Te informacje mają charakter wyłącznie edukacyjny. Nie stanowią porady medycznej. Zawsze konsultuj się z wykwalifikowanym pracownikiem służby zdrowia.
Farydak — Opis, Dawkowanie, Działania niepożądane | PillsCard
Rx
Farydak
10 mg, Kapsułki twarde
INN: Panobinostatum
Zaktualizowano: 2026-04-13
Dostępny w:
🇨🇿🇩🇪🇬🇧🇵🇱🇸🇰
Postać
Kapsułki twarde
Dawkowanie
10 mg
Droga podania
doustna
Przechowywanie
—
O produkcie
Opinie uzytkownikow
Opinie odzwierciedlaja osobiste doswiadczenia i nie stanowia porady medycznej. Zawsze konsultuj sie z lekarzem.
Producent
pharmaand GmbH (Hiszpania)
Skład
Panobinostatum 10 mg
Kod ATC
L01XH03
Źródło
URPL
Głównym składnikiem chromosomów stanowi chromatyna. Jest to kompleks zbudowany z kwasu deoksyrybonukleinowego, histonów (białek zasadowych), białek niehistonowych oraz RNA. Acetylacja oraz deacetylacja białek histonowych wpływa na procesy transkrypcji genów, a zaburzenia w tych obszarach są przyczyną pojawiania się wielu chorób m.in. nowotworów. Panobinostat jest inhibitorem deacetylazy histonowej (HDAC), a tym samym hamuje reakcje deacetylacji białek histonowych w obrębie chromatyny. Reakcje deacetylacji polegają na usuwaniu grup acetylowych z reszt lizynowych znajdujących się w obrębie histonów oraz niektórych białek niehistonowych. Zahamowanie procesów deacetylacji prowadzi do nagromadzenia się acetylowanych histonów w obrębie chromatyny i zatrzymania cyklu komórkowego komórek nowotworowych. W szpiczaku mnogim obserwuje się zwiększoną aktywność białek HDAC. Panobinostat jest inhibitorem HDAC klasy I, II i IV. Dodatkowo lek wykazuje działanie synergistyczne z bortezomibem.
Panobinostat po podaniu doustnym jest szybko wchłaniany z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie leku we krwi jest osiągane po około 120 minutach od zażycia. Bezwzględna biodostępność panobinostatu po podaniuper os(doustnym) wynosi 21%. Stężenie leku wzrasta liniowo w zależności od podanej dawki leku w zakresie 10-30 mg panobinostatu. Pokarm nie wpływa na biodostępność panobinostatu, zmniejsza natomiast wartość stężenia maksymalnego Cmaxoraz wydłuża czas w jakim jest ono osiągane (Tmax).
Stopień wiązania panobinostatu z białakami osocza wynosi około 90%. Objętość dystrybucji leku w stanie stacjonarnym to średnio 1000 litrów (obliczenia szacunkowe).
Procesy redukcji, utleniania, hydrolizy oraz łączenia z kwasem glukuronowym panobinostatu prowadzą do powstania ponad 70 metabolitów leku. Reakcje oksydacji przebiegają za pośrednictwem cytochromu P450 CYP3A4 oraz w mniejszym stopniu CYP2D6 i CYP2C19. Jedynie niewielka część dawki rzędu 2-3% znajduje się w moczu i kale w postaci związku macierzystego. Metabolizm za pośrednictwem cytrochromów stanowi około 40 % przemian metabolicznych panobinostatu.
Panobinostat jest eliminowany z organizmu wraz z moczem i kałem, głównie w postaci metabolitów (związek macierzysty stanowi jedynie 2-3% dawki).Okres półtrwania leku w fazie eliminacji szacowany jest na około 37 godzin.
⚠️ Ostrzeżenia
Podczas terapii panobinostatem należy kontrolować stężenie hormonów tarczycy, ponieważ lek może powodować niedoczynność tego gruczołu.Przyjmowanie panobinostatu sprzyja pojawieniu się zaburzeń czynności wątroby. Wskazana jest kontrola parametrów wątrobowych i w razie potrzeby modyfikacja dawkowania leku.Należy zachować ostrożność podczas podawania panobinostatu osobom z zaburzeniami czynności serca. Lek może wydłużać odcinek QT (repolaryzacja komór serca), dlatego ważna jest kontrola czynności serca EKG oraz oznaczanie stężenia elektrolitów we krwi podczas terapii panobinostatem.Panobinostat wywołuje działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego (biegunka, wymioty, zaparcia), które mogą prowadzić do odwodnienia pacjenta. Należy kontrolować stężenie elektrolitów we krwi, a w razie wystąpienia pierwszych objawów biegunki włączyć stosowanie leku zapierającego (loperamid). Niektóre leki przeciwwymiotne wydłużają odstęp QT, podobnie jak panobinostat.Leczenie panobinostatem osłabia reakcję organizmu na rozwijające się zakażenie. W literaturze opisywano przypadki ciężkich zakażeń bakteryjnych, wirusowych i grzybiczych o charakterze miejscowym bądź uogólnionym. W razie pojawienia się objawów zakażeń należy wdrożyć leczenie przeciwzakaźne i rozważyć przerwanie terapii panobinostatem.Pacjenci przyjmujący leki przeciwzakrzepowe oraz osoby z zaburzeniami krzepnięcia krwi są szczególnie narażone na wystąpienie krwotoków podczas terapii panobinostatem. Przed rozpoczęciem podawania panobinostatu oraz w trakcie terapii konieczne jest monitorowanie parametrów hematologicznych, zwłaszcza poziomu trombocytów. W szczególnych przypadkach może być wskazany zabieg transfuzji płytek krwi.