Werapamil

Mięsień sercowy podobnie jak pozostałe mięśnie pracuje dzięki  naprzemiennej polaryzacji i depolaryzacji błon jego komórek.‍​‍‍‍​‍‍‍‍‍‍‍‍​‍ Depolaryzacja oznacza skurcz mięśnia, a polaryzacja rozkurcz. Komórki serca nie depolaryzują się same - impulsy wydaje układ przewodzący serca, w którego skład wchodzi między innymi węzeł zatokowo-przedsionkowy i przedsionkowo-komorowy. Generowanie impulsów w dużej mierze zależy od napływu jonu wapniowych.Werapamilhamuje przechodzenie jonów wapniowych przez wolne kanały do wnętrza komórek zdolnych do rozprowadzania impulsów elektrycznych (zarówno komórek mięśnia sercowego jak i komórek mięśniówki gładkiej naczyń krwionośnych).  Dzięki temuwerapamilzwalnia przewodzenie impulsów w sercu i zmniejsza częstość skurczów komór. Wpływ na układ przewodzący serca sprawia, że lek może być zastosowany również w niektórych arytmiach, gdyż normalizuje pracę układu.Poprzez wpływ na mięśniówkę gładką tętnicwerapamilpowoduje obniżenie ciśnienia. Werapamiljest dobrze (>90%) i szybko wchłaniany w jelicie cienkim. Biodostępność leku wzrasta przy regularnym podawaniu. Maksymalnie stężenie substancji w osoczu obserwuje się po około 1 – 2 h przy podaniu zwykłego preparatu i po około 4 – 5 h w przypadku postaci o przedłużonym uwalnianiu. Pokarm nie ma wpływu na biodostępność. Werapamilwiąże się z białkami osocza w około 90%. Werpamiljest w duży stopniu metabolizowany w wątrobie. Zidentyfikowano 12 metabolitów, spośród których tylko norwerapamil ma znaczące działanie farmakologiczne (około 20% mocy leku macierzystego). Okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi od 3 do 7 godzin. Lek i jego metabolity wydalane są głównie przez nerki, mniejsza część wydalana jest również z kałem.