Dinoproston jest prostagladyną E2 (PGE2), należącą do grupynaturalnych nienasyconych kwasówtłuszczowych.Lek podany bezpośredniodoszyjki macicyprzyspieszajej dojrzewanie u pacjentek i w ten sposób wspomaga indukcję porodu. Dokładny mechanizm działania dinoprostonu nie jest w pełni poznany, ale wykazano, że lek powoduje,podobnie jak w początkowym etapiespontanicznego porodu,wzrostobjętości krwi krążącej w szyjce. Dinoproston podany do szyjki macicystymulujejej hemodynamikę i w związku z tym indukuje jej dojrzewanie.
Maksymalne stężeniedinoprostonuw osoczupo podaniu do szyjki macicy pojawia siępo upływie 30 do 40 minut, a następnie poziom ten szybko wraca do normy niezależnie od skurczów macicy.
Dinoproston wiąże się w ok. 73% z białkami osocza.
Dinoproston ulega szybkiemu metabolizmowi lokalnie w tkankach. Lek wchłonięty ogólnoustrojowo jest metabolizowany głównie w płucach matki, a w mniejszym stopniu również w wątrobie i nerkach.
Dinoproston w postaci nieaktywnych metabolitów jest wydalany głównie poprzez nerki. Okres półtrwania leku wynosi mniej niż 5 minut.
⚠️ Ostrzeżenia
Dinoproston jest lekiem stosowanym wyłącznie w lecznictwie zamkniętym co oznacza, że podaje się go jedynie wszpitalnych, specjalistycznych oddziałach ginekologicznych, w których zapewniona jest całodobowa opieka medyczna. Podczas stosowania leku, jak i przed jego podaniem zalecana jest ocena stanu dziecka, a u matki kontrola skurczów macicy oraz cech jej szyjki takich jak otwarcie, rozszerzenie oraz zmiękczenie. Szczegółowa kontrola pozwala na szybką obserwację ewentualnego niepożądanego działania leku np. wystąpienia utrzymujących się skurczów macicy, nadmiernego jej napięcia czy pojawienia się stanu zagrożenia u dziecka. Stała kontrola skurczów macicy oraz ocena stanu matki i dziecka zalecana jest u pacjentek, u których w przeszłości pojawiła się hipertonia macicy lub jej nadmierna kurczliwość.Szczególną ostrożność należy zachować w przypadku stosowania leku u kobiet chorujących na astmę, padaczkę, nadciśnienie tętnicze orazz zaburzeniami krążenia czy pracywątroby lub nerek. Lek należy również ostrożnie stosować u pacjentek zjaskrą bądźzwiększonymciśnieniem śródgałkowym oraz u kobiet, u których w wywiadzie odnotowano pęknięcie błon płodowych. W przypadku stale utrzymujących się skurczów macicy pojawia się ryzykopęknięcia macicy.Ważnym jest, aby ocenić proporcjemiednicowo-główkowe przed podaniem leku.W przypadku leczenia kobietze zbyt dużą kurczliwością lub napięciem ściany macicyoraz w przypadku, gdy praca serca dziecka może być zaburzona, głównym celem terapii powinno być zachowanie dobrego, ogólnego stanu zarówno płodu jak i matki.W przypadku stosowania leków działających na macicę podobnie do oksytocyny mogą pojawić się dolegliwości bólowe oraznadmierna aktywność macicy, które mogą wiązać się z jej pęknięciem. Następstwem pęknięcia może byćpojawienie sięzatorowego materiału tkankowego pochodzenia płodowego takiego jak płyn owodoniowy we krwi kobiety ciężarnej. Znajdujące się w nim antygeny mogą być przyczyną powstaniareakcji anafilaktoidalnej czyli tzw.„ciążowego zespołu anafilaktoidalnego”.Egzogenne prostaglandyny mogą zwiększaćreakcję organizmu matki na oksytocynę.W badaniach przedklinicznych wykazano, że u zwierząt duże dawki prostaglandyn E i Fpodawane przez kilka tygodni mogą powodować rozrost kości.Podobne efekty obserwowano także u noworodków, które przez długi czas leczone były prostaglandyną E1. Jednak podczas krótkotrwałego stosowania dinoprostonu nie zaobserwowano jego wpływu na kości.Dinoprostonu w postaci żelu nie powinno się stosowaćpowyżej ujścia wewnętrznego szyjki, ponieważ podczas podaniazewnątrzowodniowego obserwowano nadmierną stymulację macicy.Podczas stosowania leku ścisłej obserwacji należy poddać pacjentki zciężkimi chorobami nerek lub wątroby związanymi z zaburzeniami metabolicznymi.
