Actos

Przed rozpoczęciem leczenia związkiem należy ocenić ryzyko wystąpienia u poszczególnych pacjentów złamać kości, raka pęcherza moczowego oraz niewydolności serca.Związek może zwiększać ryzyko pojawienia się niewydolności mięśnia sercowego.‍‍‍‍‍‍​​​‍​​​​​​ Powinno się wnikliwie monitorować wszystkie osoby z przynajmniej jednym czynnikiem predysponującym do wystąpienia niewydolności serca oraz rozpoczynać leczenia od możliwie najniższej dawki i zwiększać ją stopniowo. Insulina podobnie jak pioglitazon przyczynia się do retencji płynów w organizmie, dlatego to połączenie terapeutyczne obciążone jest zwiększonym prawdopodobieństwem wystąpienia przedmiotowych oraz podmiotowych objawów niewydolności mięśnia sercowego, także u osób starszych.Dane z badań klinicznych pokazały, że pioglitazon zwiększa ryzyko zachorowania na raka pęcherza. Przy czym większym ryzykiem obciążeni są pacjenci stosujący lek długotrwale jednocześnie zażywający maksymalne dawki. Przed rozpoczęciem leczenia zaleca się ocenę predyspozycji osób do rozwoju nowotworu pęcherza moczowego, do czynników obciążających zalicza się wiek, palenie papierosów, radioterapia okolic miednicy czy narażenie na kancerogeny. Jednocześnie pacjenci powinni pilnie skontaktować się z lekarzem jeśli w trakcie terapii zaobserwują niepokojące objawy ze strony układu moczowego takie jak krwiomocz, nietrzymanie moczu, bolesne parcie na pęcherz oraz oddawanie moczu.Zaobserwowano, że podczas terapii pioglitazonem zwiększa się ryzyko wystąpienia złamań kości u kobiet, podejmując decyzję o rozpoczęciu leczenia związkiem trzeba brać pod uwagę możliwość pojawienia się z złamań, zwłaszcza przy długotrwałym podawaniu substancji.Osobom zażywającym lek zaleca się okresowe przeprowadzanie badań określających funkcjonowanie wątroby, gdyż donoszono o występowaniu zaburzeń tego narządu w trakcie terapii pioglitazonem. Przed rozpoczęciem leczenia również zaleca się kontrolę enzymów wątrobowych, przy czym nie należy podejmować decyzji o terapii, jeśli wartości ALAT są dwu i półkrotnie wyższe od normy lub gdy pojawiają się jakiekolwiek objawy świadczące o chorobach wątroby. Dodatkowo należy przerwać leczenie u pacjentów u których po dwóch postępujących po sobie pomiarach, uzyskano wyniki wartości ALT 3,5 krotnie wyższe od ustalonej normy parametru. Osoby, u których wystąpią symptomy zaburzeń wątrobowych należy poddać obserwacji klinicznej, a w razie pojawienia się żółtaczki leczenie również musi zostać przerwane.Pioglitazon powoduje retencję płynów oraz sprzyja kumulacji tłuszczu w organizmie. W badaniach stwierdzono zwiększanie się masy ciała pacjentów proporcjonalnie do zażywanych wielkości dawek związku. Niekiedy wzrost masy ciała może świadczyć o wystąpienia niewydolności serca o czym należy pamiętać. W trakcie leczenia zaleca się kontrolę masy ciała oraz kaloryczność przyjmowanych posiłków.U pacjentów stosujących lek obserwowano przypadki obrzęków plamki żółtej, które często współwystępowały z obrzękami innych części ciała. Pogorszenie jakości widzenia, łącznie z pojawieniem się nieostrego widzenia podczas leczenia związkiem może świadczyć o obrzęku plamki żółtej i wymaga konsultacji okulistycznej.W związku z tym, że substancja wspomaga działanie insuliny, u kobiet z zespołem policystycznych jajników może dojść do owulacji i zajścia w ciążę. Pacjentki powinny być poinformowane o powyższej możliwości oraz o tym, że należy przerwać terapię lekiem w okresie ciąży.W trakcie stosowania pioglitazonu obserwowano zmiany w obrazie krwi, obniżenie stężenia hemoglobiny oraz hematokryty, wynikające ze zjawiska hemodylucji. Objawy te pojawiały się częściej w terapii skojarzonej leku z metforminą, a w mniejszym stopniu z pochodnymi sulfonylomocznika oraz z insuliną.Należy pamiętać, że stosowanie leków przeciwcukrzycowych, w tym również pioglitazonu jest obciążone ryzykiem pojawienia się hipoglikemii. Ryzyko to wzrasta w w terapii skojarzonej (np. z insuliną czy pochodnymi sulfonylomocznika), dlatego aby uniknąć wystąpienia powyższego zjawiska, może okazać się konieczne zmniejszenie dawek pioglitazonu.Podawanie związku łącznie z lekami indukującymi lub hamującymi izoformę cytochromu CYP 2C8 może wpływać na stężenie pioglitazonu w organizmie. W przypadku jednoczesnego stosowania związków wpływających na powyższą izoformę należy kontrolować glikemię i w razie potrzeby dopasować odpowiednią dawkę pioglitazonu.