Iwermektyna jest substancją przeciwpasożytniczą o szerokim spektrum działania. Z dużym powinowactwem wiąże się z kanałami jonowymi bramkowanymi glutaminianem, znajdującymi się w komórkach mięśniowych i nerwowych bezkręgowców. Prowadzi to do zwiększenia przepuszczalności błony komórkowej dla jonów chlorkowych i hiperpolaryzacji komórek mięśniowych lub nerwowych, powodując paraliż i śmierć insektów oraz nicieni.Iwermektyna posiada działanie przeciwzapalne wynikające ze zmniejszania wytwarzania cytokin zapalnych.Dokłądny mechanizm działania substancji w leczeniu stanów zapalnych skóry nie jest znany. Skuteczność leku może wynikać z jego działania przeciwzapalnego lub z działania przeciwpasożytniczego (poprzez wpływ na nużeńce, które mogą wywoływać stany zapalne).
Iwermektyna jest dobrze wchłaniana z przewodu pokarmowego.Podawana na skórę wchłania się do krwioobiegu, jednak jej poziom w krwiobiegu jest niski (zdecydowanie niższy niż po podaniu doustnym) - uznaje się, ze wchłanianie substancji przez skórę jest ograniczone (niskie ogólnoustrojowe narażenie).
Iwermektyna ulega wiązaniu z białkami osocza w ponad 99%, w głównej mierze z albuminą.
Iwermektyna metabolizowana jest w wątrobie, głównie przez enzym CYP3A4, do dwóch metabolitów: 3″−O−demetyloiwermektyny i 4α−hydroksyiwermektyny.
Iwermektyna i jej metabolity wydalane są głównie z kałem. Okres półtrwania substancji po podaniu doustnym wynosi 18 godzin.
⚠️ Ostrzeżenia
Zastosowanie iwermektyny zewnętrznie na skórę może powodować pogorszenie objawów trądziku różowatego, ustępujące w trakcie trwania pierwszego tygodnia leczenia. W razie wystąpienia ciężkiego zaostrzenia objawów należy przerwać stosowanie substancji.