Aerius

Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwhistaminowe – antagoniści receptora H1, kod ATC: R06AX27 Mechanizm działania Desloratadyna jest długo działającym antagonistą receptora histaminowego niewykazującym działania sedatywnego, o selektywnym antagonistycznym działaniu na obwodowe receptory H1. Po podaniu doustnym selektywnie blokuje obwodowe receptory histaminowe H1, ponieważ substancja czynna nie przenika do ośrodkowego układu nerwowego. Działanie przeciwalergiczne desloratadyny wykazano w badaniach in vitro. Obejmuje ono hamowanie uwalniania cytokin prozapalnych, takich jak IL-4, IL-6, IL-8 i IL-13, z ludzkich komórek tucznych/bazofilów, a także hamowanie ekspresji cząsteczki adhezyjnej P-selektyny na komórkach śródbłonka. Znaczenie kliniczne tych obserwacji wymaga jeszcze potwierdzenia. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Populacja pediatryczna Skuteczności produktu Aerius roztwór doustny nie oceniano w odrębnych badaniach pediatrycznych. Bezpieczeństwo stosowania desloratadyny w postaci syropu, który zawiera takie samo stężenie desloratadyny jak produkt Aerius roztwór doustny, wykazano jednak w trzech badaniach pediatrycznych. Dzieciom w wieku od 1 do 11 lat, u których wskazane było leczenie przeciwhistaminowe, podawano dobową dawkę desloratadyny 1,25 mg (w wieku od 1 do 5 lat) lub 2,5 mg (w wieku od 6 do 11 lat). Wyniki klinicznych badań laboratoryjnych, parametrów czynnościowych organizmu oraz zapis elektrokardiogramu, w tym odstęp QTc, potwierdzają dobrą tolerancję leczenia. Stężenie desloratadyny w osoczu przy stosowaniu zalecanych dawek (patrz punkt 5.2) było porównywalne u pacjentów pediatrycznych i u dorosłych. Ponieważ przebieg alergicznego nieżytu nosa/przewlekłej idiopatycznej pokrzywki oraz profil desloratadyny są zbliżone u dorosłych i u dzieci, dane dotyczące skuteczności u dorosłych można ekstrapolować na populację pediatryczną. Skuteczności produktu Aerius syrop nie oceniano w pediatrycznych badaniach klinicznych u dzieci w wieku poniżej 12 lat. Dorośli i młodzież W badaniach klinicznych z wielokrotnym podawaniem desloratadyny u dorosłych i młodzieży, w których stosowano dawki do 20 mg na dobę przez 14 dni, nie obserwowano żadnych istotnych statystycznie ani klinicznie działań sercowo-naczyniowych produktu. W badaniu klinicznym z zakresu farmakologii klinicznej u dorosłych i młodzieży, w którym desloratadynę podawano dorosłym w dawkach do 45 mg na dobę (dziewięciokrotność zalecanej dawki klinicznej) przez dziesięć dni, nie stwierdzono żadnego przypadku wydłużenia odstępu QTc. Działanie farmakodynamiczne Desloratadyna w minimalnym stopniu przenika do ośrodkowego układu nerwowego. W kontrolowanych badaniach klinicznych przy podawaniu dorosłym i młodzieży zalecanej dawki 5 mg na dobę nie obserwowano w porównaniu z placebo żadnego zwiększenia częstości występowania senności. W badaniach klinicznych, w których pojedynczą dobową dawkę 7,5 mg tabletek Aerius podawano jednorazowo dorosłym i młodzieży, nie wpływała ona na sprawność psychomotoryczną. W badaniu, w którym desloratadynę w dawce 5 mg podano jednorazowo dorosłym, nie wpływała ona na standardowe parametry sprawności w pilotażu, w tym nie nasilała subiektywnego odczucia senności ani nie zaburzała czynności związanych z lataniem. W badaniach z zakresu farmakologii klinicznej u dorosłych, w których desloratadynę podawano jednocześnie z alkoholem, nie obserwowano nasilenia wywołanego alkoholem pogorszenia sprawności ani senności. Pomiędzy grupą pacjentów otrzymujących desloratadynę a grupą placebo nie stwierdzono istotnych różnic w wynikach testów psychomotorycznych, niezależnie od tego, czy jednocześnie podawano alkohol, czy nie. W badaniach z wielokrotnym podawaniem ketokonazolu i erytromycyny nie obserwowano żadnych istotnych klinicznie zmian stężenia desloratadyny w osoczu. U dorosłych i młodzieży z alergicznym nieżytem nosa podawanie tabletek Aerius prowadziło do ustąpienia objawów, takich jak kichanie, wyciek wydzieliny z nosa i świąd nosa, a także świąd, łzawienie i zaczerwienienie oczu oraz świąd podniebienia. Produkt Aerius skutecznie kontrolował objawy przez 24 godziny. Skuteczność tabletek Aerius nie została jednoznacznie wykazana w badaniach klinicznych u młodzieży w wieku od 12 do 17 lat. Oprócz utrwalonej klasyfikacji na sezonowy i całoroczny, alergiczny nieżyt nosa można alternatywnie podzielić ze względu na czas trwania objawów na okresowy alergiczny nieżyt nosa i przewlekły alergiczny nieżyt nosa. Okresowy alergiczny nieżyt nosa definiuje się jako występowanie objawów krócej niż 4 dni w tygodniu lub krócej niż 4 tygodnie. Przewlekły alergiczny nieżyt nosa definiuje się jako występowanie objawów przez 4 dni lub więcej w tygodniu i dłużej niż 4 tygodnie. Podawanie tabletek Aerius skutecznie zmniejszało całkowite obciążenie wynikające z sezonowego alergicznego nieżytu nosa, oceniane na podstawie kwestionariusza jakości życia w zapaleniu błony śluzowej nosa i spojówek. Największą poprawę uzyskano w zakresie problemów praktycznych i codziennych aktywności ograniczanych przez objawy. Przewlekłą idiopatyczną pokrzywkę badano jako kliniczny model chorób przebiegających z pokrzywką, ponieważ ich patogeneza, niezależnie od etiologii, jest zbliżona, a pacjentów z postacią przewlekłą łatwiej włączać do prospektywnej oceny. Ponieważ uwalnianie histaminy jest czynnikiem przyczynowym wszystkich chorób przebiegających z pokrzywką, zakłada się, że desloratadyna będzie skutecznie zapewniać objawową ulgę nie tylko w przewlekłej idiopatycznej pokrzywce, ale także w innych chorobach przebiegających z pokrzywką, zgodnie z zaleceniami klinicznymi dotyczącymi leczenia. W dwóch sześciotygodniowych badaniach kontrolowanych placebo, w których uczestniczyli pacjenci z przewlekłą idiopatyczną pokrzywką, podawanie produktu Aerius prowadziło już pod koniec pierwszego przedziału dawkowania do ustąpienia świądu oraz zmniejszenia liczby i rozległości bąbli pokrzywkowych. W każdym z badań efekt utrzymywał się przez cały 24-godzinny przedział dawkowania. Podobnie jak w badaniach z innymi lekami przeciwhistaminowymi podawanymi pacjentom z przewlekłą idiopatyczną pokrzywką, wykluczono niewielką grupę pacjentów zidentyfikowanych jako nieodpowiadający na leczenie. Poprawę świądu o ponad 50% obserwowano u 55% pacjentów leczonych desloratadyną w porównaniu z 19% pacjentów otrzymujących placebo. Leczenie produktem Aerius istotnie zmniejszało również zaburzenia snu i aktywności w ciągu dnia, mierzone czterostopniową skalą stosowaną do oceny tych zmiennych.