Witamina E (Tokoferol

Tokoferol posiada działanie antyoksydacyjne, dzięki czemu odgrywa rolę w profilaktyce zawału serca, miażdżycy tętnic i innych chorób o patogenezie związanej z występowaniem stresu oksydacyjnego.​‍​​​​​‍​‍‍‍‍​‍‍ Tokoferol zapobiega reakcjom wielonienasyconych kwasów tłuszczowych w błonach komórkowych z wolnymi rodnikami tlenowymi. Substancja reaguje z niestabilnymi rodnikami lipidowymi, wytwarzając stabilne lipidy i stosunkowo stabilny rodnik witaminy E. W kolejnym etapie rodnik witaminy E jest redukowany do stabilnej postaci witaminy E przy udziale askorbinianu lub glutationu. Ponadto tokoferol zmniejsza agregację płytek i zapobiega hemolizie erytrocytów, na skutek zmniejszenia wrażliwości czerwonych krwinek na oddziaływanie substancji chemicznych. Witamina E odgrywa również rolę w niektórych układach enzymatycznych, uczestniczy w glikogenezie i procesie utleniania oraz w przemianach substancji lipidowych, takich jak: prostaglandyny i cholesterol. Tokoferol wchłania się z przewodu pokarmowego w 50–80%. Wchłanianiu sprzyja obecność lipidów pokarmowych, soli kwasów żółciowych i aktywnych lipaz przewodu pokarmowego. Wchłanianie zemulgowanych estrów tokoferolu odbywa się w nabłonku jelita cienkiego. Tokoferol dystrybuowany jest do wszystkich tkanek, głównie do wątroby, tkanki mięśniowej i tkanki tłuszczowej, gdzie jest magazynowany. Gromadzi się również w gałce ocznej, błonie mitochondriów, siateczce śródplazmatycznej oraz w błonach erytrocytów i nabłonka oddechowego. W komórkach nabłonka jelita cienkiego zostaje wbudowany do chylomikronów, po czym transportowany jest do surowicy, gdzie zostaje związany z frakcją β–lipoproteinową i krążeniem wrotnym trafia do wątroby. Około 25% witaminy E jest metabolizowane w wątrobie do glukuronianów, γ-laktonów i kwasu tokoferolowego. Okres półtrwania tokoferolu wynosi około dwóch tygodni. Ponad 75% substancji wydalane jest z żółcią, a pozostała część metabolizowana jest w wątrobie i wydalana jest przez nerki w postaci metabolitów.