Te informacje mają charakter wyłącznie edukacyjny. Nie stanowią porady medycznej. Zawsze konsultuj się z wykwalifikowanym pracownikiem służby zdrowia.
⚠️ Ostrzeżenia
Badania wykazały, że wenlafaksynanie znalazłazastosowania w leczeniu zaburzeń psychicznych u dzieci i młodzieży ze względu na zwiększone ryzyko występowania prób samobójczych oraz skłonności do agresywnych zachowań.Niejednokrotnie leki przeciwdepresyjne muszą być stosowane przez kilka tygodni lub miesięcy, aby wystąpiła poprawa stanu pacjenta. Z powodu grupy zaburzeń w jakich wenlafaksyna jest stosowana konieczna jest obserwacja pacjenta pod kątem zachowań samobójczych i autoagresji w pierwszych tygodniach leczenia. Grupą ryzyka są pacjenci poniżej 25 lat poddawani terapii wenlafaksyną, którzy wcześniej doświadczali myśli samobójczych i przejawiali zachowania agresywne.Ze względu na ryzyko wystąpienia reakcji odstawienia, konieczne jest stopniowe zmniejszanie dawki leku. W innym przypadku może dojść do pojawienia się lęków, zaburzeń snu, bólu i zawrotów głowy.W grupie pacjentów z zaburzeniami metabolicznymi takimi jak cukrzyca, hipercholesterolemia, zaburzenia elektrolitowe, wenlafaksyna może być stosowana z zachowaniem należytej ostrożności. Wymagane może być dostosowanie dawki z powodu zaburzeń glikemii, spadku stężenia sodu w osoczu, i niewielkich wahań w stężeniu cholesterolu.Wenlafaksyna powinna być stosowana z zachowaniem ostrożności w grupie pacjentów cierpiących na zaburzenia układu sercowo-naczyniowego, takie jak:nadciśnienie tętnicze, ponieważ wenlafaksyna w zależności od zastosowanej dawki może zwiększać ciśnienie krwi;przebyty zawał serca i choroba niedokrwienna serca, z powodu braku badań potwierdzających bezpieczeństwo takiej terapii;zaburzenia rytmu serca ze szczególnym uwzględnieniem przyspieszenia akcji serca i częstoskurczu.Pacjenci z zaburzeniami krzepnięcia przyjmujący wenlafaksynę muszą zachować ostrożność ze względu na zaburzenie czynności płytek krwi wywoływane przez leki z grupy SNRI.U części pacjentów z zaburzeniami afektywnymi dwubiegunowymi może dojść do wystąpienia manii lub hipomanii. Wenlafaksyna może również nasilać lub wywoływać zachowania agresywne. Osoby przechodzące epizody drgawkowe poddane leczeniu wenlafaksyną powinny zachować ostrożność z powodu ryzyka zaostrzenia objawów. W przypadku leków wpływających na przewodnictwo serotoninergiczne istnieje ryzyko wystąpienia groźnego dla życia zespołu serotoninowego. Typowymi oznakami wystąpienia tego zespołu są objawy ze strony:układu nerwowego takie jak zaburzona koordynacja ruchu, zmiany zachodzące w zachowaniu pacjenta (rozdrażnienie, irytacja);układu sercowo-naczyniowego jak nagłe zmiany ciśnienia krwi, przyspieszenie akcji serca;układu pokarmowego na przykład wymioty, biegunka.Wenlafaksynę należy również stosować z zachowaniem rozwagi ze względu na możliwość wystąpienia:niepokoju psychoruchowego, występuje często w pierwszym miesiącu terapii;suchości w jamie ustnej, co powoduje zwiększone ryzyko uszkodzeń szkliwa;zaburzeń seksualnych typowych dla leków z grupy SNRI.