Ranolazyna

Należy zachować szczególną ostrożność podczas leczenia pacjentów ze współistniejącym wydłużeniem odstępu QT lub potwierdzonym wydłużeniem odstępu QT w rodzinie, ze względu na możliwość zaburzeń rytmu serca podczas terapii ranolazyną.Podczas terapii ranolazyną zalecane jest cykliczne badanie czynności nerek.Silne induktory podjednostki CYP3A4 cytochromu p450 mogą zmniejszać lub znosić działanie farmakologiczne ranolaznyny. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania leku w połączeniu z:ryfampicyną;fenytoiną;karbamazepiną.Stosowanie substancji leczniczej razem z ziołowymi wyciągami z dziurawca (Hypericum perforatum)nie jest zalecane ze względu na ryzyko osłabienia efektu terapeutycznego.Podczas przyjmowania ranolazyny należy zachować szczególną ostrożność w przypadku pacjentów w podeszłym wieku, osób z zastoinową niewydolnością serca lub z lekkimi zaburzeniami czynności wątroby lub niewydolnością nerek o średnim nasileniu. Zwiększenie ryzyka działań niepożądanych zaobserwowano podczas stosowania leku u pacjentów z masą ciała poniżej 50 kg oraz osób z umiarkowaną lub ciężką postacią choroby zastoinowej mięśnia sercowego.Zalecane jest zachowanie ostrożności w grupie pacjentów należących do wolnych metabolizerów leków. Spowolnienie eliminacji leku może spowodować wzrost ryzyka pojawienia się działań niepożądanych podczas leczenia.Przyjmowanie silnych inhibitorów podjednostki CYP3A4 cytochromu p450 podczas leczenia ranolazyną nie jest zalecane. Zmniejszenie metabolizmu substancji leczniczej może spowodować wzrost jej stężenia w osoczu i pojawienie się działań niepożądanych związanych jej działaniem.Do substancji, które mogą nasilać działanie ranolazyny zaliczamy:ketokonazol, worykonazol, posakonazol, itrakonazol, flukonazol;klarytromycynę, telitromycynę, erytromycynę;rytonawir i inne inhibitory protezy HIV;diltiazem;cyklosporyna;werapamil.Należy zachować szczególną ostrożność podczas przyjmowania ranolazyny i paroksetyny, która należy do silnych inhibitorów CYP2D6.