Dobutamina

Mechanizm działania dobutaminy wynika z oddziaływania leku na receptory adrenergiczne, zarówno alfa jak i beta. Pobudzenie receptorówbeta-1 i alfa-1 adrenergicznych zwiększa siłę skurczu mięśnia sercowego (działanie inotropowo dodatnie), co skutkujezwiększeniem objętości wyrzutowej lewej komory serca oraz podniesieniempojemności minutowej mięśnia sercowego. Dobutamina przyspiesza przewodnictwoprzedsionkowo-komorowei zwiększa kurczliwość mięśnia sercowego. Lek w niewielkim stopniu pobudza obwodowe receptory alfa-2 i beta-2 adrenergiczne. Dopamina nie powoduje uwalniania endogennej noradrenaliny. Po infuzji dożylnej działanie dobutaminy pojawia się po około 2 minutach od wstrzyknięcia, a maksymalną siłę działania lek wykazuje mniej więcej po 10 minutach od podania. Stężenie dobutaminy w osoczu rośnie w sposób liniowy, zależnie od dawki substancji leczniczej i szybkości wlewu. Objętość dystrybucji dla dobutaminy wynosi0,2 l/kg, a wartość klirensu szacowana jest na około2,4 l/min/m2pc. Przemiany metaboliczne dobutaminy zachodzą za pośrednictwem enzymumetylotransferazy katecholowej, głównie w obrębie wątroby i innych tkanek. Powstający związek to3-O-metylodobutamina nie wykazująca aktywności farmakologicznej. Okres półtrwania dobutaminy jest szacowany na około 120 sekund. Główną drogą eliminacji leku jest usuwanie go wraz z moczem (około 67% podanej dawki) oraz z kałem (około 35% dawki). W moczu i żółci obecna jest dobutamina w postaci glukuronidów oraz nieaktywny farmakologicznie metabolit (3-O-metylodobutamina).