Alopexy

Grupa farmakoterapeutyczna: leki dermatologiczne; inne leki dermatologiczne. Kod ATC: D11AX10 Mechanizm działania Finasteryd jest kompetycyjnym i swoistym inhibitorem 5α-reduktazy typu II, izoenzymu przekształcającego androgen testosteron w jego biologicznie najaktywniejszy metabolit, dihydrotestosteron (DHT). U mężczyzn z łysieniem typu męskiego łysiejąca skóra głowy zawiera zminiaturyzowane mieszki włosowe oraz zwiększoną ilość DHT. Finasteryd hamuje proces odpowiedzialny za miniaturyzację mieszków włosowych w skórze głowy, co może prowadzić do odwrócenia procesu łysienia. Działanie farmakodynamiczne W klinicznych badaniach farmakologicznych kluczowymi farmakodynamicznymi kryteriami oceny były stężenie DHT w skórze głowy jako zastępczy marker skuteczności w tkance docelowej oraz stężenie DHT w surowicy jako potencjalny zastępczy marker bezpieczeństwa, ponieważ zmniejszone stężenia ogólnoustrojowe DHT są wiązane z profilem działań niepożądanych finasterydu podawanego doustnie. Przy wykorzystaniu tych markerów zastępczych optymalną dawkę produktu Fynzur określono na 200 mikrolitrów raz na dobę (4 odmierzone dawki). Stężenia DHT w surowicy wykazują dużą zmienność osobniczą. W badaniu klinicznym fazy III w 24. tygodniu odsetek spadku średniej wartości stężenia DHT w surowicy w porównaniu z wartościami wyjściowymi był wyższy w grupie otrzymującej finasteryd doustnie (55,6%) niż w grupie stosującej produkt Fynzur (34,5%), jednak spadek był klinicznie istotny w obu schematach leczenia. Wśród pacjentów, u których wartości w chwili włączenia mieściły się w zakresie prawidłowym, po 24 tygodniach leczenia spadek wartości DHT w surowicy poniżej zakresu prawidłowego (DHT w surowicy <14 ng/dl) wystąpił u większego odsetka pacjentów w grupie leczonej finasterydem doustnym (55,2%) w porównaniu z grupą leczoną produktem Fynzur (15,3%), co wskazuje na możliwość wystąpienia ogólnoustrojowych działań niepożądanych związanych ze zmniejszeniem DHT w obu grupach, choć z mniejszym prawdopodobieństwem w przypadku produktu Fynzur niż finasterydu doustnego. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Skuteczność kliniczną i bezpieczeństwo stosowania produktu Fynzur oceniano w jednym wieloośrodkowym, podwójnie zaślepionym, podwójnie pozorowanym, randomizowanym, kontrolowanym badaniu fazy III u dorosłych mężczyzn z łysieniem androgenowym (PM1541). Pacjenci byli leczeni raz na dobę przez 24 tygodnie, w randomizacji w stosunku 2:2:1: grupa leczona produktem Fynzur (do 200 mikrolitrów produktu Fynzur + placebo doustnie), grupa otrzymująca placebo (placebo miejscowo + placebo doustnie) oraz grupa leczona finasterydem doustnym (placebo miejscowo + 1 mg finasterydu doustnie). Na początku badania docelowy kolisty obszar łysienia o powierzchni 1 cm² oznaczono niewielkimi tatuażami w postaci punktów jako punkt odniesienia do pomiaru liczby włosów. Skuteczność oceniano na podstawie liczby włosów w obszarze docelowym (pierwszorzędowa zmienna skuteczności), pomnożenia włosów w obszarze docelowym ocenianego za pomocą makrofotografii, samooceny pacjenta według Male Hair Growth Questionnaire (zawierającego pytania dotyczące wzrostu włosów, ich wypadania i wyglądu) oraz oceny poprawy dokonywanej przez badacza i zaślepionego oceniającego (na podstawie wzrostu/wypadania włosów u pacjenta). Spośród 458 zrandomizowanych pacjentów 446 (97,4%) otrzymało co najmniej 1 dawkę badanego leczenia i zostało włączonych do populacji oceny bezpieczeństwa, a 323 (70,5%) ukończyło badanie. Przedwczesne przerwanie leczenia było częste we wszystkich grupach i wyniosło 32,3% pacjentów zrandomizowanych w grupie leczonej produktem Fynzur oraz 29,4% w grupie leczonej finasterydem doustnym. Łącznie tylko 250 pacjentów (54,6%) miało możliwe do oceny pomiary liczby włosów zarówno na początku badania, jak i po leczeniu, i zostali oni zakwalifikowani jako spełniający kryteria włączenia do populacji zgodnej z pierwotnym zamiarem leczenia (intent-to-treat, ITT): 105 pacjentów w grupie leczonej produktem Fynzur, 97 pacjentów w grupie otrzymującej placebo i 48 pacjentów w grupie leczonej finasterydem doustnym. Niemal wszyscy pacjenci byli rasy białej (98,0%), średni wiek wynosił około 32 lat (zakres 19–41 lat), a najczęstszym wzorcem wypadania włosów był typ wierzchołkowy III (około 50% pacjentów) według zmodyfikowanej skali Hamiltona-Norwooda. Wyjściowa średnia liczba włosów w grupie leczonej produktem Fynzur wynosiła 201 włosów/cm² i była zbliżona do wartości w pozostałych grupach. Produkt Fynzur wykazał umiarkowaną skuteczność kliniczną, lepszą niż placebo i liczbowo zbliżoną do skuteczności w grupie leczonej finasterydem doustnym, która została włączona jako eksploracyjne, opisowe ramię porównawcze. Średnia wartość zmiany liczby włosów w stosunku do wartości wyjściowej w obszarze docelowym po 24 tygodniach (pierwszorzędowe kryterium oceny) była w populacji ITT statystycznie istotnie większa u pacjentów w grupie leczonej produktem Fynzur niż u pacjentów otrzymujących placebo i była liczbowo zbliżona do wyników w grupie leczonej finasterydem doustnym. Podobne wyniki obserwowano po 24 tygodniach w populacji oceny bezpieczeństwa, w odniesieniu do średniej zmiany liczby włosów w stosunku do wartości wyjściowych w obszarze docelowym po 12 tygodniach oraz we wszystkich analizach wrażliwości przeprowadzonych z zastosowaniem różnych metod opracowania danych brakujących. Zmiana liczby włosów w stosunku do wartości wyjściowej w obszarze docelowym po 12 i 24 tygodniach leczenia (populacja ITT) Czas trwania leczenia Fynzur (n=105) Placebo (n=97) Finasteryd doustny (n=48) 12 tygodni Średnia wartość zmiany w stosunku do wartości wyjściowej metodą najmniejszych kwadratów (liczba włosów) 19,4 7,4 22,3 Średnia wartość różnicy względem placebo metodą najmniejszych kwadratów (95% CI) 12,0 (5,7, 18,3) - 24 tygodnie Średnia wartość zmiany w stosunku do wartości wyjściowej metodą najmniejszych kwadratów (liczba włosów) 16,3 6,3 18,7 Średnia wartość różnicy względem placebo metodą najmniejszych kwadratów (95% CI) 10,0 (2,2, 17,7) - Wielkość obszaru docelowego (kolisty): 1 cm² CI=przedział ufności; ITT=populacja zgodna z pierwotnym zamiarem leczenia; n=całkowita liczba pacjentów w grupie leczenia Uwaga: statystycznie istotne różnice na korzyść produktu Fynzur w porównaniu z placebo obserwowano zarówno po 12, jak i po 24 tygodniach leczenia (odpowiednio p<0,001 i p=0,012). Drugorzędowe kryteria oceny W odniesieniu do drugorzędowych kryteriów oceny przeprowadzono analizę post-hoc, w której oceniano odpowiedź na podstawie jakiegokolwiek stopnia poprawy. W populacji oceny bezpieczeństwa (446 pacjentów) po 24 tygodniach leczenia obserwowano różnice na korzyść produktu Fynzur w porównaniu z placebo w odniesieniu do odsetka pacjentów, u których stwierdzono jakikolwiek stopień poprawy wzrostu włosów na podstawie oceny badacza i zaślepionego oceniającego. W zakresie samooceny pacjenta dotyczącej całkowitej zmiany wzrostu włosów w 24. tygodniu nie obserwowano żadnych różnic. Ogółem wyniki w grupie leczonej produktem Fynzur były zbliżone do wyników w grupie leczonej finasterydem doustnym w odniesieniu do oceny respondentów, jednak różnice względem placebo były na ogół niewielkie (patrz tabela poniżej). Odsetek respondentów ᵃ w odniesieniu do drugorzędowych kryteriów oceny w 24. tygodniu (populacja oceny bezpieczeństwa) Grupa leczenia n % respondentów Ocena badacza Ocena zaślepionego oceniającego MHGQ – ocena pacjenta Wygląd włosów Wzrost włosów Zmiana ogólna Fynzur 181 42,0 ᵇ 26,0 ᶜ 40,9 ᶜ 39,8 26,5 Finasteryd doustny 84 35,7 28,6 36,9 31,0 25,0 Placebo 181 27,6 16,0 28,7 32,0 19,9 MHGQ=Male Hair Growth Questionnaire (kwestionariusz dotyczący wzrostu włosów u mężczyzn) ᵃ Odpowiedź w odniesieniu do każdego parametru zdefiniowano jako wykazanie jakiegokolwiek stopnia poprawy. ᵇ Wartość p <0,005 z porównania chi-kwadrat produktu Fynzur względem placebo. ᶜ Wartość p <0,05 z porównania chi-kwadrat produktu Fynzur względem placebo. Populacja pediatryczna Europejska Agencja Leków odstąpiła od wymogu przedstawienia wyników badań z produktem Fynzur we wszystkich podgrupach populacji pediatrycznej w leczeniu łysienia androgenowego. Informacje dotyczące stosowania u populacji pediatrycznej, patrz punkt 4.2.