Do czego stosuje się Ramipryl?

Przeciwwskazaniem do stosowania ramiprylu jest występowanie reakcji nadwrażliwości na związek. Substancji nie należy wykorzystywać do leczenia osób z obrzękiem naczynioworuchowym oraz z obustronnym, istotnym zwężeniem tętnic nerkowych (lub jednej tętnicy w przypadku jednej zdrowej czynnościowo nerki). Terapia ramiprylem jest również nieodpowiednia dla kobiet w II i III trymestrze ciąży, a także jeśli u pacjentów wykonywane są zabiegi, podczas których krew ma styczność z ujemnie naładowanymi powi

Jakie są działania niepożądane Ramipryl?

biegunkaból głowyból w klatce piersiowejbóle mięśniowedusznośćdyspepsjahiperkaliemiahipotonia (niedociśnienie) ortostatycznanerwowośćniedociśnienie tętniczeniepokójniepokój ruchowynudnościskurcze mięśniwymiotywysypkazawroty głowyzapalenie oskrzeliwysypka plamkowo-grudkowazaburzenia trawieniaobniżenie nastrojuzapalenie zatoknieproduktywny suchy kaszelzapalenie błony śluzowej przewodu pokarmowegozaburzenia lękoweeozynofiliakołatanie sercanieostre widzenieobrzęk naczynioruchowyparestezjeskurcz oskr

Czy Ramipryl wchodzi w interakcje z innymi lekami?

Jednoczesne spożywanie alkoholu może nasilać ryzyko wystąpienia nadmiernego spadku ciśnienia, które może objawiać się osłabieniem oraz zawrotami głowy.

Ramipryl

Te informacje mają charakter wyłącznie edukacyjny. Nie stanowią porady medycznej. Zawsze konsultuj się z wykwalifikowanym pracownikiem służby zdrowia.

Ramipryl — Opis, Dawkowanie, Działania niepożądane | PillsCard

Ramipril jest przedstawicielem inhibitorów konwertazy angiotensyny, leków obniżających ciśnienie tętnicze krwi.Mechanizm działania związku polega na hamowaniu syntezy angiotensyny II, hormonu, który wraz reniną oraz aldosteronem uczestniczy w fizjologicznej regulacji wartości ciśnienia krwi. Naturalnie renina wytwarzana jest przez nerki pod wpływem obniżenia ciśnienia tętniczego, co z kolei stymuluje produkcję angiotensyny II z nieaktywnej angiotensyny I, przy aktywności enzymu śródbłonkowego konwertującego formę nieaktywną do powodującej wzrost oporu naczyniowego (poprzez skurcz mięśniówki naczyń)–angiotensyny II. Hormon ten również stymuluje wydzielanie aldosteronu, który zwiększa resorpcję zwrotną sodu z nerek prowadząc do wzrostu ciśnienia osmotycznego płynów zewnątrzkomórkowych.Ramipryl hamując enzym konwertujący angiotensynę do postaci aktywnej, przerywa powyższą kaskadę odpowiadającą za wzrost ciśnienia tętniczego w organizmie. Związek ma również dodatkowe działanie hipotensyjne. Bowiem enzym konwertujący powoduje rozkład bradykininy i kalidyny, substancji fizjologicznie rozszerzających łożysko naczyniowe, zwiększając tym samym ciśnienie. Ramipryl hamując działanie enzymu powoduje wydłużoną aktywność powyższych cząsteczek obniżających wartość ciśnienia.Substancja, podobnie jak inne inhibitory konwertazy angiotensyny, ma korzystny wpływ na profil metaboliczny. Postuluje się, że wykazuje działanie przeciwmiażdżycowe oraz pozytywnie oddziałuje na gospodarkę węglowodanową. Lek poprawia także parametry hemodynamiczne serca oraz zmniejsza jego neurokrynną aktywację.Plejotropowe działanie ramiprylu tłumaczy jego zastosowanie w profilaktyce lub leczeniu wielu schorzeń sercowo-naczyniowych. Ramipryl wchłania się szybko z przewodu pokarmowego. Pokarm w istotny sposób nie wpływa na absorpcję leku. Biodostępność związku jest zwykle nie niższa niż 50-60%.Sam ramipryl jest prolekiem, jego aktywną biologiczną formą jest ramiprylat powstający w organizmie. Jego stężenie maksymalne osiągane jest po upływie 2-4 godzin od podania ramiprylu. Stopień wiązania z białkami osoczowymi dla ramiprylu wynosi 73%, a dla jego aktywnego metabolitu ramiprylatu, 56%. Po podaniu ramiprylu w pojedynczej dawce nie wykryto jego steżenń w mleku kobiecym, natomiast nie dokonano oznaczeń po wielokrotnym podaniu leku. Ramipryl (prolek) przekształcany jest w wątrobie oraz nerkach do swojej aktywnej postaci–ramiprylatu. Metabolizm wątrobowy prowadzi również do powstania kwasu oraz estrudiektopiperazynowego, a także pochodnej glukuronidowej. W wyniku powyższych przemian ramipryl ulega niemal całkowitemu metabolizmowi.U osób z niewydolnością wątroby, aktywność esteraz prowadząca do powstania ramiprylatu jest osłabiona. Związek ten powstaje z opóźnieniem w stosunku do populacji niecierpiącej na zaburzenia tego organu. Ramipryl, ramiprylat oraz ich metabolity wydalane są głownie na drodze nerkowej. Niewielka ilość usuwana jest wraz z kałem. Okres pólłrwania ramiprylatu wynosi od 13 do 17 godzin.U pacjentów z niewydolnością nerek obserwuje się wyższe stężenie ramiprylatu w osoczu krwi oraz wydłużony okres pólłrwania związku. Dawki podawanego ramiprylu powinny być dopasowane do wartości klirensu kreatyniny w tej grupie osób.

⚠️ Ostrzeżenia

Jeśli u pacjentów występuje hipowolemia, odwodnienie czy hiponatremia należy w miarę możliwości skorygować stan kliniczny tych osób, przed rozpoczęciem terapii ramiprylem.W pierwszej fazie leczenia wszyscy pacjenci powinni być obserwowani pod kątem pojawienia się działań niepożądanych. Osobom leczonym ramiprylem zaleca się kontrolę funkcjonowania nerek oraz poziom elektrolitów raz na pół roku.Podczas leczenia cząsteczką obserwowano przypadki pojawienia się obrzęku naczynioworuchowego, jeśli dojdzie do jego wystąpienia, należy jak najszybciej odstawić lek. Osoby, u których pojawił się obrzęk naczynioworuchowy powinny mieć wdrożone odpowiednie leczenie oraz być obserwowane przez 12 lub 24 godziny. Na wystąpienie tego działania niepożądanego bardziej narażone są osoby rasy czarnej.Podczas terapii substancją zwiększa się ryzyko pojawienia się reakcji anafilaktycznych bądź anafilaktoidalnych na alergeny (w tym jady). Nie zaleca się stosowania zabiegów odczulających przy jednoczesnym przyjmowaniu ramiprylu. Należy rozważyć możliwość odstawienia leku przed odczulaniem.Ramipryl może powodować hiperkaliemie (wzrost jonów potasu we krwi). Na działanie to szczególnie narażone są osoby przyjmujące związki o działaniu zwiększającym stężenie potasu we krwi, z niewydolnością nerek, odwodnione, z kwasicą metaboliczną oraz pacjenci po 70 roku życia lub ze źle kontrolowanym poziomem cukru we krwi bądź z ostrą czy zdekompensowaną postacią niewydolności serca. W tej grupie osób należy bezwzględnie przeprowadzać badania kontrolne sprawdzające poziom potasu we krwi. Hiperkaliemia wywołuje groźne zaburzenia rytmu serca, mogące zakończyć się śmiercią.Związek może powodować zaburzenia hematologiczne takie jak małopłytkowość, neutropenię czy agranulocytozę. Zgłaszano również przypadki supresji szpiku. Zaleca się kontrolę składników morfotycznych krwi w trakcie terapii ramiprylem, zwłaszcza w początkowej fazie leczenia, u osób przyjmujących substancje zwiększające ryzyko zaburzeń układu krwiotwórczego oraz pacjentów z upośledzoną funkcją nerek lub kolagenozą.W trakcie terapii ramiprylem może pojawić się suchy, nieproduktywny, uporczywy kaszel. Jeśli to działanie niepożądane wystąpi i jest bardzo dokuczliwe dla pacjenta, zaleca się rozważenie zamiany leku na inną substancję obniżającą ciśnienie. Właściwość tą należy wziąć pod uwagę przy diagnozowaniu etiologii kaszlu u osób leczonych ramiprylem.W miarę możliwości związek powinien być odstawiony przed planowanymi zabiegami operacyjnymi. Należy poinformować lekarza anestezjologa o przyjmowaniu ramiprylu.Substancja może zaburzać funkcję nerek. W trakcie leczenia zaleca się kontrolowanie parametrów tego narządu, szczególnie u osób z chorobami nerek bądź narażonych na ich uszkodzenie (po przeszczepie nerki, z zastoinową niewydolnością serca).Lek ma obniżoną skuteczność u osób rasy czarnej, najprawdopodobniej ma to związek z niską aktywnością reniny w osoczu przy występującym nadciśnieniu tętniczym w obrębie tej rasy.Z kolei u pacjentów ze wzmożoną aktywnością układową kaskady renina–angiotensyna–aldosteron, istnieje wzrost ryzyka wystąpienia nadmiernego obniżenia ciśnienia tętniczego oraz zaburzenia funkcjonowania nerek (zwłaszcza przy jednoczesnym podawaniu diuretyków bądź wprowadzaniu leku lub zwiększaniu dawek). Wzmożoną aktywność układu renina-angiotensyna-aldosteron podejrzewa się u pacjentów z ciężkim nadciśnieniem, ze zdekompensowaną zastoinową postacią niewydolności serca, wodobrzuszem, marskością wątroby, odwodnieniem, z niedoborami sodu, ze zwężeniem tętnicy nerkowej (gdy czynne są dwie nerki), z upośledzonym napływem lub odpływem krwi z lewej komory czy też pacjentów po dużych zabiegach operacyjnych lub tym którym podawano związki mogące wywoływać hipotonię przed zabiegiem. Zaleca się szczególną kontrolę wartości ciśnienia tętniczego oraz pracy nerek w powyższej grupie pacjentów.Leczenie ramiprylem wymaga ostrożności również u pacjentów starszych, zagrożonych chorobą niedokrwienną serca bądź udarem, a także narażonych na pojawienie się ciężkiej hipotonii oraz u osób z niewydolnością serca.Ramipryl należy do związków teratogennych, przeciwwskazanych do stosowanie w II oraz III trymestrze ciąży. W pierwszym okresie ryzyko działania embriotoksycznego jest obniżone, ale nie można go wykluczyć, dlatego jeśli kobieta dowie się, że spodziewa się dziecka, zalecane jest jak najszybsze odstawienie ramiprylu i wdrożenie odpowiedniego, bezpiecznego leczenia.

Ramipryl

Opinie uzytkownikow