Mirtazapina

Dokładny mechanizm działania mirtazapiny nie jest do końca poznany. Silnie blokuje receptory 5-HT2i 5-HT3,a działanie na receptory α2 pobudza ośrodkowe neuroprzekaźnictwo noradrenergiczne i serotonergiczne. Mirtazapina jest także silnym antagonistą receptora histaminowego H1, co prawdopodobnie odpowiada za jej efekt uspokajający. Dodatkowo mirtazapina wpływa na receptory α1, dlatego może powodować epizody niedociśnienia ortostatycznego. Mirtazapina po podaniu doustnym wchłania się szybko, maksymalne stężenie we krwi osiąga po ok. 2 godzinach. Jej biodostępność w przybliżeniu wynosi 50%. Mirtazapina wiąże się z białkami osocza w około 85%. Mirtazapina jest metabolizowana drogą demetylacji i utleniania, następnie sprzęga się z glukuronidem. Enzymy CYP2D6 i CYP1A2 cytochromu P450 tworzą 8-hydroksymetabolit mirtazapiny, natomiast enzym CYP3A4 tworzy metabolity: N-demetylowy, który jest aktywny farmakologicznie oraz nieaktywny N-oksydowy. Mirtazapina w 75% jest wydalana z moczem, a w 15% z kałem. Jej okres półtrwania wynosi 20-40 godzin, w niektórych przypadkach może być krótszy, lub wydłużyć się nawet do 65 godzin.