Te informacje mają charakter wyłącznie edukacyjny. Nie stanowią porady medycznej. Zawsze konsultuj się z wykwalifikowanym pracownikiem służby zdrowia.
Gazyvaro — Opis, Dawkowanie, Działania niepożądane | PillsCard
Rx
Gazyvaro
1000 mg, Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji
INN: Obinutuzumabum
Zaktualizowano: 2026-04-13
Dostępny w:
🇩🇪🇬🇧🇫🇷🇵🇱🇵🇹
Postać
Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji
Dawkowanie
1000 mg
Droga podania
dożylna
Przechowywanie
—
O produkcie
Opinie uzytkownikow
Opinie odzwierciedlaja osobiste doswiadczenia i nie stanowia porady medycznej. Zawsze konsultuj sie z lekarzem.
Producent
Roche Registration GmbH (Niemcy)
Skład
Obinutuzumabum 1000 mg
Kod ATC
L01XC15
Źródło
URPL
Przewlekła białaczka limfocytowa oraz chłoniak grudkowy są nowotworami krwi związanymi ze zwiększoną ilością limfocytów w osoczu.Substancja czynna wykazuje działanie cytotoksyczne wobec limfocytów B prezentujących na swojej powierzchni antygen CD20. Antygen CD20 nie występuje na powierzchni komórek krwiotwórczych i prawidłowych komórek krwi, jest obecny na powierzchni 95% złośliwych i niezłośliwych limfocytów B i pre-B będących przyczyną rozwoju chłoniaka grudkowego lub białaczki limfocytowej.Obinutuzumab jest przeciwciałem monoklonalnym drugiego typu, wykazującym aktywność przeciwnowotworową związaną z bezpośrednim działaniem wobec komórek prezentujących antygen CD20. Substancja czynna łączy się z powierzchnią komórek nowotworowych, efektem czego jest wystąpienie odpowiedzi immunologicznej.Odpowiedź ze strony układu odpornościowego polega wykorzystaniu procesów cytotoksyczności zależnej od przeciwciał i fagocytozy zależnej od przeciwciał w niszczeniu nieprawidłowych komórek nowotworowych. Obinutuzumab, ze względu na swoją przynależność do grupy przeciwciał monoklonalnych typu II, charakteryzuje się większą zdolnością do wywoływania bezpośredniej lizy komórki nowotworowej w porównaniu do przeciwciał monoklonalnych klasy I. Badania potwierdziły niewielki wpływ substancji czynnej na aktywację mechanizmu cytotoksyczności zależnej od dopełniacza.Modyfikacja cząsteczki leku metodami glikoinżynieryjnymi pozwala na przyłączenie obinutuzumabu do receptora znajdującego się na powierzchni komórek NK (natural killers) i wykorzystaniu ich przeciwko komórkom nowotworowym. Przyłączenie substancji leczniczej do receptora nasila proces lizy komórek nowotworowych z wykorzystaniem odpowiedzi immunologicznej zależnej od przeciwciał.
Substancja czynna jest podawana dożylnie.
Substancja lecznicza nie wchodzi w połączenia z białkami.
Dokładny przebieg eliminacji obinutuzumabu nie został wyjaśniony, na początku terapii duża ilość komórek prezentujących antygen CD20 odpowiada za przyspieszoną eliminację obinutuzumabu z osocza.
⚠️ Ostrzeżenia
Podczas terapii obinutuzumabemistnieje prawdopodobieństwo wystąpienia zjawiska rozpadu guza, objawiającego się wzrostem stężenia kwasu moczowego w osoczu. W celu ograniczenia ryzyka wystąpienia powikłań zespołu rozpadu guza istnieje możliwość profilaktycznego zastosowania allopurynolu, dodatkowego nawadniania pacjenta oraz alkalizowania moczu podczas terapii. Po podaniu leku zalecane jest regularne oznaczanie stężenia kwasu moczowego w osoczu, a także monitorowanie poziomu potasu, wapnia i kreatyniny.W przypadku wystąpienia ciężkich objawów ze strony układu oddechowego lub pojawienia się reakcji związanych z wlewem stopnia 3 lub 4 przyjmowanie substancji czynnej należy natychmiast przerwać. W związku z ryzykiem spadku ciśnienia tętniczego, przed rozpoczęciem terapii należy rozważyć możliwość przerwania leczenia hipotensyjnego u pacjenta.Ze względu na ryzyko osłabienia reakcji pacjenta na przeprowadzone szczepienia, nie zaleca się przyjmowania szczepionek zawierających żywe wirusy podczas terapii obinutuzumabem.Podczas kuracji obinutuzumabem prawdopodobieństwo infekcji grzybiczych, wirusowych lub bakteryjnych zwiększa się.Zalecane jest zachowanie szczególnej ostrożności w przypadku osób ze skłonnością do przewlekłych zakażeń lub nawracających infekcji.Ryzyko ciężkich zakażeń jest większe w przypadku osób z upośledzoną czynnością nerek (klirens kreatyniny poniżej 70 ml/min).W trakcie leczenia wykorzystującego obinutuzumab istnieje ryzyko pojawienia się u pacjenta odczynów lub reakcji związanych z infuzją leku. Działania niepożądane u większości pacjentów występowały w stopniu łagodnym do umiarkowanego. Dolegliwości, występujące po rozpoczęciu leczenia mogą zostać zniwelowane przez ograniczenie szybkości infuzji. W przypadku niektórych osób (pacjenci z duża ilością krążących komórek nowotworowych lub dużą masą guza) należy zachować szczególną ostrożność ze względu na prawdopodobieństwo wystąpienia ciężkich reakcji powiązanych z infuzją leku, stanowiących zagrożenie dla zdrowia lub życia pacjenta.Ryzyko wystąpienia potencjalnie niebezpiecznych dla pacjenta odczynów związanych z infuzją leku może zostać ograniczone poprzez zastosowanie substancji z grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych, kortykosteroidów, leków przeciwhistaminowych oraz dzięki odpowiedniemu nawodnieniu pacjenta.Pacjenci cierpiący na schorzenia dotyczące układu sercowo−naczyniowego powinni być starannie obserwowani podczas terapii obinutuzumabem. Podczas stosowania leku odnotowano możliwość pogorszenia przebiegu niektórych chorób mięśnia sercowego.Przed rozpoczęciem terapii obinutuzumabem zalecane jest przeprowadzenie badań wykluczających wirusowe zapalenie wątroby typu B. Ze względu na ryzyko nawrotu infekcji wirusem zapalenia wątroby typu B (HBV) nie należy stosować substancji czynnej u pacjentów z postępującą infekcją wirusem HBV, a w przypadku osób z pozytywnymi wynikami badań w kierunku wirusowego zapalenia wątroby typu B należy rozważyć stosunek korzyści odniesionych z terapii i ryzyka wystąpienia działań niepożądanych podczas leczenia.W przypadku pacjentów zgłaszających objawy ze strony układu nerwowego, do których należały zaburzenia czucia, zaburzenia wzroku, paraliż, zmniejszenie siły mięśni należy rozważyć możliwość wystąpienia postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii. Występowanie niepokojących objawów neurologicznych należy skonsultować z lekarzem, a w przypadku konieczności wykonania dodatkowych badań należy przerwać podawanie leku.U niemowląt urodzonych przez kobiety przyjmujące podczas ciąży obinutuzumab należy odroczyć moment podania szczepionek zawierających żywe wirusy ze względu na prawdopodobieństwo zmniejszenia liczby limfocytów B w osoczu dzieci.Podczas terapii obinutuzumabem istnieje prawdopodobieństwo pojawienia się objawów reakcji nadwrażliwości. W przypadku wystąpienia anafilaksji należy przerwać podawanie substancji leczniczej i rozpocząć odpowiednie leczenie. U niektórych osób zalecana jest szczególna ostrożność ze względu na podobieństwo odczynów związanych z wlewem i objawów reakcji anafilaktycznej.W trakcie kuracji obinutuzumabem istnieje ryzyko rozwoju poważnej zagrażającej życiu trombocytopenii. U osób z upośledzoną czynnością nerek prawdopodobieństwo wystąpienia małopłytkowości jest zwiększone. W przypadku niektórych pacjentów odnotowano epizody ostrej trombocytopenii prowadzącej do zgonu. Podczas terapii należy uważnie monitorować poziom płytek krwi w osoczu, a także rozważyć możliwość odstawienia substancji o działaniu przeciwpłytkowym lub przeciwzakrzepowym na czas trwania leczenia.U niektórych pacjentów odnotowano ryzyko pojawienia się objawów ciężkiej neutropenii oraz neutropenii z gorączką. W przypadku pacjentów doświadczających ciężkich działań niepożądanych związanych ze spadkiem liczby neutrofilów w osoczu istnieje możliwość podania czynników stymulujących tworzenie kolonii granulocytów. Ciężka neutropenia trwająca dłużej niż siedem dni jest czynnikiem wskazującym na możliwość zastosowania profilaktyki przeciwbakteryjnej, przeciwwirusowej lub przeciwgrzybiczej. Pacjenci z upośledzoną czynnością nerek mogą częściej doświadczyć objawów neutropenii. W przypadku występowania cięzkich objawów spadku liczby neutrofilów w osoczu należy rozważyć możliwość opóźnienia podania kolejnej dawki leku.