Dydrogesteron jest pochodną progesteronu otrzymywaną syntetycznie. Główny mechanizm działania polega na łączeniu się z receptorem progesteronowym typu α oraz β. Dodatkowym działaniem substancji czynnej jest działanie antyestrogenowe oraz słabe działanie antymineralokortykosteroidowe. Istotne jest, że nie wykazuje żadnego powinowactwa do receptora androgenowego.
Objętość dystrybucji po podaniu doustnym przebiega szybko. Czas jaki mija od podania leku do osiągnięcia maksymalnego stężenia we krwi substancji czynnej to od 0,5 do 2,5 godziny. Całkowita biodostępność podanego preparatu to 28%.
Objętość dystrybucji po podaniu dożylnym leku macierzystego w stanie równowagi osiąga około 1400l. Dydrogesteron oraz dihydrodydrogesteron związane są z białkami osocza w ponad 90%.
Dydrogesteron jest szybko metabolizowany po podaniu doustnym. Główny aktywny metabolit to 20α-dihydrodydrogesteron. Największe stężenie osiąga po 1,5 godziny od momentu przyjęcia pierwszej dawki. Aktywny metabolit osiąga dużo większe stężenie w osoczu w porównaniu z lekiem pierwotnym.
Według badań, doustne podanie znakowanego dydrogestegonu powoduje przeniknięcie ok. 63% dawki do moczu. Całkowity klirens osoczowy sięga 6,4 l/min. Dydrogesteron oraz jego metabolity wydalane są przez nerki, a całkowity czas tego procesu to 72 godziny. Dihydrodydrogesteron występuje w moczu głównie w formie sprzężonej z kwasem glukuronowym.
⚠️ Ostrzeżenia
Leczenie kobiet dydrogestegonem, w przypadku krwawienia z pochwy o nieokreślonej etiologii, może powodować krwawienie oraz plamienie, w szczególności w pierwszych miesiącach terapii. Zaleca się przeprowadzenie badania mającego na celu rozpoznanie przyczyny ich powstania, w momencie pojawienia się objawów, dopiero po przyjęciu preparatu lub po przerwaniu leczenia dydrogestegonem. Badania przeprowadzone powinny być w kierunku wykluczenia nowotworu złośliwego, w tym celu wykonuję się biopsję błony śluzowej macicy.Pacjentki, które w zmagają się lub w przeszłości zmagały się z takimi chorobami jak: porfiria, depresja, a także nieprawidłowe wyniki prób czynnościowych wątroby spowodowane ostrą lub przewlekła chorobą wątroby, Powinny być poddane ścisłej obserwacji, ze względu na możliwość pogorszenia się lub nawrotu wymienionych stanów.Preparat nie powinien być stosowany u kobiet, u których wykryto dziedziczną nietolerancję galaktozy, zespół złego wchłaniania glukozo-galaktozy oraz niedobór laktazy typu Lapp.Leczenie objawów powiązanych z przekwitaniem należy rozważyć tylko w momencie występowania pogorszenia jakości życia. Taką decyzję podejmuję lekarz po ocenie stosunku korzyści do ryzyka zastosowanego preparatu.Stosowanie hormonalnej terapii zastępczej zwiększa ryzyko zachorowań na rozrost i raka błony śluzowej macicy w szczególności przy długotrwałym stosowaniu głównie estrogenów. Ponad to długotrwałe stosowanie terapii przez około 5-10 lat może być czynnikiem do zwiększenia zachorowania na raka jajnika. Stosowanie hormonalnej terapii zastępczej nasila ryzyko raka piersi głównie po 3 latach od rozpoczęcia leczenia. Wraz z wiekiem zwiększa się ryzyko na takie schorzenia jak: choroba niedokrwienna serca oraz niedokrwienny udar mózgu. Podczas leczenia może wystąpić żylna choroba zakrzepowo-zatorowa w szczególności w pierwszym roku stosowania preparatu. U kobiet, które posiadają skłonność do wstąpienia żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej stosowanie HTZ jest przeciwwskazane, ze względu na zbyt duże ryzyko wystąpienia m.in. zakrzepicy żył głębokich oraz zatorowości płucnej.
