⚠️ Ostrzeżenia
Stosowanie wewnętrzne:Podawanie tretynoiny doustnie pacjentom z ostrą białaczką promielocytową powinno odbywać się pod ścisłym nadzorem lekarza, który ma doświadczenie w leczeniu chorób hematologicznych lub onkologicznych. Podczas podawania tretynoiny u chorych powinno być kontynuowane leczenie wspomagające. U pacjentów bardzo często należy przeprowadzać ocenę profilu hematologicznego, układu krzepnięcia oraz badania czynnościowe wątroby, a także stężenia cholesterolu i triglicerydów w osoczu.W badaniach klinicznych często obserwowanym działaniem niepożądanym tretynoiny była hiperleukocytoza, która czasami związana była z tzw. "zespołem kwasu retinowego". Jest to zespół objawów często opisywany u pacjentów z ostrą białaczką promielocytową. Charakteryzuje się on wysoką gorączką, dusznością, ostrą niewydolnością oddechową, naciekami w płucach oraz wysiękami w jamie opłucnej i jamie osierdzia. Dodatkowo może wystąpić niedociśnienie, obrzęki, zwiększenie masy ciała, niewydolność wątroby, nerek, a w konsekwencji także niewydolność wielonarządowa."Zespół kwasu retinowego" związany z hiperleukocytozą może doprowadzić do zgonu pacjenta. Aby zmniejszyć ryzyko jego wystąpienia należy do schematu leczenia tretynoiną włączyć pełnodawkową, ale uzależnioną od ilości białych krwinek chemioterapię.W przypadku pojawienia się "zespołu kwasu retinowego" o umiarkowanym lub silnym natężeniu lekarz może rozważyć okresowe przerwanie leczenia tretynoiną.W czasie leczenia tretynoiną mogą pojawić się objawy idiopatycznego nadciśnienia śródczaszkowego, które leczone jest według standardowych metod praktyki klinicznej. Jeżeli leczenie nie przynosi efektów, należy rozważyć czasowe odstawienie leku.Szczególną uwagę należy zachować podczas pierwszego miesiąca leczenia tretynoiną, ponieważ może dojść do pojawienia się zakrzepów, które dotyczyć mogą różnych układów narządów wewnętrznych. Dlatego też należy zachować szczególną ostrożność podczas jednoczesnego podawania tretynoiny z lekami przeciwfibynolitycznymi, takimi jak kwas traneksamowy, kwas aminokapronowy i aprotynina.Z uwagi na możliwość wystąpienia hiperkalcemii należy kontrolować stężenie wapnia w osoczu.Stosowanie zewnętrzne:W przypadku podania miejscowego należy przed pierwszą aplikacją wykonać test na niewielkim obszarze skóry, ze względu na ryzyko pojawienia się obrzęków lub egzemy.Podczas zewnętrznego stosowania leku należy unikać kontaktu z oczami, jamą ustną, nozdrzami, a także błonami śluzowymi. W razie kontaktu należy wybrane miejsce dokładnie umyć wodą.Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym, miejscowym stosowaniu tretynoiny wraz z innymi preparatami, które powodują złuszczanie się skóry, np:produkty zawierające siarkę, rezorcynę, nadtlenek benzoilu i kwas salicylowy;mydła lub produkty lecznicze stosowane do oczyszczania skóry, które powodują złuszczanie i silnie wysuszają skórę;produkty z dużą zawartością alkoholu.Podczas leczenia tretynoiną powinno unikać się znacznej ekspozycji na światło słoneczne, promieniowanie ultrafioletowe lub promienie Rentgena, ze względu na możliwość wystąpienia dodatkowych podrażnień skóry. U pacjentów, u których wystąpiły oparzenia słoneczne, należy zaprzestać stosowania leku, aż do całkowitego ustąpienia objawów oparzenia. Szczególną ostrożność powinni zachować pacjenci, którzy wykonując pracę są narażeni na dużą ekspozycją na światło słoneczne oraz osoby które mają rodzinne predyspozycje do oparzeń słonecznych bądź są wrażliwe na promieniowanie słoneczne.Jeżeli pojawi się ciężkie podrażnienie skóry w miejscu podania tretynoiny, lek należy stosować rzadziej, bądź odstawić go całkowicie do momentu wyleczenia podrażnień.Leku nie wolno stosować na zranioną skórę.Miejsca aplikacji nie powinno oczyszczać się częściej niż dwa razy na dobę. Nie wolno również osuszać miejsc aplikacji przez pocieranie.