Te informacje mają charakter wyłącznie edukacyjny. Nie stanowią porady medycznej. Zawsze konsultuj się z wykwalifikowanym pracownikiem służby zdrowia.
Dopamina — Opis, Dawkowanie, Działania niepożądane | PillsCard
OTC
Dopamina
INN: DOPAMINA GRIFOLS
Zaktualizowano: 2026-04-11
Dostępny w:
🇩🇪🇬🇧🇪🇸🇵🇱🇵🇹🇷🇴
Postać
—
Dawkowanie
—
Droga podania
—
Przechowywanie
—
O produkcie
Opinie uzytkownikow
Opinie odzwierciedlaja osobiste doswiadczenia i nie stanowia porady medycznej. Zawsze konsultuj sie z lekarzem.
Producent
Laboratorios Grifols S.A. (ES)
Źródło
CIMA_ES
Dopamina pobudza receptory beta-1-adrenergiczne oraz alfa-adrenergiczne a także w niewielkim stopniu receptory beta-2-adrenergiczne we współczulnym układzie nerwowym, powoduje też uwalnianie noradrenaliny z miejsc jej magazynowania. Dopamina działa na receptory dopaminowe powodując rozszerzenie naczyń wieńcowych, nerkowych, trzewnych, wewnątrzczaszkowych.Efekt działania dopaminy zależy od podanej dawki: małe dawki powodują wzrost filtracji kłębuszkowej w nerkach, wydalanie sodu i zwiększenie ilości produkowanego moczu, średnie dawki powodują wzrost siły skurczu serca, duże dawki powodują skurcz naczyń krwionośnych a co za tym idzie wzrost tętniczego ciśnienia krwi.
Dopamina podawana jest we wlewie dożylnym lub jako wstrzyknięcie dożylne.
Dopamina jest dystrybuowana do tkanek ale nie przenika bariery krew-mózg.
Dopamina jest metabolizowana przez oksydazę monoaminową oraz katecholo-O-metylotransferazę w osoczu krwi, nerkach oraz wątrobie.
Dopamina jest w około 80% wydalana z moczem jako nieaktywne metabolity - kwas homowanilinowy i kwas 1,4-dihydroksyfenylacetylowy, oraz w niewielkiej części w postaci niezmienionej.
⚠️ Ostrzeżenia
Dopaminę podaje się we wlewie dożylnym do dużych żył lub żył centralnych. Podawanie należy zmniejszać stopniowo. Przed podaniem należy wyrównać ewentualną hipowolemię (zbyt mała ilość płynu układzie krwionośnym). Pacjenci z niewydolnością nerek lub wątroby powinni być obserwowani podczas stosowania dopaminy. Ze względu na możliwość wystąpienia niedokrwienia lub martwicy należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z chorobami naczyń krwionośnych (choroba Reynaulda, miażdżyca, zator tętniczy, choroba Burgera).