Disulfiram działa przez hamowanie dehydrogenazy alkoholowej w wątrobie w sposób nieodwracalny. Wynikiem tego jest brak metabolizmu alkoholu etylowego i nadmierny wzrost wewnątrzkomórkowego stężenia aldehydu octowego.Disulfiram hamuje również beta-hydroksylazę dopaminy, co skutkuje zahamowaniem przekształcania dopaminy do noradrenaliny. Gdy wyczerpią się magazyny noradrenaliny w sercu i naczyniach krwionośnych ma miejsce bezpośrednie oddziaływanie aldehydu octowego na te tkanki - ujawnia się to zaczerwienieniem twarzy, tachykardią i niedociśnieniem.Lek hamuje jeszcze oksydazy mikrosomalne o mieszanej funkcji i może nasilać działanie leków metabolizowanych przez te enzymy.
Disulfiram wchłania się powoli z przewodu pokarmowego w ilości 80-90% podanej dawki.
Dystrybucja disulfiramu następuje do wątroby, nerek, trzustki, jelit oraz tkanki tłuszczowej.
Disulfiram metabolizowany jest w wątrobie. Szybko jest przekształcany do kwasu dietyloditiokarbaminowego. Produkt ten sprzęgany jest z kwasem glukuronowym, utleniany do siarczanu, metylowany i na końcu rozkładany do dietyloamimy oraz dwusiarczku węgla.
Disulfiram wydalany jest głównie przez nerki.
⚠️ Ostrzeżenia
Przed rozpoczęciem leczenia disulfiramem należy przeprowadzić szczegółowy wywiad z pacjentem i rozważyć wszystkie korzyści i wady wynikające z kuracji tym lekiem.Pacjent powinien być całkowicie świadomy sposobu działania leku i skutków jakie za sobą niesie.Pacjent powinien posiadać wiedzę, że nawet niewielkie ilości alkoholu mogą wywołać reakcję disulfiramową. Np. syrop na kaszel, płyn do płukania jamy ustnej, perfumy, sosy, ocet.Reakcja disulfiramowa może pogłębić stopień zaawansowania niektórych chorób. Dlatego należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z chorobami nerek, wątroby, układu oddechowego, niedoczynnością tarczycy, cukrzycą i padaczką.
