Accofil

Grupa farmakoterapeutyczna: Cytokiny, kod ATC: L03AA02 Ludzki G-CSF jest glikoproteiną, która reguluje wytwarzanie i uwalnianie czynnościowo dojrzałych neutrofilów ze szpiku kostnego.​​​‍​​‍​​​​‍​​‍‍ Neupogen zawierający r-metHuG-CSF (filgrastym) powoduje wyraźne zwiększenie liczby neutrofilów we krwi obwodowej w ciągu dwudziestu czterech godzin, z niewielkim zwiększeniem liczby monocytów. U niektórych pacjentów z CCN filgrastym może również powodować nieznaczne zwiększenie liczby krążących eozynofilów i bazofilów w stosunku do wartości wyjściowych; u części tych pacjentów eozynofilia lub bazofilia mogą występować już przed rozpoczęciem leczenia. Zwiększenie liczby neutrofilów jest zależne od dawki w zakresie dawek zalecanych. Neutrofile wytwarzane w odpowiedzi na filgrastym wykazują prawidłową lub wzmożoną czynność, co potwierdzono w testach chemotaksji i fagocytozy. Po zakończeniu leczenia filgrastymem liczba krążących neutrofilów zmniejsza się o 50% w ciągu 1 do 2 dni i powraca do wartości prawidłowych w ciągu 1 do 7 dni. Stosowanie filgrastymu u pacjentów poddawanych cytotoksycznej chemioterapii prowadzi do istotnego zmniejszenia częstości występowania, nasilenia i czasu trwania neutropenii oraz gorączki neutropenicznej. Leczenie filgrastymem istotnie skraca czas trwania gorączki neutropenicznej, stosowania antybiotyków oraz hospitalizacji po chemioterapii indukującej w ostrej białaczce szpikowej lub po terapii mieloablacyjnej, po której następuje przeszczepienie szpiku kostnego. Częstość występowania gorączki i udokumentowanych zakażeń nie uległa zmniejszeniu w żadnym z tych przypadków. Czas trwania gorączki nie uległ skróceniu u pacjentów poddawanych terapii mieloablacyjnej, po której następowało przeszczepienie szpiku kostnego. Stosowanie filgrastymu, zarówno w monoterapii, jak i po chemioterapii, mobilizuje hematopoetyczne komórki progenitorowe do krwi obwodowej. Autologiczne komórki progenitorowe krwi obwodowej (PBPC) można pobrać i przetaczać po wysokodawkowej terapii cytotoksycznej, zamiast przeszczepienia szpiku kostnego lub jako uzupełnienie przeszczepienia szpiku kostnego. Przetoczenie PBPC przyspiesza regenerację hematopoezy, skracając okres ryzyka wystąpienia powikłań krwotocznych oraz zmniejszając konieczność przetaczania płytek krwi. Biorcy allogenicznych PBPC mobilizowanych Neupogenem wykazywali istotnie szybszą regenerację hematologiczną, prowadzącą do istotnego skrócenia czasu do samoistnej regeneracji płytek krwi w porównaniu z allogenicznym przeszczepieniem szpiku kostnego. W jednym retrospektywnym badaniu europejskim oceniającym stosowanie G-CSF po allogenicznym przeszczepieniu szpiku kostnego u pacjentów z ostrymi białaczkami sugerowano zwiększenie ryzyka wystąpienia GvHD, śmiertelności związanej z leczeniem (TRM) i śmiertelności ogólnej po podaniu G-CSF. W odrębnym retrospektywnym badaniu międzynarodowym u pacjentów z ostrą i przewlekłą białaczką szpikową nie stwierdzono wpływu na ryzyko GvHD, TRM i śmiertelność. Metaanaliza badań dotyczących przeszczepień allogenicznych, obejmująca wyniki dziewięciu prospektywnych badań z randomizacją, 8 badań retrospektywnych i 1 badania kliniczno-kontrolnego, nie wykazała wpływu na ryzyko ostrej GvHD, przewlekłej GvHD ani wczesnej śmiertelności związanej z leczeniem. Ryzyko względne (95% CI) GvHD i TRM po leczeniu G-CSF po przeszczepieniu szpiku kostnego Publikacja Okres badania N Ostra GvHD stopnia II-IV Przewlekła GvHD TRM Metaanaliza (2003) 1986-2001 a 1198 1,08 (0,87; 1,33) 1,02 (0,82; 1,26) 0,70 (0,38; 1,31) Badanie retrospektywne europejskie (2004) 1992-2002 b 1789 1,33 (1,08; 1,64) 1,29 (1,02; 1,61) 1,73 (1,30; 2,32) Badanie retrospektywne międzynarodowe (2006) 1995-2000 b 2110 1,11 (0,86; 1,42) 1,10 (0,86; 1,39) 1,26 (0,95; 1,67) a Analiza obejmuje badania z przeszczepieniem szpiku kostnego w tym okresie; w części badań stosowano GM-CSF b Analiza obejmuje pacjentów, którym przeszczepiono szpik kostny w tym okresie Stosowanie filgrastymu do mobilizacji PBPC u zdrowych dawców przed allogenicznym przeszczepieniem PBPC U zdrowych dawców podanie dawki 10 μg/kg/dobę podskórnie przez 4 do 5 kolejnych dni umożliwia uzyskanie ≥ 4 × 10 6 komórek CD34 + /kg masy ciała biorcy u większości dawców po dwóch leukaferezach. Stosowanie filgrastymu u pacjentów, dzieci lub dorosłych, z CCN (ciężka wrodzona, cykliczna i idiopatyczna neutropenia) powoduje utrzymujące się zwiększenie bezwzględnej liczby neutrofilów we krwi obwodowej oraz zmniejszenie częstości zakażeń i zdarzeń z nimi związanych. Stosowanie filgrastymu u pacjentów zakażonych wirusem HIV utrzymuje prawidłową liczbę neutrofilów, umożliwiając stosowanie leków przeciwwirusowych i (lub) innych leków mielosupresyjnych zgodnie ze schematem dawkowania. Brak dowodów na to, że u pacjentów zakażonych wirusem HIV leczonych filgrastymem dochodzi do nasilenia replikacji wirusa HIV. Podobnie jak inne hematopoetyczne czynniki wzrostu, G-CSF wykazał in vitro właściwości stymulujące wobec ludzkich komórek śródbłonka.