Bosutinib jest lekiem zaliczanym do grupy inhibitorów kinazy tyrozynowej. Kinazy to enzymy biorące udział w procesie fosforylacji cząsteczek białkowych, co wpływa na stopień aktywności białek. Kinazy tyrozynowe są związane z procesami namnażania się komórek i sygnalizacji między komórkami. Ich nadmierna aktywność może stać się przyczyną nadmiernego namnażania komórkowego, co prowadzi m.in do angiogenezy i przerzutów nowotworowych. Bosutinib działa głównie na kinazę Bcr-Abl, która może stać się przyczyną wystąpienia białaczki szpikowej. W mniejszym stopniu wiąże się z kinaząSrc, Lyn oraz Hck. Lek jest także inhibitorem czynnika PDGF (ang.platelet-derived growth factor).
Biodostępność bosutinibu po podaniu doustnym wynosi około 1/3 podanej dawki. Stężenie maksymalne po zażyciu leku pojawia się średnio po 6 godzinach i wynosi około 200ng/ml (podczas terapii bosutinibem w dawce 500mg raz na dobę). Zażycie leku z pokarmem zwiększa jego wchłanianie niemal dwukrotnie. Na proces wchłaniania bosutinibu ma wpływ pH żołądka (spadek pH zwiększa stopień wchłanialności).
Bosutinib po wchłonięciu do krwi jest wiązany z białkami osocza w ponad 90 %. Pozorna objętość dystrybucji dla leku wynosi około 6080+/- 1230 l.
Bosutinib jest metabolizowany głównie przez cytochrom P450 izoenzymy CYP3A4 komórek wątrobowych do nieaktywnych metabolitów. Są tooksydechlorowany bosutinib, N-demetylowany bosutinib orazN-tlenek bosutynibu. Wykazują one mniej niż 5% aktywności związku pierwotnego.
Bosutiunib wydalany jest głównie z kałem (ponad 90% podanej dawki), niewielka część z moczem. okres półtrwania dla leku wynosi około 22,5 godziny.
⚠️ Ostrzeżenia
Terapii bosutinibem mogą towarzyszyć liczne działania niepożądane. Podczas podawania bosutinibu należy kontrolować stężenie enzymów wątrobowych, a w przypadku ich dużego wzrostu przerwać terapię. Podczas stosowania leku należy regularnie kontrolować morfologię krwi i zmniejszyć dawki leku w przypadku ciężkich zaburzeń hematologicznych. Dodatkowo należy zwrócić uwagę na nasilenie ewentualnej biegunki mogącej wystąpić po podaniu bosutinibu. Ciężka biegunka (stopień 3 lub 4 według skaliNational Cancer Institute CommonTerminology Criteria for Adverse Events) jest wskazaniem do odstawienia leku. Pacjenci powinni zgłaszać lekarzowi prowadzącemu zmiany skórne pojawiające się podczas terapii lekiem. Możliwym działaniem niepożądanym jest pojawienie się ciężkich chorób skórnych takich jak toksyczna martwica rozpływna czy zespółStevensa-Johnsona.Należy zachować szczególną ostrożność podczas podawania bosutinibu pacjentom z zaburzeniami pracy nerek, chorobami serca, zaburzeniami pracy żołądka i jelit oraz wysokim stężeniem kwasu moczowego we krwi przed rozpoczęciem terapii. Jednym z działań niepożądanych bosutinibu jest zespół lizy guza któremu sprzyja wysokie stężenie kwasu moczowego w surowicy.Pacjenci u których wykryto w organizmie wirusa zapalenia wątroby typu B muszą zachować szczególną ostrożność podczas terapii bosutinibem. Lek może powodować reaktywacje wirusa i wywoływać poważne choroby wątroby.Jeśli pacjenci obserwują u siebie zatrzymywanie wody w organizmie, należy zgłosić to lekarzowi prowadzącemu który rozważy zmniejszenie dawki leku.
