Do czego stosuje się Apomorfina?

Przeciwwskazaniami do stosowania apomorfiny jest nadwrażliwość na zastosowaną substancję czynną oraz nie wolno stosować preparatu u pacjentów, u których występują takie dolegliwości jak depresja oddechowa, choroby psychiczne, niewydolność wątroby oraz otępienie. Przeciwwskazaniem do stosowania jest także wiek, nie powinno się stosować medykamentu u osób poniżej 18 roku życia. Przeciwwskazaniem do leczenia apomorfiną jest tzw. odpowiedź „on” w stosowaniu lewodopy, która jest zakłócona ciężką dyst

Jaka jest substancja czynna w Apomorfina?

APOMORFINA HIDROCLORURO HEMIHIDRATO

W jakiej postaci jest Apomorfina?

Apomorfina: SOLUCIÓN PARA PERFUSIÓN 5 mg/ml (VÍA SUBCUTÁNEA)

Jakie są działania niepożądane Apomorfina?

Stosowanie apomorfiny może powodować wystąpienie działań niepożądanych o różnym nasileniu. Bardzo często u pacjentów wystąpiły różne reakcje w miejscu gdzie lek został podany, w szczególności w przypadku dłuższej terapii apomorfiną. Należą do nich takie dolegliwości jak występowanie podrażnienia, bólu, świądu, siniaczenia, stanów zapalnych tkanki podskórnej, rumieni, stwardnienia oraz tkliwości uciskowej w miejscu podania preparatu. Mogą wystąpić także omamy.Często mogą pojawić się takie efekty

Kto nie powinien przyjmować Apomorfina?

Jednoczesne stosowanie apomorfiny wraz z litem może zwiększać ryzyko wystąpienia poważnych dolegliwości, związanych z zaburzeniami rytmu serca.Równoczesne przyjmowanie preparatu z apalutamidem oraz apomorfiną może zwiększać prawdopodobieństwo wystąpienia efektów ubocznych. Zaliczamy do nich takie objawy jak senność, uspokojenie, problemy ze skupieniem oraz z koordynacją ruchów.Należy unikać leków, które mają właściwości wydłużania odstępu QT.

Czy Apomorfina wchodzi w interakcje z innymi lekami?

Nie należy łączyć alkoholu z apomorfiną ponieważ może dojść do nasilenie skutków ubocznych stosowanego preparatu. W szczególności niebezpieczne jest nasilenie działania obniżającego ciśnienie krwi.

Do jakiej klasy ATC należy Apomorfina?

Apomorfina: ATC N04B. ATC to klasyfikacja WHO grupująca leki według układu narządów i mechanizmu działania.

Apomorfina

Te informacje mają charakter wyłącznie edukacyjny. Nie stanowią porady medycznej. Zawsze konsultuj się z wykwalifikowanym pracownikiem służby zdrowia.

Apomorfina należy do grupy leków odpowiedzialnych za pobudzanie receptorów dopaminergicznych, które mogą powodować stymulację obszarów mózgu związanych z kontrolą motoryczną. Jest w związku z tym nieergolinowym agonistą dopaminy, który wykazuje powinowactwo do receptorów dopaminowych w szczególności D2, D3 oraz D5. Pobudzenie receptorów D2, znajdujących się w regionie mózgu odpowiadającym za kontrolę motoryczną, może być przyczyną działania substancji czynnej. Jednak pomimo to, nie znane jest w jaki sposób apomorfina zmniejsza dolegliwości związane z choroba Parkinsona. Apomorfina po podaniu podskórnym bardzo szybko jest wchłaniana, co powoduje, że działanie kliniczne występuje już po około 4-12 minut. Czas, po którym obserwujemy maksymalne stężenie wchłanianego leku to od 10 do 20 minut, zarówno w osoczu jak i w płynie mózgowo-rdzeniowym. Badania przeprowadzone na ludzkiej surowicy, dowiodły że, apomorfina może być związana z albuminą w 99,9%, ponieważ nie wykazano by pozostawała w postaci niezwiązanej. W związku z tym stopień wiązania substancji czynnej z białkami osocza to prawdopodobnie 100%.Dla każdego pacjenta stężenie maksymalne substancji czynnej jest inne. Badania potwierdzają, że mogą się różnić miedzy pacjentami nawet o 5-10 razy.Hipotetyczna objętość dystrybucji wynosi 3630 litrów w przypadku podania leku podjęzykowo, natomiast dla podania podskórnego średnia wynosi 218 litrów. Metabolizm apomorifny jest skomplikowany i nie jest do końca poznany. Apomorfina jest metabolizowana przez m.in. O-metylację, utlenienie, O-glukuronidację oraz sulfonowanie. Podane reakcje zachodzą dzięki enzymom sulfotransferaz, UDP-glukuronylotransferaz oraz cytochromom P450. Podjęzykowe podanie apomorifny wydalane jest w postaci koniungatu siarczanu w około 60%, natomiast pozostała część w postaci glukuronidu norapomorifny oraz glukuronidu apomorfiny. Badania potwierdzają, że około 0,3% apomorfiny podanej podskórnie odzyskiwane jest w postaci niezmienionej. Brak jest badań klinicznych potwierdzających drogę eliminacji substancji czynnej. Badania na szczurach wykazały, że apomorfina wydalana jest głównie wraz z moczem.

⚠️ Ostrzeżenia

Podczas leczenia choroby Parkinsona stosuje się więcej preparatów niż apomorfina, dlatego należało by monitorować występowanie efektów ubocznych oraz objawów nasilania choroby.Należy zachować ostrożność podczas stosowania innych preparatów, które posiadają wąski indeks terapeutyczny.Należy zachować ostrożność w przypadku stosowania preparatu o osób, które posiadają takie dolegliwości jak choroby płuc, nerek czy też układu krążenia, a także mają skłonność do wymiotów i nudności.Apomorfina może powodować wydłużenie odstępu QT, w związku z tym należy monitorować pacjentów pod względem stosowania innych preparatów, które mogą dodatkowo potęgować to działanie, a także u osób z ryzykiem częstoskurczu komorowego typu Torsade de pointes.Zaleca się zachować specjalne środki ostrożności u osób osłabionych, a także starszych.Przed zastosowaniem preparatu z apomorfiną, należy poinformować pacjenta, rodzinę oraz ewentualnych opiekunów o możliwości wystąpienia zespołu dysregulacji dopaminowej, która prowadzi do uzależnienia od produktu. Ponadto należy monitorować stan pacjenta przez cały okres przyjmowania apomorfiny, ponieważ mogą wystąpić zaburzenia kontroli zachowań impulsywnych. Mogą one powodować takie objawy jak hiperseksulaność, podwyższone libido, zwiększona chęć wydawania pieniędzy i robienia zakupów, objadanie się, niekontrolowany apetyt oraz uzależnienie od różnego rodzaju hazardu. Objawy niepożądane sugerują, aby rozważyć zmniejszenie dawek leku. W zaawansowanej chorobie Parkinsona często towarzyszą zaburzenia neuropsychotyczne, które po zastosowaniu medykamentu, mogą je nasilić.Stosowanie takiej postaci leku jak wstrzyknięcia podskórne może powodować występowanie guzków oraz stwardnień. Należy rozważyć zmianę miejsca podania, ewentualnie zastosowanie ultrasonoterapii.Podczas stosowania terapii skojarzonej lekami lewodopa oraz apomorfina, należy regularnie wykonywać badania hematologiczne, w szczególności pod względem wystąpienia trombocytopenii oraz niedokrwistości hemolitycznej.Stosowanie apomorfiny może wywoływać niedociśnienie, dlatego należy zachować szczególną ostrożność u osób, u których współistnieją inne choroby serca oraz leczone są lekami o właściwościach wazoaktywnych, np. leki na nadciśnienie. Jest to szczególnie ważne u pacjentów, u których występuje hipotensja ortostatyczna.Należy zachować szczególną ostrożność podczas jednoczesnego używania apomorfiny oraz domperydonu w terapii skojarzonej. Należy ocenić takie czynniki ryzyka jak zaburzenia elektrolitowe, występowanie zastoinowej niewydolności krążenia, ciężkie choroby serca oraz zaburzenia pracy wątroby. Ponadto monitorować i przeprowadzić badanie EKG przed oraz podczas leczenia. Zgłaszać do lekarza prowadzącego niepokojące dolegliwości takie jak kołatanie serca oraz zasłabniecie i omdlenia. Pacjenci dodatkowo leczeni lekami moczopędnymi lub mający nieżyt żołądka i jelit powinni poinformować lekarza o zaistniałej sytuacji, ze względu na możliwość wystąpienia hipokaliemii.

Apomorfina

Opinie uzytkownikow