożądanych, wynikających ze stosowania interferonu alfa–2B. Jeśli utrzymuje się długo, należy wykluczyć inne przyczyny jej pojawienia się.Interferon alfa–2B należy stosować ostrożnie u chorych na cukrzycę, z chorobami płuc, z zaburzeniami krzepnięcia, z chorobami serca oraz ciężkim zahamowaniem czynności szpiku kostnego.Jeśli u pacjenta zostaną stwierdzone nacieki na płucach, zaleca się zaprzestanie leczenia.Substancja czynna powoduje działania niepożądane związane z narządem wzroku. Zaleca się, aby przed rozpoczęciem leczenia pacjent odbył wizytę u okulisty.W związku z tym, że substancja czynna może powodować zaburzenia w obrębie stężenia lipidów we krwi, należy je ściśle monitorować.Interferon alfa–2B powinien być stosowany ostrożnie u chorych z sarkoidozą oraz łuszczycą, ponieważ może dojść do nasilenia objawów tych schorzeń.Pacjent powinien zostać poinformowany, że stosowanie interferonu alfa–2B związane jest ze zwiększonym ryzykiem odrzucenia przeszczepu nerki i wątroby.U pacjentów leczonych interferonem alfa–2B z powodu przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu C, stwierdzano zaburzenia czynności tarczycy. Zaleca się okresowe badania TSH w surowicy i wdrożenie odpowiedniej terapii.W czasie leczenia powinno się zadbać o właściwą higienę jamy ustnej, a także regularnie odwiedzać stomatologa. U pacjentów stosujących substancję czynną obserwowano zmiany w obrębie uzębienia.Lek należy stosować ostrożnie u pacjentów ze współistniejącym zakażeniem HCV oraz HIV.