Enyglid

Mechanizm działania repaglinidu polega na stymulowaniu wydzielenia insuliny z komórek trzustki.‍​‍‍‍​‍‍‍‍‍‍‍‍​‍ Odpowiedź insulinowa powiązana ze spożyciem posiłku występuję już około 30 minut po przyjęciu repaglinidu.Insulina jest wydzielana przez komórki β wysp trzustkowych. Proces uwalniania insuliny z komórek trzustki jest zależny od napływu jonów wapniowych przez kanały wapniowe. Repaglinid powoduje depolaryzację (zmianę potencjału elektrycznego) błony komórkowej komórek β. Rezultatem jest otwarcie większej ilości kanałów wapniowych, a dzięki napływowi jonów wapnia, uwolnienie insuliny.Repaglinid nie ma wpływu na uwalnianie insuliny z komórek β, gdy występuje niedobór glukozy oraz gdy cukrzyca jest spowodowana zniszczeniem komórek β wysp trzustkowych (cukrzyca typu I). Repaglinid jest szybko i całkowicie wchłaniany po podaniu doustnym. Najwyższe stężenie w osoczu zaobserwowano około godzinę po podaniu. Badania nie wykazały istotnych różnic we wchłanianiu substancji podanej w różnych odstępach czasowych przed posiłkiem. Repaglinid występuje w połączeniach z białkami osocza na poziomie 98%. Repaglinid ulega metabolizmowi w wątrobie z wykorzystaniem cytochromu P450, a dokładniej podjednostek CYP3A4 i CYP2C9. W reakcjach dealkilacji oraz oksydacji powstają metabolity nieaktywne farmakologicznie. Okres połowicznego rozpadu repaglinidu wynosi około godziny. Lek jest wydalany w większości w postaci metabolitów z żółcią. Niewielka część (około 8%) eliminowane jest z moczem.Jedynie 1% dawki jest wydalany z kałem w postaci niezmienionej.