Ranitydyna

Dawka i dawkowanie ranitydyny powinno być odpowiednio ustawione m.in. w zaburzonej czynności nerek, niewydolności nerek - u pacjentów z tego typu dolegliwościami stężenie substancji może być wyższe - ze względu na osłabioną zdolność filtracji. Dawkowanie powinno być dobierane indywidualnie.Stosowanie ranitydny może maskować niektóre objawy świadczące o chorobie nowotworowej - decyzja o podjęciu leczenia ranitydyną powinna być poprzedzona wykluczeniem raka - szczególnie w grupie ryzyka - osoby w starszym wieku i w średnim wieku lub u osób u których wystąpiły nowe objawy lub dolegliwości te zmianiły charakter. Stosowanie ranitydyny może opóźnić proces diagnostyczny raka żołądka.Jeśli ranitydyna jest stosowana w leczeniu choroby wrzodowej należy pamiętać o ewentualnej obecnościHelicobacter pylori.Dane literaturowe podają, że ranitydyna może wywoływać napady porfirii. Stosowania tej substancji należy unikać u osób z ostrą porfirią w wywiadzie.Osoby palące i stosujące ranitydynę powinny zarzucić palenie papierosów ze względu na ryzyko zaostrzenia i/lub nawrotu choroby wrzodowej.Zbyt szybkie podanie ranitydyny w postaci dożylnej może wiązać się z wystąpieniem bradykardii.Dane odnośnie stosowania większych dawek ranitydyny w podaniu dożylnym donoszą o wzroście aktywności enzymów wątrobowych.Ranitydyna ulega metabolizmowi wątrobowemu, należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzoną czynnością tego narządu.W niektórych grupach pacjentów jak osoby starsze, pacjenci w przewlekłymi chorobami płuc, z cukrzycą, zaburzeniami odporności istnieje zwiększone ryzyko na pozaszpitalne zapalenie płuc.Palenie tytoniu może zmniejszać skuteczność ranitydyny; ranitydyna może zmniejszać klirens nikotyny.Nie stwierdza się interakcji pomiędzy ranitydyna a amoksycyliną / metronidazolem - ma to znaczenie dla leczenia choroby wrzodowej z eradykacjąHelicobacter pylori.