Ublituksymab

Podczas pierwszych dwóch infuzji ublituksymabu zalecane jest staranne monitorowanie pacjentów podczas dwóch pierwszych wlewów oraz godzinę po ich zakończeniu.‍​‍‍‍​‍‍‍‍‍‍‍‍​‍ Działania niepożądane związane z podaniem leku mogą występować do 24 godzin po podaniu ublituksymabu. Przed rozpoczęciem infuzji konieczne jest zastosowanie odpowiednich leków jako premedykacji. Do objawów, które mogą obejmować efekty uboczne związane z infuzją zaliczamy: dreszcze, gorączkę, ból głowy, przyspieszenie akcji serca, nudności, ból brzucha, rumień oraz wstrząs anafilaktyczny.U niektórych pacjentów przyjmujących ublituksymab istnieje ryzyko reaktywacji wirusa zapalenia wątroby typu B (HBV). co z kolei może prowadzić do piorunującego zapalenia wątroby i niewydolności wątroby, a w następstwie tego zgonu. Przed rozpoczęciem terapii zalecane jest przeprowadzenie badań wykluczających obecność przeciwciał anty-HBV oraz HBsAg. Pacjenci z aktywną formą zakażenia nie powinni być leczeni z wykorzystaniem ublituksymabu. W przypadku pacjentów będących jedynie nosicielami HBV, konieczne jest przeprowadzenie konsultacji ze specjalistą, co do możliwości rozpoczęcia terapii.Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest zbadanie odporności pacjenta. Podanie leku pacjentom z zauważalnymi spadkami odporności nie jest zalecane. Ublituksymab może spowodować wystąpienie ciężkich infekcji, które w niektórych przypadkach mogą zakończyć się zgonem pacjenta.W trakcie terapii przeciwciałami anty-CD20, do których zaliczany jest ublituksymab istnieje ryzyko wystąpienia schorzenia, którego objawy są podobne do postępującego stwardnienia rozsianego, a mowa o postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii wywoływanej przez wirus Johna Cunninghama. W celu wykluczenia infekcji konieczne jest oznaczenie obecności kwasu deoksyrybonukleinowego JVC oraz wykonanie rezonansu magnetycznego, którego wynik należy porównać z badaniem wykonanym w momencie rozpoczęcia leczenia. W przypadku potwierdzenia wieloogniskowej leukoencefalopatii konieczne jest przerwanie terapii.Brak informacji dotyczących bezpieczeństwa szczepień przeprowadzanych podczas leczenia ublituksymabem. Wszystkie rekomendowane szczepienia powinny być podawane cztery tygodnie przed rozpoczęciem terapii w przypadku żywych lub żywych atenuowanych szczepionek. Podanie dwa tygodnie przed rozpoczęciem terapii jest możliwe w przypadku szczepionek inaktywowanych.W razie konieczności przeprowadzania szczepień żywymi lub żywymi atenuowanymi szczepionkami u niemowląt kobiet, które przyjmowały ublituksymab podczas ciąży konieczne jest zbadanie ilości CD19-dodatnich limfocytów B przed wykonaniem szczepienia u dziecka. W przypadku stwierdzenia limfocytopenii, konieczne jest wstrzymanie się z zabiegiem szczepienia do momentu powrotu ilości limfocytów do wartości początkowych.