Mechanizm działania ludzkiej immunoglobuliny anty-D do końca nie został wyjaśniony. Podanie leku matce Rh(D) -ujemnej powoduje szybkie usuwanie z jej krwioobiegu f czerwonych krwinek RBC (red blood cells) płodu poprzez ich fagocytozę. Czerwone krwinki płodu mogą dostać się do krwi matki np. podczas porodu. Doprowadza to do aktywacji układu odpornościowego kobiety i wytwarzania przeciwciał anty-Rh(D). Skutkiem tego może być choroba hemolityczna noworodka, czyli rozpad erytrocytów we krwi dziecka. Podanie ludzkiej immunoglobuliny anty-D hamuje wytwarzanie przeciwciał przeciwko antygenowi Rh(D) ludzkich erytrocytów (blokowanie immunizacji). Najprawdopodobniej lek stymuluje fagocytozę erytrocytów przez makrofagi oraz lizę czerwonych krwinek. Tworzone są kompleksy immunoglobuliny IgG wraz z antygenem które wpływają na proces prezentacji komórkom układu odpornościowego. Immunoglobulina ludzka anty-D zwiększa liczbę płytek krwi.
Biodostępność immunoglobuliny ludzkiej anty-D po podaniu domięśniowym wynosi 69%. Lek jest wchłaniany powoli do krążenia ogólnego, a stężenie maksymalne osiągane jest w ciągu 2-5 dni. Pierwsze oznaczalne miano przeciwciał pojawia się po około 4 godzinach od wstrzyknięcia domięśniowego.
Objętość dystrybucji dla immunoglobuliny ludzkiej anty-D podanej domięśniowo w dawce300 μg oszacowano na 8,59 litra.Po infuzji dożylnej lek ulega szybkiej dystrybucji w obrębie osocza i płynu pozanaczyniowego.
Metabolizm immunoglobuliny ludzkiej anty-D przebiega z udziałem komórek układu siateczkowo-śródbłonkowego.
Immunoglobulina ludzka anty-D charakteryzuje się okresem półtrwania zależnym od drogi podania:wstrzyknięcie dożylne:16 ± 4 dni;podanie domięśniowe:18 ± 5 dni.Lek jest eliminowany z organizmu wraz z moczem i kałem.
⚠️ Ostrzeżenia
Leczenie preparatami wytwarzanymi z ludzkiej krwi/osocza wiąże się z ryzykiem przeniesienia chorób zakaźnych. Ryzyko to wzrasta w przypadku wirusów bezotoczkowych m.in. parwowirusa B19 czy też wirusa zapalenia wątroby typu A.Pacjentom otyłym z BMI powyżej 30 immunoglobulina ludzka anty-D powinna być podawana dożylnie. Wraz ze wzrostem masy ciała rośnie ryzyko braku skuteczności leku podawanego domięśniowo.Po podaniu immunoglobuliny anty-D mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości, włącznie z wstrząsem anafilaktycznym. Należy zachować szczególną ostrożność podczas pojawienia się pierwszych objawów tj. pokrzywki, uczucia duszności, świszczącego oddechu i spadku ciśnienia tętniczego krwi.
PillsCard reference image