PEGINTRON 50 microgramos POLVO Y DISOLVENTE PARA SOLUCION INYECTABLE EN PLUMA PRECARGADA

Psikiyatrik ve Santral Sinir Sistemi (SSS): PEGINTRON tedavisi s�ras�nda ve esasen 6 ayl�k takip d�neminde olmak �zere tedavi kesildikten sonra bile baz� hastalarda �zellikle depresyon, intihar d���ncesi ve intihar giri�imi gibi �iddetli SSS etkileri g�zlemlenmi�tir. Alfa interferonlar ile agresif davran�� (�ld�rme d���ncesi bazen di�er ki�ilere y�nelen), bipolar bozukluklar, mani, konf�zyon ve mental durum bozukluklan gibi ba�ka SSS belirtileri g�zlenmi�tir. Hastalar psikiyatrik bozukluk semptomlan ve bulgulan y�n�nden yak�ndan izlenmelidir. E�er bu gibi semptomlar g�r�l�rse bu istenmeyen etkilerin potansiyel ciddili�i re�eteleyen doktor taraf�ndan ak�lda tutulmal� ve uygun tedavi y�netimi gereksinimi g�z �n�ne al�nmal�d�r. Psikiyatrik semptomlar devam etti�inde veya k�t�le�ti�inde veya intihar d���nceleri saptand���nda    PEGINTRON tedavisinin kesilmesi ve hastan�n uygun psikiyatrik m�daheleyle izlenmesi �nerilir. �iddetli psikiyatrik bozuklu�u bulunan veya �iddetli psikiyatrik bozukluk �yk�s� olan hastalar: Peginterferon alfa-2b tedavisinin �iddetli psikiyatrik durumlan veya �yk�s� bulunan hastalarda gerekli oldu�una karar verilirse bu tedaviye yaln�zca hastan�n psikiyatrik durumunun uygun tan�s� ve tedavisinden sonra ba�lanmal�d�r. - PEGINTRON�un �iddetli psikiyatrik bozuklu�un veya �yk�s�n�n mevcut oldu�u �ocuklarda ve ergenlerde kullan�lmas� kontrendikedir (bkz. B�l�m 4.3). Ribavirinle kombinasyon �eklinde interferon alfa-2b ile tedavi edilen �ocuklar ve ergenlerde bu tedavi s�ras�nda ve tedavi sonras�ndaki 6 ayl�k takip d�neminde intihar d���nceleri ve giri�imleri eri�kinlerdekinden daha fazla bildirilmi�tir (%2.4�e kar��l�k %1). Eri�kin hastalarda oldu�u gibi, �ocuk ve ergen hastalarda da depresyon, emosyonel labilite ve uyku hali gibi di�er psikiyatrik advers olaylar da g�r�lm��t�r. Madde kullan�m�/k�t�ye kullan�m� olan hastalar: HCV ile enfekte ve ayn� zamanda madde kullan�m bozukluklan da (alkol, esrar vb.) olan hastalarda, alfa interferon ile tedavi edildikleri d�nemde psikiyatrik bozukluklann geli�mesi veya mevcut psikiyatrik bozukluk semptomlann�n �iddetlenmesi riski artmaktad�r. Bu hastalarda alfa interferon tedavisinin gerekli oldu�una karar verilirse, e� zamanl� psikiyatrik bozukluklann varl��� ve di�er maddelerin kullan�lma potansiyeli tedaviye ba�lanmadan �nce dikkatle de�erlendirilmeli ve uygun �ekilde m�dahale yap�lmal�d�r. Gerekirse, hastay� de�erlendirmek, tedavi etmek ve izlemek i�in bir psikiyatri uzman� veya madde ba��ml�l��� uzman�n� i�eren disiplinleraras� bir yakla��m d���n�lmelidir. Hastalar tedavi s�resince ve hatta tedavi kesildikten sonra da yak�ndan takip edilmelidir. Psikiyatrik bozukluklann ve madde kullan�m�n�n tekrarlamas� veya geli�mesi durumunda erken giri�im �nerilir. B�y�me ve geli�me (�ocuklar ve ergenler) Ya�lar� 3-17 aras�nda de�i�en hastalarda s�resi 48 haftaya varan tedavi d�neminde, kilo kayb� ve b�y�me inhibisyonuyla yayg�n olarak kar��la��lm��t�r. Pegile interferon/ribavirin kombinasyonu ile tedavi edilen �ocuklara ili�kin mevcut uzun d�nemli veriler �nemli �l��de b�y�me gerili�ine i�aret etmektedir. �ocuklar�n %32�sinde (30/94), tedavi b�rak�ld�ktan 5 y�l sonra ya�a g�re olmas� gereken boyda >15 persentil azalma g�r�lm��t�r (bkz. B�l�m 4.8 ve 5.1). �ocuklarda yarar/risk de�erlendirmesinin her hastada ayr� ayr� yap�lmas� Tedaviden beklenen fayda, klinik �al��malarda �ocuklarda ve ergenlerde g�zlenen g�venblik bulgulan g�z�n�ne al�narak de�erlendirilmelidir (bkz. B�l�m 4.8 ve 5.1). -    Kombinasyon tedavisinin b�y�me inhibisyonuna yol a�t���n�n ve baz� hastalarda boy k�salmas�na neden oldu�unun g�z �n�nde tutulmas� �nemlidir -    Bu risk �ocuktaki hastal���n �zellikleri, �rne�in hastal���n ilerledi�ini g�steren kan�tlar (�zellikle f�broz), hastal���n ilerlemesi �zerinde olumsuz etki g�sterebilecek, mevcut di�er hastal�klar (�rne�in HIV enfeksiyonu) ve yan�tla ili�kili prognoz fakt�rleri (HCV genotipi ve vir�s y�k�) dikkate al�narak de�erlendirilmelidir. E�er m�mk�nse �ocuk, b�y�me inhibisyonu riskinin azalt�lmas� amac�yla, puberte �a��ndaki b�y�me h�zlanmas� ger�ekle�tikten sonra tedavi edilmelidir. Veriler s�n�rl� olsa da, 5 y�ll�k g�zlemsel takip �al��mas�nda cinsel olgunla�ma �zerinde uzun vadede etkilere dair hi�bir bulgu kaydedilmemi�tir. _ Onkoloji endikasyonlannda daha y�ksek dozlar kullan�ld���nda, genellikle ya�l�larda olmak �zere baz� hastalarda ensefalopati vakalar� dahil olmak �zere daha �iddetli obtundasyon (duyular�n k�relmesi; uyaranlara verilen yan�t�n haf�f-orta derecede azalmas�yla ve a�r� duyusunda azalmayla birlikte zihin bulan�kl���) ve koma g�zlenmi�tir. Bu etkiler genellikle bir s�re sonra d�zelirse de, az say�daki hastada tam d�zelme s�resi �� haftaya kadar uzam��t�r. Y�ksek interferon alfa dozlar�na �ok ender olarak n�betlerin e�lik etti�i bildirilmi�tir. Se�ilmi� kronik hepatit C �al��malannda t�m hastalara �al��maya kat�lmadan �nce, karaci�er biyopsisi yap�lm�� fakat baz� durumlarda (�rn., genotip 2 ve 3 hastalar�) histolojik do�rulama olmaks�z�n tedavi m�mk�n olmu�tur. G�ncel tedavi k�lavuzlan g�z �n�ne al�narak tedaviye ba�lamadan �nce karaci�er biyopsisine gerek olup olmad���na karar verilmelidir. Akut a��n duyarl�l�k: �nterferon alfa-2b tedavisi s�ras�nda akut a��n duyarl�l�k reaksiyonlan (�rne�in �rtiker, anjiyo�dem, bronkokonstriksiyon, anaflaksi) seyrek olarak g�zlenmi�tir. PEGINTRON ile tedavi esnas�nda b�yle bir reaksiyon geli�irse tedavi durdurulmal� ve derhal gerekli �bbi tedaviye ba�lanmal�d�r. Ge�ici deri d�k�nt�leri tedaviye ara verilmesini gerektirmez. Kardiyovask�ler sistem: �nterferon alfa-2b tedavisinde de oldu�u gibi konjestif kalp yetmezli�i, miyokard enfarkt�s� �yk�s� olan ve/veya ge�mi�inde ya da halen aritmik bozukluklan bulunan ve PEGINTRON tedavisi g�rmekte olan hastalann yak�ndan izlenmeleri gerekir. Ge�mi�ten beri kardiyak anormallikleri olan hastalann tedaviden �nce ve tedavi d�neminde elektrokardiyogramlann�n al�nmas� �nerilmektedir. Kardiyak aritmiler (temel olarak supraventrik�ler) genellikle klasik tedaviye yan�t verir ancak PEGINTRON tedavisinin kesilmesini gerektirebilir. Kalp hastal��� �yk�s� olan �ocuklarda veya ergenlere dair hi�bir veri yoktur. Karaci�er fonksiyonu: B�t�n interferonlarda oldu�u gibi, p�ht�la�ma fakt�rlerinde karaci�er dekompansasyonunu g�sterebilecek �ekilde uzama geli�en hastalarda PEGINTRON tedavisi durdurulmal�d�r. Ate�: Ate�, interferon tedavisi s�ras�nda s�kl�kla bildirilen grip benzeri sendrom ile ili�kili olabilmektedir ancak inat�� ate�in di�er nedenleri d��lanmal�d�r. Hidratasyon: PEGINTRON tedavisi alt�ndaki hastalarda yeterli hidratasyon sa�lanmal�d�r ��nk� alfa interferonlar ile tedavi edilen baz� hastalarda s�v� azalmas�na ba�l� hipotansiyon g�r�lm��t�r. S�v� replasman� gerekli olabilir. Pulmoner de�i�iklikler: �nterferon alfa ile tedavi edilen hastalarda zaman zaman �l�mc�l olabilen pulmoner inf�ltrasyonlar, pn�monit ve pn�moni seyrek olarak g�zlenmi�tir. Ate�, �ks�r�k, dispne ya da di�er solunum semptomlann�n geli�ti�i herhangi bir hastada akci�er radyografisi �ekilmelidir. Akci�er radyografisinde pulmoner infiltrasyonlar g�r�l�rse ya da akci�er fonksiyon bozuklu�u belirtileri varsa hasta yak�ndan izlenmeli ve e�er gerekirse interferon alfa uygulanmas� sonland�nlmal�d�r. �nterferon alfa uygulamas�na derhal son verilmesi ve kortikosteroidler ile tedavi akci�erdeki advers olaylar�n d�zelmesini sa�lar. Otoimm�n hastal�k: Alfa interferonlar ile tedavi esnas�nda oto-antikorlann ve otoimm�n bozukluklar�n geli�ti�i bildirilmi�tir. Otoimm�n bozukluk geli�imine yatk�nl��� olan hastalar daha y�ksek risk alt�nda olabilirler. Otoimm�n bozukluk ile uyumlu belirti ve semptomlar� olan hastalar dikkatle incelenmeli ve interferon tedavisine devam etmenin yarar�/riski tekrar de�erlendirilmelidir (bkz. B�l�m 4.4 Tiroid de�i�iklikleri ve B�l�m 4.8). �nterferonla tedavi edilen kronik hepatit C hastalar�nda Vogt-Koyanagi-Harada (VKH) sendromu vakalar� bildirilmi�tir. Bu sendrom g�zlerde, i�itme sisteminde, beyin-omurilik membranlar�nda ve deride geli�en, gran�lomat�z, inflamatuvar bir bozukluktur. S�z konusu sendromdan ku�ku duyuldu�unda, antiviral tedavi durdurulmal� ve kortikosteroid tedavisi d���n�lmelidir (bkz. B�l�m 4.8). Ok�ler de�i�iklikler: Retina kanamalan, retinal eks�dalar, ser�z retina dekolman� ve retinal arter ya da ven obstr�ksiyonunu i�eren oftalmolojik bozukluklar, alfa interferonlar ile tedavi sonras�nda seyrek olgularda bildirilmi�tir (bkz. B�l�m 4.8). Her hastaya mutlaka ba�lang��ta g�z muayenesi yap�lmal�d�r. G�rme keskinli�inde azalma ya da g�rme alan� kayb� gibi ok�ler semptomlardan �ikayet eden hastalara da hemen uygun �ekilde tam g�z muayenesi yap�lmal�d�r. PEGINTRON tedavisi alt�ndaki hastalarda, �zellikle diabetes mellitus ve hipertansiyon gibi retinopati ile ili�kili olabilecek bozuklu�u olan hastalara periyodik g�z muayeneleri yap�lmal�d�r. Yeni ya da k�t�le�en oftalmolojik bozuklu�u olan hastalarda PEGINTRON tedavisinin sonland�nlmas� d���n�lmelidir. Tiroid de�i�iklikleri: �nterferon alfa ile kronik hepatit C tedavisi g�ren eri�kin hastalarda s�k olmasa da, gerek hipotiroidizm gerekse hipertiroidizm �eklinde tiroid anormallikleri geli�mi�tir. Tiroid stim�lan hormon (TSH) d�zeyleri, PEGINTRON /ribavirin kombinasyonuyla tedavi edilen �ocuklar�n yakla��k %21�inde y�kselmi�, bir di�er yakla��k %2�sinde ge�ici olarak normalin alt s�n�r�n�n alt�na inmi�tir. PEGINTRON tedavisine ba�lanmadan �nce TSH d�zeyleri de�erlendirilmeli ve tiroidde herhangi bir anormallik saptan�rsa, klasik tedaviyle tedavi edilmelidir. E�er hastada tedavinin seyri s�ras�nda olas� bir tiroid fonksiyon bozuklu�u ile uyumlu semptomlar geli�ir ise, TSH d�zeyleri �l��lmelidir. Tiroid fonksiyon bozuklu�u varl���nda, e�er TSH d�zeyleri ila�lar ile normal s�n�rlar i�inde tutulabiliyorsa, PEGINTRON tedavisine devam edilebilir. �ocuklar ve ergenler, tiroid disfonksiyonunu g�steren kan�tlar (�rn., TSH) bak�m�ndan 3 ayda bir izlenmelidir. Metabolik bozukluklar: Hipertrigliseridemi ve bazen �iddetli olabilen hipertrigliseridemi alevlenmesi g�zlenmi�tir. Bu y�zden lipid d�zeylerinin izlenmesi �nerilmektedir. HCV/HIV Koenfeksiyonu: Mitokondrival toksisite ve laktik asidoz: HIV ile koenfekte olan ve Y�ksek Aktiviteli Anti-Retroviral Tedavi ( HAART) alan hastalar laktik asidoz geli�mesi a��s�ndan artm�� risk alt�nda olabilir. HAART�a PEGINTRON ve ribavirin eklerken dikkatli olunmal�d�r (bkz. Ribavirin K�B). �lerlemi� sirozu olan, HCV/ HIV ile koenfekte hastalarda karaci�er dekompansasyonu: �lerlemi� sirozu olan ve HAART alan koenfekte hastalar karaci�er dekompansasyonu ve �l�m a��s�ndan y�ksek risk alt�nda olabilir. Bu hasta alt grubunda tedaviye tek ba��na veya ribavirin ile birlikte alfa interferon eklenmesi riski daha da art�rabilir. Didanozin tedavisi ve serum bilir�bin d�zeylerinin y�ksek olmas� bu gibi hastalardaki, ba�lang��ta mevcut olan ve karaci�erde dekompansasyon riskini art�ran fakt�rlerdendir. HCV/ HIV ile koenfekte olan, dolay�s�yla hem antiretroviral (ARV) tedavi, hem anti-hepatit tedavi alan hastalar, Child-Pugh skoru tedavi s�ras�nda de�erlendirilerek yak�ndan izlenmelidir. Karaci�er dekompansasyonu geli�en hastalarda anti-hepatit tedavi derhal durdurulmal� ve ARV tedavisi yeniden de�erlendirilmelidir. HCV/ HIV ile koenfekte olan hastalarda hematolojik anormallikler: HCV/HIV ile koenfekte olan ve PEGINTRON /ribavirin tedavisi ve HAART uygulanan hastalarda; n�tropeni, trombositopeni ve anemi gibi hematolojik anormalliklerin geli�me riski, yaln�zca HCV ile enfekte hastalara k�yasla artm�� olabilir. Bu hastalar�n b�y�k b�l�m� doz azalt�larak tedavi edilebilirse de, s�z konusu hasta pop�lasyonundaki hematolojik parametreler yak�ndan izlenmelidir (bkz. B�l�m 4.2 ve a�a��daki �Laboratuvar testleri� ve B�l�m 4.8). PEGINTRON ve ribavirin kombinasyon tedavisiyle birlikte zidovudin kullanan hastalarda anemi geli�me riski artm�� oldu�undan zidovudinin bu kombinasyonla birlikte kullan�lmas� �nerilmemektedir (bkz. B�l�m 4.5). CD4 say�s� d���k olan hastalar: HCV/HIV ile koenfekte olan, CD4 say�lar� < 200 h�cre/mikrolitre hastalarda etkililik ve g�venlilik verileri s�n�rl� oldu�undan (N=25); CD4 say�s� d���k olan hastalar ihtiyatla tedavi edilmelidir. Her bir �r�ne �zg� toksisiteler ve bunlar�n tedavisi ile PEGINTRON /ribavirin tedavisiyle �rt��en toksisite potansiyeli hakk�nda bilgi i�in, HCV tedavisiyle birlikte kullan�lacak olan antiretroviral t�bbi �r�nlerin kendi K�B�lerine ba�vurunuz. Dental ve periodontal bozukluklar: PEGINTRON ve ribavirin kombinasyon terapisi alan hastalarda di� kayb�na yol a�abilen dental ve periodontal bozukluklar bildirilmi�tir. Buna ek olarak PEGINTRON ve ribavirinle uzun d�nemli tedavi s�ras�nda a��z kurulu�unun di�ler ve a��z i�erisinde mukoza membranlar� �zerinde zarar verici bir etkisi olabilir. Hastalar g�nde iki defa di�lerini iyice f�r�alamal� ve d�zenli olarak di� muayenesinden ge�melidir. �laveten baz� hastalarda kusma meydana gelebilir. B�yle bir reaksiyon olu�tuktan sonra hastalar�n a��zlar�n� iyice �alkalamalar� tavsiye olunur. Organ nakli yap�lan hastalar: Karaci�er veya ba�ka bir organ nakli yap�lan hastalarda hepatit C tedavisinde, tek ba��na veya ribavirin ile birlikte verilen PEGINTRON�un etkililik ve g�venlili�iyle ilgili �al��ma yoktur. �n veriler, interferon alfa tedavisinin b�brek greft reddinde art�� ile ili�kili olabilece�ini g�stermektedir. Karaci�er greft reddi de bildirilmi�tir. Di�er: �nterferon alfan�n, �nceden var olan ps�riyatik hastal��� ve sarkoidozisi alevlendirdi�ini bildiren raporlar nedeniyle, ps�riyazisli ve sarkoidozisli hastalarda PEGINTRON kullan�lmas� yaln�zca potansiyel yarar potansiyel riskten fazla ise �nerilmektedir. Laboratuvar testleri: B�t�n hastalarda tedavi ba�lat�lmadan �nce standart hematolojik testler, kan kimya testleri ve tiroid fonksiyon testi yap�lmal�d�r. PEGINTRON tedavisine ba�lamadan �nce bir rehber olabilecek kabul edilebilir ba�lang�� de�erleri ��yledir: �    Trombositler > 100.000/mm 3 �    N�trof�l say�m� > 1.500/mm 3 �    TSH d�zeyi normal s�n�rlar i�inde olmal�d�r Laboratuvar de�erlendirmeleri tedavinin 2. ve 4. haftas�nda yap�lmal� ve daha sonra klinik olarak uygun g�r�ld��� �ekilde periyodik olarak s�rd�r�lmelidir. HCV-RNA, tedavi s�ras�nda periyodik olarak �l��lmelidir (bkz. B�l�m 4.2). Uzun s�reli idame monoterapisi Bir klinik �al��mada, d���k dozda peginterferon alfa-2b�nin (0.5 mikrogram/kg/hafta) tedaviye yan�t vermeyen, kompanse sirozlu hastalarda hastal���n ilerlemesini �nlemek amac�yla verilen uzun s�reli idame monoterapisinde (ortalama s�re 2.5 y�l) etkili olmad��� g�sterilmi�tir. �lk klinik olay�n (karaci�er dekompansasyonu, hepatosel�ler karsinom, �l�m ve/veya karaci�er nakli) geli�ti�i tarihe kadar ge�en s�re �zerinde hi� tedavi uygulanmamas�na k�yasla istatistiksel olarak anlaml� hi�bir etki g�zlenmemi�tir. Bu nedenle PEGINTRON uzun d�nemli idame monoterapisi olarak kullan�lmamal�d�r. PEGINTRON�un baz� yard�mc� maddeleri ile ilgili �nemli bilgiler Bu t�bbi �r�n 0,7 ml�de 1 mmol�den daha az sodyum (23 mg) i�ermektedir, di�er bir deyi�le �sodyumsuz� oldu�u kabul edilebilir. Fruktoz intolerans�, glukoz galaktoz malabzorpsiyonu veya sukraz-izomaltaz eksikli�i gibi seyrek g�r�len kal�tsal sorunlar� olan hastalar bu ilac� almamal�d�r. 4.5. Di�er t�bbi �r�nlerle etkile�imler ve di�er etkile�im �ekilleri Etkile�im �al��malar� yaln�zca eri�kin hastalarda yap�lm��t�r. D�rt hafta boyunca haftada 1 kez PEGINTRON (1,5 mikrogram/kg) uygulanan kronik hepatit CTi hastalarda P450 substratlar�n�n de�erlendirildi�i bir �ok-doz ara�t�rma �al��mas�n�n sonu�lar�, CYP2D6 ve CYP2C8/9 aktivitesinde art�� oldu�unu g�stermi�tir. CYP1A2, CYP3A4 ya da N-asetiltransferaz aktivitesinde de�i�iklik g�zlenmemi�tir. Peginterferon alfa-2b ile birlikte �zellikle varfarin ve fenitoin (CYP2C9) ve flekainid (CYP2D6) gibi terap�tik penceresi dar olan, CYP2D6 ve CYP2C8/9 ile metabolize olan ila�lar uygulan�rken dikkatli olunmal�d�r. Bu bulgular k�smen, PEGINTRON tedavisi g�ren hastalarda azalm�� hepatik inflamasyon nedeniyle d�zelen metabolik kapasite ile ilgili olabilir. Hafif metabolik karaci�er bozuklu�una duyarl� ve terap�tik penceresi dar olan ila� alan hastalarda, kronik hepatit i�in PEGINTRON tedavisine ba�lan�rken dikkatli olunmas� �nerilir. �ok-dozlu bir farmakokinetik �al��mas�nda, PEGINTRON ile ribavirin aras�nda farmakokinetik etkile�im kaydedilmemi�tir. Metadon: Stabil metadon ile idame tedavisi alt�nda olan ve daha �nce peginterferon alfa-2b almam�� kronik hepatit CTi hastalarda tedaviye 4 hafta s�reyle subkutan 1.5 mikrogram/kg/hafta PEGINTRON eklendi�inde, R-metadonun e�ri alt�nda kalan alan� (EAA) yakla��k %15 (EAA oran� i�in %95 GA: %103-128) oran�nda art�� g�stermi�tir. Bu bulgunun klinik �nemi bilinmemektedir. Ancak hastalar hastalar solunum depresyonu ve artm�� sedatif etkilerin belirti ve semptomlar� y�n�nden yak�ndan izlenmelidir.�zellikle y�ksek doz metadon tedavisi alt�ndaki hastalarda QT uzamas� riski dikkate al�nmal�d�r. HCV/HIV koenfeksivonunun mevcut olmas� N�kleozid analoglan: N�kleozid analoglar�n�n tek ba�lanna veya di�er n�kleozidlerle kombinasyon �eklinde kullan�lmas� laktik asidozla sonu�lanm��t�r. Ribavirin farmakolojik olarak, p�rin n�kleozidlerinin fosforillenmi� metabolitlerinin in vitro artmas�na neden olur ve bu aktivite didanozin ya da abakavir gibi purin n�kleoziti analoglar�n�n laktik asidoza yol a�ma riskini art�r�r. Ribavirin ve didanozinin birlikte verilmesi �nerilmemektedir. �zellikle laktik asidoz ve pankreatit olmak �zere mitokondriyal toksisitenin geli�ti�i ve bazen �l�mle sonu�land��� bildirilmi�tir (bkz. ribavirin K�B). Zidovudinin, HIV tedavi rejiminin bir par�as� olarak kullan�ld��� hastalarda aneminin, mekanizmas�n�n tam olarak anla��lmam�� olmas�na ra�men, ribavirine ba�l� olarak �iddetlendi�i bildirilmi�tir. Zidovudin ve ribavirinin e� zamanl� kullan�m�, anemi riskinin artmas� nedeniyle �nerilmemektedir (bkz. B�l�m 4.4). Kombinasyon �eklindeki antiviral tedaviye (ART) ba�lanm�� olan hastalarda zidovudin yerine ba�ka bir ila� kullan�lmas� d���n�lmelidir. Bu �zellikle, zidovudine ba�l� anemi hikayesi bulunan hastalarda �nemlidir. Telbivudin G�nde 600 mg telbivudin ile haftada bir kez subkutan yolla uygulanan 180 mikrogram pegile interferon alfa-2a kombinasyonunun ara�t�r�ld��� bir klinik �al��ma, bu kombinasyonun periferik n�ropati geli�me riskini artt�rd���n� g�stermektedir. Bu olaylar�n ard�ndaki mekanizma bilinmemektedir (bkz. telbivudin K�B B�l�m 4.3, 4.4 ve 4.5). Ayr�ca kronik hepatit B tedavisinde telbivudin ile interferonlar�n kombinasyonunun g�venlilik ve etkilili�i g�sterilmemi�tir. Bu nedenle PEGINTRON ile telbivudin kombinasyonu kontrendikedir (bkz. B�l�m 4.3).