Zanubrutynib

Zanubrutynib może zwiększać ryzyko krwawienia u pacjentów przyjmujących leki przeciwpłytkowe lub przeciwzakrzepowe.‍‍‍‍‍‍​​​‍​​​​​​ Pacjentów przyjmujących lek należy monitorować pod kątem wystąpienia krwawień. Nie należy podawać warfaryny ani innych antagonistów witaminy K jednocześnie z zanubrutynibem. Należy dokładnie rozważyć ryzyko i korzyści związane z jednoczesnym stosowaniem leków przeciwzakrzepowych lub przeciwpłytkowych podczas terapii wykorzystującej tę substancję czynną. Podczas terapii zanubrutynibem występowały ciężkie i prowadzące do zgonu krwawienia, wśród których można wymienić krwotoki z przewodu pokarmowego, krwiomocz, krwiaki opłucnej oraz krwawienia śródczaszkowe.W trakcie terapii zanubrutynibem zalecane jest regularne wykonywanie morfologii. Podczas leczenia istnieje ryzyko pojawienia się trombocytopenii, neutropenii oraz niedokrwistości.Podczas przyjmowania zanubrutynibu istnieje ryzyko rozwoju drugiego nowotworu złośliwego. Najczęściej zgłaszano występowania nowotworu skóry, w tym szczególnie raka podstawnokomórkowego i kolczystokomórkowego skóry. Ze względu na to podczas terapii zalecane jest stosowanie odpowiedniej ochrony przed słońcem.W trakcie przyjmowania substancji czynnej przez kobiety w wieku rozrodczym zalecane jest stosowanie skutecznej metody antykoncepcji, ze względu na ryzyko uszkodzenia płodu po przyjęciu zanubrutynibu.U niektórych pacjentów przyjmujących zanubrutynib występowały epizody migotania lub trzepotania przedsionków. W przypadku leczenia pacjentów z nadciśnieniem tętniczym lub ciężkimi zakażeniami zalecane jest staranne obserwowanie pacjenta oraz w razie wystąpienia objawów zaburzeń przedsionkowych–rozpoczęcie odpowiedniego leczenia.Podczas leczenia zanubrutynibem zgłaszano przypadki ciężkich infekcji bakteryjnych, grzybiczych lub wirusowych, w tym zakażeń zakończonych zgonem pacjenta. Do najczęściej występujących schorzeń zaliczano zapalenie płuc oraz infekcje wywołane reaktywacją wirusa zapalenia wątroby typu B. Przed rozpoczęciem terapii zanubrutynibem zalecane jest przeprowadzenie oznaczenia przeciwciał IgM oraz IgG i sprawdzenia statusu zakażenia HBV u pacjenta. W przypadku pacjentów ze zwiększonym prawdopodobieństwem infekcji zalecane jest wdrożenie odpowiedniej profilaktyki.