Wigabatryna

Wigabatryna nie powinna być stosowana w monoterapii, stosuje się ją tylko i wyłącznie w terapii skojarzonej z innymi lekami o działaniu przeciwpadaczkowym, za wyjątkiem napadów padaczkowych u niemowląt.Przed rozpoczęciem leczenia wigabatryną pacjent powinien zostać poddany diagnostyce okulistycznej, ponieważ terapia lekiem może mieć wpływ na zmniejszenie pola widzenia.‍‍‍‍‍‍​​​‍​​​​​​ Dostępne dane wykazują, że zaburzenia te mogą być nieodwracalne nawet po zakończeniu leczenia oraz nie można wyeliminować prawdopodobieństwa ich zwiększenia. Wigabatryna powinna być stosowana jedynie w przypadku gdy korzyści przeważają nad ryzykiem związanym z leczeniem. Podczas leczenia zaleca się badania kontrolne dotyczące pola widzenia w sześciomiesięcznych odstępach do momentu odstawienia leku. Jeśli podczas leczenia wystąpią niepokojące objawy dotyczące narządu wzroku, niezwłocznie należy skonsultować się z lekarzem. Nie zaleca się stosowania leku u pacjentów borykających się z ograniczonym polem widzenia.Ze względu na wyniki badań przeprowadzonych na zwierzętach należy prowadzić obserwację pacjentów pod kątem niepożądanych działań neurologicznych. Lek należy stosować ze szczególną ostrożnością u pacjentów z psychozą, depresją czy zaburzeniami zachowania, ponieważ terapia może przyczynić się do nasilenia wyżej wymienionych stanów. Objawy zwykle ustępują po zmniejszeniu dawek lub stopniowym odstawieniu leku.W przypadku pacjentów borykających się z myślami samobójczymi lub zachowaniami samobójczymi lek może nasilić ryzyko wystąpienia powyższych zachowań, dlatego należy bacznie obserwować pacjenta, ale zapobiec ryzykownym działaniom.Wigabatrynę należy ostrożnie stosować u pacjentów z niewydolnością nerek oraz u osób w wieku podeszłym.