Wamorolon

Wamorolon wpływa na funkcjonowanie układu hormonalnego, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu.‍​‍‍‍​‍‍‍‍‍‍‍‍​‍ Należy również zaznaczyć, że u pacjentów z zaburzeniami pracy tarczycy lub guzem chromochłonnym może wystąpić większe ryzyko oddziaływania leku na układ hormonalny.Podczas terapii wamorolonem zalecane jest regularne monitorowanie stężenia glukozy w osoczu. Podczas terapii gilkokortykosteroidami istnieje ryzyko rozwoju cukrzycy sterydowej, która może również wystąpić podczas terapii nową substancją czynną z tej grupy.U niektórych pacjentów zgłaszano ryzyko wystąpienia anafilaksji podczas stosowania wamorolonu. Przed rozpoczęciem terapii należy wykluczyć nadwrażliwość na glikokortykosteroidy u pacjenta.Reakcja na szczepionki żywe lub żywe atenuowane może być zmieniona u pacjentów leczonych glikokortykoidami. Szczepionki żywe atenuowane lub żywe należy podać co najmniej 6 tygodni przed rozpoczęciem leczenia wamorolonem. Pacjenci, którzy nie chorowali na ospę wietrzną ani nie byli na nią szczepieni, powinni zostać zaszczepieni przeciwko wirusowi półpaśca przed rozpoczęciem terapii wamorolonem.Podczas badań dotyczących działań niepożadanych glikokortykoidów zaobserwowano zwiększone ryzyko rozwoju choroby zakrzepowo-zatorowej, w tym żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, szczególnie przy wyższych skumulowanych dawkach tych leków. Ze względów bezpieczeństwa należy założyć, że opisane objawy mogą wystąpić podczas stosowania wamorolonu.Badania dotyczące bezpieczeństwa wamorolonu u pacjentów cierpiących na ciężkie zaburzenia wątroby nie były przeprowadzone. Z tego powodu nie należy stosować tej substancji czynnej u tych pacjentów.W trakcie terapii wamorolonem istnieje ryzyko stłumienia odporności na tyle efektywnie, że zwiększone zostaje ryzyko infekcji niektórymi drobnoustrojami. W niektórych przypadkach zgłaszano również ujawnienie utajonych infekcji, często o niecharakterystycznym przebiegu, które mogą być zakończone zgonem pacjenta.Pacjenci przyjmujący wcześniej glikokortykosteroidy poprzednich generacji, mogą zacząć stosować wamorolon bez zmniejszania dawki substancji czynnej. Podczas wprowadzenia wamorolonu należy zastosować dawkę 6 mg/kg masy ciała w celu ograniczenia ryzyka wystąpienia kryzysu nadnerczowego.Klirens metaboliczny glikokortykoidów może być obniżony przy niedoczynności tarczycy i zwiększony w nadczynności tarczycy. Nie jest jasne, jak wpływa to na aktywność wamorolonu, ale zmiany w funkcjonowaniu tarczycy mogą spowodować konieczność dostosowania dawki leku.Brak informacji dotyczących niepożądanych działań wamorolonu ze strony narządu wzroku. Podczas terapii wamorolonem należy pamiętać, że kortykosteroidy mogą powodować wystąpienie zaćmy podtorebkowej tylnej oraz jaskry z uszkodzeniem nerwów wzrokowych.Substancja czynna może odpowiadać za wystąpienie efektu supresji osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, co z kolei może być przyczyną wtórnej niedoczynności tego organu, który występuje przez długi czas po odstawieniu wamorolonu. Czas trwania oraz intensywność niedoczynności nadnerczy jest zależna zarówno od czasu stosowania leku, jak i jego dawki.Niezwykle niebezpiecznym zjawiskiem jest przełom nadnerczowy, który może wystąpić podczas silnego stresu lub nagłego zmniejszenia dawki substancji czynnej. Do objawów ostrej niewydolności nadnerczy zaliczamy: wymioty, zmęczenie, osłabienie, dezorientacje oraz zawroty głowy.W okresach infekcyjnych oraz podczas silnego stresu dawka substancji czynnej może zostać uzupełniona poprzez podanie hydrokortyzonu o działaniu ogólnoustrojowym. W przypadku wystąpienia ostrych zakażeń pacjenci powinni być starannie monitorowani pod kątem wystąpienia objawów przełomu nadnerczowego.Po nagłym przerwaniu stosowania glikokortykosteroidów istnieje ryzyko pojawienia się zespołu odstawienia na który składają się, takie objawy jak: gorączka, ból stawów, łuszczenie się skóry, ból mięśni i utrata apetytu. Zjawiska te mogą potencjalnie wystąpić podczas nagłego odstawienia wamorolonu.Podczas stosowania wamorolonu zaobserwowano istotne zwiększenie masy ciała u pacjentów. Przed rozpoczęciem terapii należy przekazać informacje dotyczące prawidłowych zasad odżywiania podczas leczenia wamorolonem, które będzie zgodne z dietą pacjentów cierpiących na dystrofię mięśniową.